Widok z Kopca | |
| Państwo | |
|---|---|
| Położenie | |
| Pasmo | |
| Wysokość |
1356 m n.p.m. |
Położenie na mapie Beskidu Żywieckiego, Małego i Makowskiego | |
Położenie na mapie Karpat | |
| 49°32′00,6″N 19°17′49,0″E/49,533500 19,296944 | |
Munczolik lub Sypurzeń (1356 m) – szczyt w Grupie Pilska w Beskidzie Żywieckim (na Słowacji są Oravské Beskydy). Znajduje się w głównym grzbiecie Beskidu Żywieckiego pomiędzy Kopcem (1391 m) a Przełęczą Cudzichową (ok. 1300 m) oddzielającą go od Palenicy (1343 m). Przez Munczolik przebiega granica polsko-słowacka oraz Wielki Europejski Dział Wodny. Północne stoki są polskie i opadają do doliny potoku Sopotnia, południowe do doliny słowackiego potoku Mutnianka.
Munczolik jest jednym z 10 najwyższych szczytów w całych polskich Beskidach. Prawdopodobnie pierwotna nazwa szczytu to Munczolik, nazwę Sypurzeń wprowadził do literatury Kazimierz Sosnowski'. Władysław Krygowski w przewodniku po Beskidach podaje: "Sypurzeń (1356 m), zw. na niektórych mapach Szczawiną" Mapa Geoportalu podaje również nazwę Szczawinka i wysokość 1343 m.
Munczolik jest niemal całkowicie zalesiony. Jedynie dolną część jego polskich, północno-zachodnich stoków nad Przełęczą Cudziechową zajmuje Hala Cudzichowa. Dawniej istniała również polana na północnych, polskich stokach Munczolika, jednak obecnie zarasta lasem. Przez Munczolik prowadzą dwa szlaki turystyczne. Górne partie szczytu porasta górnoreglowy las świerkowy, szlak turystyczny prowadzi tutaj graniczną przecinką. Zachodnie stoki po polskiej stronie są strome i kamieniste. Na wschodnich stokach Munczolika za wąskim pasem lasu znajduje się po polskiej stronie niewielka polana Tanecznik.
Nazwa szczytu jest pochodzenia wołoskiego i rozpowszechniona jest w całych polskich, słowackich i rumuńskich Karpatach. Pochodzi od słowa munczoł, munczolik oznaczającego porośnięty lasem i dobrze wyodrębniony grzbiet lub szczyt.
Szlaki turystyczne
- schronisko na Hali Rysianka – Trzy Kopce – Palenica – Munczolik – Hala Miziowa (Główny Szlak Beskidzki)
- słowacki szlak graniczny
Przypisy
- ↑ Beskid Śląski i Żywiecki. Mapa 1:50 000. Kraków: Wyd. „Compass”, 2011. ISBN 978-83-7605-084-3.
- 1 2 3 Stanisław Figiel, Piotr Krzywda: Beskid Żywiecki. Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2006. ISBN 83-89188-59-7.
- ↑ Krygowski Władysław: Beskidy Śląski – Żywiecki – Mały i Makowski (część zachodnia), wyd. III poprawione i uzupełnione, Sport i Turystyka, Warszawa 1974, s. 362;
- 1 2 Geoportal. Mapa topograficzna i satelitarna. [dostęp 2012-09-10].