Most Cestiusza
Państwo

 Włochy

Miejscowość

Rzym

Podstawowe dane
Przeszkoda

Tyber

Długość

80,40 m

Liczba przęseł

3

Data budowy

I wiek p.n.e.

Położenie na mapie Rzymu
Położenie na mapie Włoch
Położenie na mapie Lacjum
41°53′24,8″N 12°28′38,1″E/41,890222 12,477250

Most Cestiusza (łac. Pons Cestius, wł. Ponte Cestio), znany też pod nazwą Ponte San Bartolomeo – trójprzęsłowy most na Tybrze w Rzymie, łączący Wyspę Tyberyjską z Zatybrzem.

Most został zbudowany w ostatnich latach istnienia republiki na miejscu starszego mostu drewnianego. Wzniósł go jeden z członków rodu Cestiuszy, dokładna data budowy i fundator są jednak nieznane. Być może zleceniodawcą był Gajusz Cestiusz, pochowany w rzymskiej piramidzie jego imienia. Inna teoria zakłada, że wzniósł go ojciec Gajusza, wspomniany w napisie na w/w. piramidzie Lucjusz Cestiusz, w roku 46 p.n.e. Oryginalnie była to budowla o długości 48 m i 8,20 m szerokości, składająca się z centralnego przęsła o rozpiętości 23,65 m i dwóch mniejszych bocznych przęseł o rozpiętości 5,80 m. Most wzniesiono z tufu i peperynu okładanych trawertynem. Budowla została odrestaurowana w 152 roku przez Antonina Piusa i całkowicie przebudowana w IV wieku za panowania Walentyniana I, Walensa i Gracjana. Kolejnej naprawy przeprawy dokonano w XI wieku.

Pod koniec XIX wieku, w związku z pracami nad umocnieniem brzegu Tybru, część oryginalnego starożytnego mostu została rozebrana. W trakcie dokonanej w latach 1888–1892 przebudowy zachowano z niego jedynie centralne przęsło, po czym, częściowo z wykorzystaniem pierwotnego materiału, wzniesiono dwa całkowicie nowe przęsła boczne odpowiadające mu rozpiętością. Po przebudowie most liczy obecnie 80,40 m długości i w około ⅔ jest konstrukcją nowożytną.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 L. Richardson jr: A New Topographical Dictionary of Ancient Rome. Baltimore: The Johns Hopkins University Press, 1992, s. 297–298. ISBN 0-8018-4300-6.
  2. 1 2 A. Rosset: Starożytne drogi i mosty, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, Warszawa 1970, s. 157–158.
  3. 1 2 The Golden Book of Rome and the Vatican. Firenze: Casa Editrice Bonechi, 2008, s. 67. ISBN 978-88-476-1065-1.
  4. 1 2 3 Amanda Claridge: Rome. Oxford: Oxford University Press, 1998, s. 257, seria: Oxford Archaeological Guides. ISBN 0-19-288003-9.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.