Muchomor brązowooliwkowy

Muchomor brązowooliwkowy
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	grzyby
Typ	podstawczaki
Klasa	pieczarniaki
Rząd	pieczarkowce
Rodzina	muchomorowate
Rodzaj	muchomor
Gatunek	muchomor brązowooliwkowy
	Nazwa systematyczna
	Amanita submembranacea (Bon) Gröger; Boletus 3(2): 27 (1979)

Muchomor brązowooliwkowy (Amanita submembranacea (Bon) Gröger) – gatunek grzybów należący do rodziny muchomorowatych (Amanitaceae).

Systematyka i nazewnictwo

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Amanita, Amanitaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.

Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1975 r. Marcel Bon nadając mu nazwę Amanitopsis submembranacea. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w 1979 r. Frieder Gröger, przenosząc go do rodzaju Amanita.

Synonimy łacińskie:.

Amanita submembranacea var. bispora D.A. Reid 1987
Amanita submembranacea var. griseoargentata Contu 1986
Amanita submembranacea var. griseoargentea Contu 1986
Amanita submembranacea (Bon) Gröger 1979 var. submembranacea
Amanitopsis submembranacea Bon 1975

Nazwę polską podał Władysław Wojewoda w 2003 r.

Morfologia

Kapelusz

Średnica 4–8 cm, za młodu jajowato-dzwonkowaty, później łukowaty, na koniec płaski z niewielkim, tępym garbem. Brzegi ostre i prążkowane, u starszych okazów żłobione. Powierzchnia gładka w barwie od oliwkowobrązowej do szarobrązowej, lub żółta do czerwonobrązowej. Na środku znajduje się zazwyczaj duży szarobiały płat będący resztką osłony.

Blaszki

Wolne i szerokie, początkowo białe, później kremowe.

Trzon

Wysokość 5–11 cm, grubość do 1,2 cm, pusty i kruchy, walcowaty, dołem grubszy. Powierzchnia w kolorze kapelusza, w dolnej części pokryta białymi płatkami. Podstawa otoczona błoniastą pochwą, początkowo białą, później szarawą.

Miąższ

Biały, bez zapachu. Smak lekko orzechowy.

Wysyp zarodników

Biały. Zarodniki kuliste lub zbliżone do kulistego, o rozmiarach 10–14 μm.

Występowanie i siedlisko

Występuje w większości krajów Europy, ale jest rzadki. W 1992 r. znaleziono go także na Alasce. W Polsce częstość występowania i rozprzestrzenienie nie są znane. W piśmiennictwie naukowym do 2003 r. podano tylko jedno stanowisko (w Babiogórskim PN).

Rośnie głównie w górskich lasach iglastych. Rośnie na kwaśnych glebach pod świerkami, jodłami, sosnami i modrzewiami. W Polsce rozprzestrzenienie nie jest znane.

Znaczenie

Grzyb mykoryzowy. Według niektórych źródeł jest grzybem niejadalnym, według innych uważany jest za jadalnego.

Przypisy

1 2 3 Index Fungorum [online] [dostęp 2013-09-15] (ang.).
↑ Species Fungorum [online] [dostęp 2013-09-20] (ang.).
1 2 3 Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
1 2 3 4 5 6 7 Pavol Škubla: Wielki atlas grzybów. Poznań: Elipsa, 2007. ISBN 978-83-245-9550-1.
1 2 Amanita submembranacea (Bon) Gröger. [dostęp 2013-09-22].
↑ Discover Life Maps. [dostęp 2015-12-16].
↑ EwaldE. Gerhardt EwaldE., Grzyby – wielki ilustrowany przewodnik, StefanS. Łukomski (tłum.), Warszawa: Klub dla Ciebie – Bauer-Weltbild Media, 2006, s. 480, ISBN 83-7404-513-2, OCLC 836313700 .

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[if-1] 1 2 3 Index Fungorum [online] [dostęp 2013-09-15] (ang.).

[sf-2] Species Fungorum [online] [dostęp 2013-09-20] (ang.).

[checklist-3] 1 2 3 Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.

[wag-4] 1 2 3 4 5 6 7 Pavol Škubla: Wielki atlas grzybów. Poznań: Elipsa, 2007. ISBN 978-83-245-9550-1.

[mushroom-5] 1 2 Amanita submembranacea (Bon) Gröger. [dostęp 2013-09-22].

[6] Discover Life Maps. [dostęp 2015-12-16].

[Gerhardt-7] EwaldE. Gerhardt EwaldE., Grzyby – wielki ilustrowany przewodnik, StefanS. Łukomski (tłum.), Warszawa: Klub dla Ciebie – Bauer-Weltbild Media, 2006, s. 480, ISBN 83-7404-513-2, OCLC 836313700 .