XIX Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej były rozgrywane w Republice Południowej Afryki w dniach od 11 czerwca do 11 lipca 2010 roku. Mistrzem świata została Hiszpania, która w finale pokonała Holandię po dogrywce. Gospodarze turnieju zajęli 3. miejsce w grupie i zostali pierwszymi w historii gospodarzami, którzy zakończyli udział w turnieju na pierwszej fazie rozgrywek. W turnieju zadebiutowały reprezentacje Słowacji i Serbii.

Gospodarz mistrzostw

Były to pierwsze mistrzostwa świata w piłce nożnej rozegrane na kontynencie afrykańskim. Pierwotnie do organizacji mistrzostw zgłosiło się pięć krajów: Egipt, Libia z Tunezją, Maroko i RPA. Tunezja wycofała się, gdy FIFA podjęła decyzję o niedopuszczeniu kandydatur podwójnych. Libia zaś została zdyskwalifikowana przez FIFA, gdyż bez Tunezji przestała spełniać stawiane kandydatom wymogi. 15 maja 2004 roku w Zurychu komitet wykonawczy FIFA 14 głosami wybrał RPA na gospodarza mistrzostw w 2010 roku. Maroko otrzymało 10 głosów, a Egipt nie otrzymał żadnego.

Oficjalną maskotką w kształcie lamparta zostało Zakumi. Oficjalna prezentacja odbyła się w Johannesburgu 22 września 2008 roku.

Hymn mistrzostw to „Waka Waka (This Time for Africa)” wykonany przez Shakirę.

Terminarz

Na 11 czerwca 2010 FIFA wyznaczyła mecz otwarcia, faza grupowa zakończyła się 25 czerwca, mecze 1/8 finału odbyły się w dniach od 26–29 czerwca, mecze ćwierćfinałowe odbywały się w dniach 2 i 3 lipca, półfinały trwały w dniach 6 i 7 lipca, mecz o 3. miejsce był 10 lipca, a finał odbył się 11 lipca.

Hasło mistrzostw

Celebrujmy ludzkość Afryki (ang. Ke Nako. Celebrate Africa’s Humanity)

Kwalifikacje

• Europa (UEFA) – 13 miejsc,

• Ameryka Południowa (CONMEBOL) – 4 lub 5 miejsc, baraż o 5 miejsce z drużyną z CONCACAF,

• Ameryka Północna, Środkowa i Karaiby (CONCACAF) – 3 lub 4 miejsca, baraż o 4 miejsce z drużyną z CONMEBOL,

• Azja (AFC) – 4 lub 5 miejsc, baraż o 5 miejsce z drużyną z OFC,

• Afryka (CAF) – 6 miejsc, w tym RPA jako gospodarz,

• Oceania (OFC) – 0 lub 1 miejsce, jedna drużyna weźmie udział w finałowej fazie eliminacji azjatyckich,

• Baraże interkontynentalne –

Wszystkie drużyny muszą brać udział w kwalifikacjach do Mistrzostw Świata w Południowej Afryce w 2010 roku. Po raz pierwszy od Mistrzostw Świata 1934, gospodarz (RPA) weźmie udział w kwalifikacjach, ponieważ pokrywają się one z eliminacjami Pucharu Narodów Afryki 2010. Jednak bez względu na wynik eliminacji gospodarze mają zagwarantowany udział w Mistrzostwach Świata. Losowanie grup, w których odbywać się będą eliminacje do turnieju finałowego miało miejsce w Durbanie, RPA 25 listopada 2007 roku. Z udziału w rozgrywkach wycofały się reprezentacje Bhutanu, Brunei, Erytrei, Filipin, Guamu, Laosu, Republiki Środkowoafrykańskiej oraz Wysp Świętego Tomasza i Książęcej.

Koszyki

Po rozdzieleniu wszystkich drużyn, które awansowały na koszyki, losowanie grup odbyło się w dniu 4 grudnia 2009 w Kapsztadzie w Południowej Afryce. Ceremonię losowania prowadził sekretarz generalny FIFA – Jérôme Valcke oraz zdobywczyni Oscara – aktorka Charlize Theron.

Stadiony

Sędziowie

Lista 29 sędziów głównych wybrana przez FIFA do sędziowania meczów Mistrzostw Świata:

Składy

Faza grupowa

Legenda do tabelek:

• Pkt – liczba punktów
• M – liczba meczów
• W – wygrane
• R – remisy
• P – porażki
• Br+ – bramki zdobyte
• Br− – bramki stracone
• +/− – różnica bramek

Dwie pierwsze drużyny z każdej grupy awansują do dalszych gier.

Zespoły klasyfikowane są według:

1. liczby punktów zdobytych we wszystkich meczach
2. różnicy bramek we wszystkich meczach
3. liczby goli strzelonych we wszystkich meczach

Jeśli dalej nie rozstrzygnięto kolejności w tabeli dwóch lub więcej zespołów, decyduje o niej:

1. liczba punktów zdobytych w meczach pomiędzy danymi zespołami
2. różnica bramek w meczach pomiędzy danymi zespołami
3. liczba goli strzelonych w meczach pomiędzy danymi zespołami
4. losowanie przeprowadzone przez Komitet Organizacyjny FIFA

Czas: SAST (również CEST)

Faza pucharowa

UWAGA: W nawiasach podane są wyniki po rzutach karnych

Strzelcy

• Bramki z serii rzutów karnych nie są wliczane do klasyfikacji strzelców. Informacje na temat autorów tych goli znajdą się wyłącznie przy opisie meczu.

Czerwone kartki

• Abdelkader Ghezzal – za drugą żółtą. (Algieria – Słowenia, 13.06.2010, faza grupowa)
• Anthar Yahia – za drugą żółtą. (Algieria – USA, 23.06.2010, faza grupowa)
• Tim Cahill – za faul. (Australia – Niemcy, 13.06.2010, faza grupowa)
• Harry Kewell – za obronę ręką w polu karnym. (Australia – Ghana, 19.06.2010, faza grupowa)
• Kaká – za drugą żółtą. (Brazylia – Wybrzeże Kości Słoniowej, 20.06.2010, faza grupowa)
• Felipe Melo – za niesportowe zachowanie. (Holandia – Brazylia, 02.07.2010, ćwierćfinał)
• Marco Estrada – za drugą żółtą. (Chile – Hiszpania, 25.06.2010, faza grupowa)
• Yoann Gourcuff – za uderzenie rywala łokciem. (Francja – Republika Południowej Afryki, 22.06.2010, faza grupowa)
• John Heitinga – za drugą żółtą. (Holandia – Hiszpania, 11.07.2010, finał)
• Miroslav Klose – za drugą żółtą. (Niemcy – Serbia, 18.06.2010, faza grupowa)
• Sani Kaita – za niesportowe zachowanie. (Nigeria – Grecja, 17.06.2010, faza grupowa)
• Ricardo Costa – za uderzenie rywala łokciem. (Hiszpania – Portugalia, 29.06.2010, 1/8 finału)
• Itumeleng Khune – za faul. (RPA – Urugwaj, 16.06.2010, faza grupowa)
• Aleksandar Luković – za drugą żółtą. (Serbia – Ghana, 13.06.2010, faza grupowa)
• Valon Behrami – za uderzenie rywala łokciem. (Szwajcaria – Chile, 21.06.2010, faza grupowa)
• Nicolás Lodeiro – za drugą żółtą. (Urugwaj – Francja, 11.06.2010, faza grupowa)
• Luis Suárez – za obronę ręką w polu karnym. (Urugwaj – Ghana, 02.07.2010, ćwierćfinał)

Hat tricki

• Gonzalo Higuaín – Argentyna – Korea Południowa (17.06.2010, faza grupowa)

Nagrody

Źródło:

Klasyfikacja końcowa

Mistrz Świata w Piłce Nożnej 2010 (Hiszpania) otrzymał kwotę równą 30 milionów USD. Przegrana drużyna z finału (Holandia) dostała 24 miliony USD. Za sam udział w Mistrzostwach Świata, FIFA nagrodziła każdą federację piłkarską kwotą 1 miliona USD. Pula nagród wynosiła 420 milionów USD.

Wydarzenia

• Po raz pierwszy w historii MŚ do jednej kadry (Honduras) powołanych zostało trzech braci: Jerry, Wilson oraz Johnny Palacios.
• Trzeci bramkarz Korei Północnej, Kim Myong-won jest w istocie napastnikiem. FIFA zgodziła się, aby pojechał na mistrzostwa pod warunkiem, że nie zagra na nich jako gracz z pola.
• Reprezentacja RPA to pierwsza w historii drużyna gospodarzy mistrzostw, która nie dostała się do fazy pucharowej, zajmując trzecie miejsce w grupie A.
• Był to też pierwszy w historii przypadek, w którym do fazy pucharowej nie dostali się zarówno obrońcy tytułu mistrza świata (Włochy), jak i zdobywcy drugiego miejsca (Francja).
• Również po raz pierwszy w historii mistrzostw świata przyszły mistrz świata przegrał pierwszy mecz. Hiszpania uległa bowiem (Szwajcarii) 0:1. Był to też dopiero trzeci raz gdy przyszły triumfator nie wygrał pierwszego meczu (w 1966 Anglia zremisowała bezbramkowo z Urugwajem, a Włosi zremisowali z Polską w 1982 również 0:0).
• Trener Reprezentacji Argentyny Diego Maradona obiecał, że jeżeli Argentyna będzie mistrzem świata, przejdzie się w publicznym miejscu nago. Zapowiedź pozostała niezrealizowana, ponieważ jego reprezentacja przegrała w ćwierćfinale z Niemcami 0:4.
• Również Vicente del Bosque złożył obietnicę dotyczącą tryumfu jego podopiecznych w turnieju. Trener Hiszpanów powiedział, że jeśli wygra mistrzostwo świata, zgoli swoje wąsy.
• W meczu grupowym Ghany z Niemcami w obu reprezentacjach od pierwszej minuty występowało dwóch braci Boateng – Jérôme w Niemczech oraz Kevin-Prince w Ghanie. To pierwszy taki przypadek w historii MŚ.
• W meczu 1/8 finału pomiędzy Niemcami a Anglią urugwajski sędzia Jorge Larrionda podjął przy stanie 2:1 dla Niemców błędną decyzję, nie uznając w 39. minucie gola Franka Lamparda. Po uderzeniu Anglika piłka odbiła się od poprzeczki i wyraźnie minęła linię bramkową. Ostatecznie Anglicy przegrali 1:4. Decyzję tę okrzyknięto jednym z największych skandali w historii MŚ.
• Reprezentacja Hiszpanii została pierwszą w historii europejską drużyną, która wywalczyła tytuł mistrzowski na Mundialu rozgrywanym poza Starym Kontynentem.