| Fasciola gigantica | |
| Cobbold, 1855 | |
F. gigantica od strony grzbietowej z wybarwionym systemem naczyniowym (z lewej) oraz od strony brzusznej z wybarwionym jelitem (z prawej). | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Podkrólestwo | |
| (bez rangi) | pierwouste |
| Nadtyp | |
| Typ | |
| Podtyp |
Neodermata |
| Gromada | |
| Podgromada | |
| Rząd |
Echinostomida |
| Podrząd |
Echinostomata |
| Rodzina |
Fasciolidae |
| Rodzaj |
Fasciola |
| Gatunek |
motylica olbrzymia |
Motylica olbrzymia (Fasciola gigantica) – gatunek pasożytniczej przywry digenicznej (Digenea), pod wieloma względami podobny do motylicy wątrobowej (F. hepatica). Do zidentyfikowania i rozróżnienia infekcji potrzebne są specjalistyczne metody molekularne.
Wywołuje chorobę zwaną fascjolozą. Szacuje się, że stopień zarażenia w niektórych krajach wynosi około 80–100%, szczególnie w tropikalnych obszarach Azji Południowej, Azji Południowo-Wschodniej i Afryce. Zakażenia są najczęstsze w regionach o intensywnej hodowli owiec i bydła. W Egipcie gatunek ten był znany już w czasach faraonów.
Cykl życiowy
Podobnie jak u innych przywr, żywicielem pośrednim są mięczaki, głównie gatunki ślimaków słodkowodnych z rodziny błotniarkowatych.
Zakażenie człowieka następuje, gdy metacerkaria zostaną zjedzone wraz z surową roślinnością. Przechodzą przez ścianę jelita cienkiego do jamy otrzewnej, gdzie dojrzewają w kanałach żółciowych wątroby. Jaja są wydalene w kale.
Do leczenia fasciolozy wykorzystuje się triklabendazol.
Przypisy
- ↑ Fasciola gigantica, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- 1 2 T. Itagaki, M. Ichinomiya, K. Fukuda, S. Fusyuku i inni. Hybridization experiments indicate incomplete reproductive isolating mechanism between Fasciola hepatica and Fasciola gigantica. „Parasitology”. 138 (10), s. 1278–1284, 2011. DOI: 10.1017/S0031182011000965. ISSN 1469-8161. PMID: 21767436. (ang.).
- ↑ Mohammad Bagher Rokni, Hossein Mirhendi, Azadeh Mizani, Mehdi Mohebali i inni. Identification and differentiation of Fasciola hepatica and Fasciola gigantica using a simple PCR-restriction enzyme method. „Experimental Parasitology”. 124 (2), s. 209–213, 2010. DOI: 10.1016/j.exppara.2009.09.015. ISSN 1090-2449. PMID: 19769969. (ang.).
- 1 2 3 M.F.M. Soliman. Epidemiological review of human and animal fascioliasis in Egypt. „The Journal of Infection in Developing Countries”. 2 (3), s. 182–189, 2008. (ang.).
- ↑ Hatem A. Shalaby, Amira H. El Namaky, Reem O. A. Kamel. In vitro effect of artemether and triclabendazole on adult Fasciola gigantica. „Veterinary Parasitology”. 160 (1–2), s. 76–82, 2009. DOI: 10.1016/j.vetpar.2008.10.027. ISSN 0304-4017. PMID: 19036519. (ang.).