| Muhafazat (gubernatorstwo) | |
| Państwo | |
|---|---|
| Siedziba | |
| Powierzchnia |
99 300 km² |
| Populacja (2016) • liczba ludności |
|
| • gęstość |
4,27 os./km² |
| Szczegółowy podział administracyjny | |
| Liczba wilajetów |
10 |
| Położenie na mapie Omanu | |
| Strona internetowa | |
Zufar (ar. ظفار; Dhofar) – kraina geograficzna i największe gubernatorstwo (muhafaza) Omanu, położona na zachodzie kraju, przy granicy z Jemenem i Arabią Saudyjską. Ma dostęp do Morza Arabskiego. Stolica mieści się w Salali.
Według spisu powszechnego z 2010 roku liczba mieszkańców wynosiła 249 729 osób, a wedle informacji centrum statystyk Omanu, w 2016 roku gubernatorstwo zamieszkiwało 424 878 osób.
W jego skład wchodzi 10 wilajetów:
- Dhalkut
- Mazyonah lub al-Mazuna (od października 2006)
- Mirbat
- Muqshin
- Rakhyut
- Sadah
- Salala
- Shalim i wyspy Al-Hallaniyah
- Taqah
- Thumrait
Rebelia w Zufarze
Lata 1962–1976 trwała tu antyrządowa rebelia lewicowych partyzantów popartych przez Jemen Południowy. Na początku 1969 roku dzięki wsparciu militarnemu Południowego Jemenu, partyzanci zajęli duże połacie zachodniej części Zufaru. Rebelia upadła w 1976 roku na skutek irańskiej i brytyjskiej interwencji zbrojnej.
Przypisy
- 1 2 3 4 Mohamed bin Khalfan Al Busaidi; Badar bin Yahya Al Rashdi; Hassan bin Ali Al Wahaibi; Mahmoud bin Khalifa Al Baimani; Rab’a bint Hamoud Al Riamia; Rosemary Hector: Oman 2016. Maskat: Ministry of Information Sultanate of Oman, Mazoon Press, s. 23-24. ISBN 978-99969-0-840-8.
- ↑ John Townsend, Oman: the måking of a modern state, London: C. Helm, 1977, s. 98, ISBN 978-0-85664-446-7, OCLC 3559485.
- ↑ Kendall D. Gott (październik 2010). U. S. Army and the Interagency Process: Historical Perspectives: The Proceedings of the Combat Studies Institute 2008 Military History Symposium. DIANE Publishing. s. 203.
- ↑ Peter Janke; Richard Sim (październik 1983). Guerrilla and terrorist organisations: a world directory and bibliography. Macmillan. s. 265. ISBN 978-0-02-916150-0.
- ↑ John Peterson, Defending Arabia, 1986, Taylor & Francis, s. 100