Mozaffarydzi
مظفریان
1314–1387
Ustrój polityczny

monarchia

Pierwszy władca

Mubariz al-Din

Ostatni władca

Zejnolābedin

Data powstania

1314

Obalenie przez Timura

1387

Mozaffarydzi (pers. مظفریان) – muzułmańska dynastia panująca w Persji oraz Kurdystanie w latach 1314–1387, jej założycielem był Sharaf al-Din Muzaffar, po upadku Ilchanatu (1335) zdobyli też władzę w Jazdzie, Kermanie, Farsie i zachodnim Iranie. Ostatnim władcą był Zejnolābedin, obalony przez Timura w 1387 roku.

Przypisy

  1. 1 2 3 Anna Krasnowolska, Paweł Siwiec (red.), Literatura Orientu w piśmiennictwie polskim XIX wieku, t. 29, Księgarnia Akademicka, 2016, s. 49, DOI: 10.4467/20843844te.16.015.6825, ISBN 978-83-7638-405-4, ISSN 2084-3844 [dostęp 2023-07-20] (pol.).
  2. ↑ Muzaffarid, Oxford Reference, DOI: 10.1093/oi/authority.20110803100219249;jsessionid=120a52c5d63c978abe98575741722435 [dostęp 2023-05-17] (ang.).
  3. ↑ Collections Online | British Museum [online], www.britishmuseum.org [dostęp 2023-05-17] (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.