| Państwo | |
|---|---|
| Miejscowość | |
| Podstawowe dane | |
| Przeszkoda | |
| Długość |
52 m |
| Szerokość: • całkowita • jezdni • chodników |
|
| Dopuszczalna masa pojazdu: |
42 t |
| Liczba przęseł |
3 |
| Rozpiętość przęseł |
9 + 34 + 9 |
| Data budowy | |
| Data zburzenia | |
| Data odbudowy | |
| Data remontu | |
Położenie na mapie Bydgoszczy | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego | |
| 53°08′08″N 17°57′48″E/53,135556 17,963333 | |
Most Grunwaldzki w Bydgoszczy – most drogowy nad Kanałem Bydgoskim.
Lokalizacja
Most znajduje się w zachodniej części Bydgoszczy w ciągu ulicy Grunwaldzkiej, spinając osiedla Okole i Czyżkówko. W sąsiedztwie znajduje się wiadukt, którym przebiega linia kolejowa nr 131 (magistrala węglowa).
Przeprawa stanowi fragment miejski dróg krajowych nr 25 i 80.
Historia
Obiekt wybudowano w 1915 roku po budowie nowego odcinka Kanału Bydgoskiego ze śluzami Okole i Czyżkówko. Był to most drogowo-kolejowy, gdyż oprócz szosy do Nakła mieściły się tam również tory kolejki wąskotorowej do Koronowa (zbudowanej w 1885 r.). Konstrukcja była stalowa, kratownicowa. W 1926 r. w dokumentach nazywany był mostem Grunwaldzkim.
W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku, most został zniszczony. Rok później przeprawę całkowicie rozebrano i w jej miejscu wzniesiono drogowy most drewniany. Kolej z Koronowa kursowała tylko do Czyżkówka. Pod koniec 1940 r. Niemcy zbudowali również drewniany most kolejowy dla potrzeb kolei wąskotorowej. W takim kształcie przeprawa funkcjonowała także w latach powojennych.
W 1954 roku most odbudowano na podstawie projektu inż. Lecha Wanglera. Był to most drogowy z dwoma pasami ruchu i chodnikami dla pieszych, którym odbywał się ruch tranzytowy w kierunku Piły i Szczecina. Nawierzchnię drogową wykonano z kostki granitowej. Stojący obok most kolejowy rozebrano pod koniec lat 60. XX w. po likwidacji kolei wąskotorowej Bydgoszcz-Koronowo.
W 2002 roku w sąsiedztwie został wybudowany nowy most św. Antoniego, który przejął ruch z jednego pasma ulicy Grunwaldzkiej.
W latach 2008-2009 na zlecenie ZDMiKP Bydgoszcz przeprowadzono remont obiektu według projektu mgr inż. Zbigniewa Bartnikowskiego z firmy Trab-Mosty z Gdyni. Polegał on na zwiększeniu nośności mostu oraz zwężeniu jezdni, którym odtąd odbywał się ruch jednokierunkowy. Prace wykonała firma Most Sp. z o.o. z Sopotu.
Dane techniczne
Konstrukcję nośną stanowi pięć dźwigarów żelbetowych o zmiennej wysokości w rozstawie osiowym 2,25 m, na których ułożono płytę pomostu. Most składa się z trzech przęseł o rozpiętościach: 9 m – skrajne i 34 m – środkowe. Oś mostu krzyżuje się ukośnie z osią Kanału Bydgoskiego (kąt 48º). Podporami skrajnymi są betonowe przyczółki, a środkowymi – filary żelbetowe posadowione na palach. Nośność obiektu wynosi 42 tony.
Obiektem dysponuje Zarząd Dróg Miejskich i Komunikacji Publicznej w Bydgoszczy.
Nazwa
Po zakończeniu remontu mostu, 28 września 2011 roku Rada Miasta Bydgoszczy nadała mu nazwę „most Grunwaldzki”, co nawiązuje do nazwy przedwojennej oraz ulicy, dla której most zbudowano.
Zobacz też
Przypisy
- 1 2 3 4 5 Monografia mostów województwa kujawsko-pomorskiego. Brda i Kanał Bydgoski. Tom II z serii: Mosty z biegiem rzek pod red. Krzysztofa Dudka. Bydgoszcz – Grudziądz 2012. Wydawca: Związek Mostowców Rzeczypospolitej Polskiej Oddział Pomorsko-Kujawski. ISBN 978-83-934160-2-8.
- 1 2 3 4 http://www.bip.um.bydgoszcz.pl/binary/268_tcm30-109510.pdf dostęp 20-03-2014.
Bibliografia
- Monografia mostów województwa kujawsko-pomorskiego. Brda i Kanał Bydgoski. Tom II z serii: Mosty z biegiem rzek pod red. Krzysztofa Dudka. Bydgoszcz – Grudziądz 2012. Wydawca: Związek Mostowców Rzeczypospolitej Polskiej Oddział Pomorsko-Kujawski. ISBN 978-83-934160-2-8.