Peronistowski Ruch Montoneros (hiszp. Movimiento Peronista Montoneros, MPM) – peronistyczna organizacja partyzancka w Argentynie, aktywna w latach 70. XX wieku.

Historia

Ruch utworzony został w 1964 roku. Grupował zwolenników byłego populistycznego prezydenta kraju Juana Peróna. Zbrojne działania Montoneros rozpoczęły się w 1970 roku. Członkowie grupy mieli na koncie zabójstwa, napady na banki i porwania dla okupu, lokalnie miejsce miały zbrojne powstania Montoneros. Pierwszą akcją bojowników było zamordowanie generała Pedro Eugenio Aramburu w czerwcu 1970 roku. Perón po powrocie z wygnania w 1973 roku nawiązał jednak bliskie relacje z prawicą i potępił Montoneros, wobec czego grupa zdecydowała się kontynuować rewolucyjną skrajnie lewicową działalność bojową. W grudniu 1975 roku rebelianci zaatakowali koszary w Buenos Aires, atak zakończył się całodzienną bitwą. Pod koniec lat 70. działalność grupy została stłamszona przez wojsko i prawicowe grupy terrorystyczne w trakcie tzw. brudnej wojny. Wielu działaczy zostało zabitych, w samym tylko 1976 roku zginęło 1200 partyzantów. W 1978 roku pokonana formacja przeniosła swoją kwaterę główną na Kubę.

Grupa Montoneros odpowiedzialna była za spektakularne operacje przeprowadzone przez płetwonurków sformowanych pod koniec 1974 roku Specjalnych Grup Bojowych (GEC). 1 listopada 1974 roku podkładając bombę w łodzi zabili generała policji Villara z żoną. 22 sierpnia 1975 roku, w rocznicę masakry członków grup antyrządowych w bazie marynarki w Trelew w 1972 roku, uszkodzili w stoczni najnowszy niszczyciel marynarki Argentyny ARA „Santísima Trinidad”. 14 grudnia tego roku uszkodzili jacht „Itati” dowódcy marynarki. Doświadczenie członków Specjalnych Grup Bojowych zostało docenione przez władze Argentyny i uczestniczyli oni w planowanej operacji przeciwko brytyjskim okrętom w Gibraltarze podczas wojny o Falklandy-Malwiny w 1982 roku, lecz została ona pokrzyżowana przez hiszpańską policję.

Prezydent Carlos Saúl Menem amnestionował członków organizacji. Kilku byłych bojowników zajęło stanowiska w administracji Néstora Kirchnera.

Liderami Montoneros byli Mario Firmenich, Fernando Abal Medina i Mario Eduardo Firmenich.

Liczebność

W szczytowym okresie formacja liczyła 5 tysięcy bojowników wspieranych przez 15 tysięcy aktywnych sympatyków. Z czasem liczba członków spadła poniżej 350.

Powiązania zagraniczne

Grupa otrzymywała wsparcie od rządu kubańskiego.

Ideologia

Peronistowski Ruch Montoneros odwoływał się do peronizmu i wyznawał poglądy lewicowo-nacjonalistyczne i lewicowo-chrześcijańskie.

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 Montoneros. encyclopedia.com. [dostęp 2017-09-10]. (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Montonero, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2017-09-10] (ang.).
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Terroryzm na tle przemocy politycznej (Zarys encyklopedyczny) s. 212
  4. 1 2 3 4 5 David Spencer: From Vietnam to El Salvador: The Saga of the FMLN Sappers and other Guerrilla Special Forces in Latin America. Greenwood Publishing Group, 1996, s. 133-134. ISBN 978-0-275-95514-4. (ang.).
  5. 1 2 Noc Ołówków. tygodnikprzeglad.pl. [dostęp 2017-09-10]. (pol.).

Bibliografia

  • Jarosław Tomasiewicz: Terroryzm na tle przemocy politycznej (Zarys encyklopedyczny). Katowice: Książka i Wiedza, 2000. ISBN 83-907096-2-7.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.