Modrosójka czarnogłowa
Cyanocitta stelleri
(J. F. Gmelin, 1788)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

wróblowe

Podrząd

śpiewające

Rodzina

krukowate

Rodzaj

Cyanocitta

Gatunek

modrosójka czarnogłowa

Synonimy
  • Corvus stelleri J. F. Gmelin, 1788
Podgatunki

zobacz opis w tekście

Kategoria zagrożenia (CKGZ)

Zasięg występowania

Modrosójka czarnogłowa (Cyanocitta stelleri) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny krukowatych (Corvidae), występujący w zachodniej części Ameryki Północnej, blisko spokrewniony z modrosójką błękitną (Cyanocitta cristata) spotykaną na pozostałej części kontynentu, mający czarną górną część ciała wraz z głową.

Systematyka

Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) wyróżnia 13 podgatunków C. stelleri:

  • modrosójka czarnogłowa (C. s. stelleri) (J. F. Gmelin, 1788) – południowa Alaska i wybrzeża zachodniej Kanady do północno-zachodniego Oregonu.
  • C. s. carlottae Osgood, 1901 – Wyspy Królowej Charlotty.
  • C. s. frontalis (Ridgway, 1873) – środkowy Oregon, wschodnia Kalifornia do zachodnio-środkowej Nevady.
  • C. s. carbonacea Grinnell, 1900 – wybrzeża zachodnio-środkowej Kalifornii.
  • C. s. annectens (S. F. Baird, 1874) – środkowa Kolumbia Brytyjska do południowo-wschodniej Alberty oraz na południe po północno-wschodni Oregon i północno-zachodni Wyoming.
  • C. s. macrolopha S. F. Baird, 1854 – wschodnia Nevada do południowo-zachodniej Dakoty Południowej i północnego Meksyku.
  • modrosójka diademowa (C. s. diademata) (Bonaparte, 1850) – północno-zachodni Meksyk.
  • C. s. phillipsi Browning, 1993 – głównie San Luis Potosí (środkowy Meksyk).
  • C. s. azteca Ridgway, 1899 – południowo-środkowy Meksyk.
  • modrosójka aztecka (C. s. coronata) (Swainson, 1827) – południowo-zachodni, środkowo-wschodni i południowy Meksyk oraz zachodnia Gwatemala.
  • C. s. purpurea Aldrich, 1944 – Michoacán.
  • C. s. restricta A. R. Phillips, 1966 – Oaxaca.
  • C. s. suavis W. deW. Miller & Griscom, 1925 – Nikaragua i Honduras.

Autorzy Handbook of the Birds of the World dodatkowo wyróżniają trzy podgatunki:

  • C. s. teotepecensis R. T. Moore, 1954 – góry środkowego i południowego Guerrero (południowy Meksyk).
  • C. s. ridgwayi W. deW. Miller & Griscom, 1925 – wyżyny stanu Chiapas (południowo-wschodni Meksyk) i przyległy obszar w Gwatemali.
  • C. s. lazula van Rossem, 1928 – północny Salwador i południowo-zachodni Honduras.

Morfologia

Długość ciała 30–34 cm; masa ciała 100–142 g.

Modrosójka czarnogłowa odróżnia się znacznie w zależności od terenu zamieszkiwania. Generalnie czarno-brązowa głowa u ptaków północnego regionu, przechodząca w odcień niebieskawego koloru im bardziej na południe. W odróżnieniu od modrosójki błękitnej ma bardziej wydłużony dziób i dłuższe nogi oraz większy czub. Głowa jest czarnawo-brązowa z jasnymi niebieskimi pręgami na przodzie. To ciemne upierzenie zmienia się na wysokości piersi w srebrnawo-niebieskie. Skrzydła i ogon są w kolorze niebieskim.

Zasięg występowania

Zamieszkuje prawie całą zachodnią część Ameryki Północnej, od Alaski na północy do rejonu Ameryki Środkowej na południu oraz na wschód do południowo-zachodniego Teksasu.

Ekologia i zachowanie

Zamieszkuje głównie w lasach iglastych oraz mieszanych niezbyt mocno zagęszczonych.

Pożywienie
Pożywienie znajduje na ziemi i na drzewach w postaci nasion, orzechów, jagód i innych owoców. Czasami małe bezkręgowce, jaja i pisklęta stanowią dodatkowe pożywienie w różnym okresie roku.
Rozród
Gniazdo buduje zazwyczaj w igliwiu drzew iglastych lub też w szczelinach tych drzew. Składa 2–6 jaj.

Status

IUCN uznaje modrosójkę czarnogłową za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Organizacja Partners in Flight szacuje liczebność populacji lęgowej na około 2,8 milionów osobników.

Znaczenie w kulturze człowieka

Ptak ten jest symbolem kanadyjskiej prowincji Kolumbia Brytyjska.

Przypisy

  1. ↑ Cyanocitta stelleri, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. 1 2 3 Marzluff, J.: Steller's Jay (Cyanocitta stelleri). [w:] del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. Lynx Edicions, Barcelona, 2016. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-11-08)].
  3. 1 2 Cyanocitta stelleri, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
  4. 1 2 3 4 Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Corvidae Leach, 1820 - krukowate - Crows and jays (wersja: 2020-01-11). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-04-19].
  5. ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Crows, mudnesters, birds-of-paradise. IOC World Bird List (v10.1). [dostęp 2020-04-19]. (ang.).
  6. ↑ Steller's Jay Life History. [w:] All About Birds [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. [dostęp 2021-01-12]. (ang.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.