Mistrzostwa Europy w Rugby 7 Kobiet 2013 – jedenaste mistrzostwa Europy w rugby 7 kobiet, oficjalne międzynarodowe zawody rugby 7 o randze mistrzostw kontynentu organizowane przez FIRA-AER mające na celu wyłonienie najlepszej żeńskiej reprezentacji narodowej w tej dyscyplinie sportu w Europie. Zostały rozegrane w formie czterech turniejów w trzech hierarchicznie ułożonych dywizjach w okresie od 25 maja do 16 czerwca 2013 roku. W walce o tytuł mistrzowski brało udział dwanaście zespołów, pozostałe europejskie drużyny, które przystąpiły do rozgrywek, występowały w niższych dywizjach, pomiędzy wszystkimi trzema istnieje system awansów i spadków.

Po raz pierwszy w historii tytuł mistrzowski zdobyły reprezentantki Rosji.

Informacje ogólne

Mistrzostwa zostały rozegrane w formie czterech turniejów – dwóch w Women's Sevens Series oraz po jednym dla pozostałych klas rozgrywkowych. W każdym z nich brało udział dwanaście zespołów liczących maksymalnie dwanaście zawodniczek. Turniej najniższej dywizji został rozegrany w dniach 25–26 maja w Bratysławie, Dywizja A rywalizowała zaś w Pradze 8–9 czerwca. Mistrzem Europy zostawała natomiast drużyna, która po rozegraniu dwóch turniejów – w Brive-la-Gaillarde (1–2 czerwca) i Marbelli (15–16 czerwca) – zgromadziła najwięcej punktów, które były przyznawane za zajmowane w nich miejsca:

W przypadku tej samej ilości punktów ich lokaty były ustalane kolejno na podstawie:

1. lepszego bilansu punktów zdobytych i straconych;
2. większej ilości zdobytych przyłożeń;
3. rzutu monetą.

Reprezentacje w każdym z turniejów zostały podzielone na dwie sześciozespołowe grupy rywalizujące w pierwszej fazie w ramach grup systemem kołowym, po czym nastąpiła faza pucharowa – dwie czołowe drużyny z każdej grupy awansowały do półfinałów, zespoły z miejsc trzeciego i czwartego do turnieju Plate, a pozostałe walczyły o Bowl.

Pomiędzy dywizjami istnieje system awansów i spadków – po zakończonym sezonie dwie najsłabsze reprezentacje z Women's Sevens Series oraz Dywizji A zostały relegowane do niższych klas rozgrywkowych, a ich miejsce zajęli finaliści zawodów odpowiednio Dywizji A oraz Dywizji B.

Uczestnicy

Obsada turniejów została ustalona na podstawie wyników osiągniętych w poprzednich mistrzostwach.

Dywizja B (Bratysława)

Turniej został rozegrany na stadionie Rapidu Bratysława, awans do Dywizji A uzyskały Finki i Norweżki.

Dywizja A (Praga)

Turniej został rozegrany na stadionie Sparty Praga, awans do EWSS uzyskały finalistki zawodów – Belgijki i Szwedki.

Pierwszy turniej EWSS (Brive)

Turniej został rozegrany na Stade Amédée Domenech w Brive-la-Gaillarde i triumfowały w nim obrończynie tytułu – Angielki.

Drugi turniej EWSS (Marbella)

Zawody rozegrane na Estadio Municipal w Marbelli były transmitowane w Internecie. W turnieju zwyciężyły Rosjanki, które jednocześnie zdobyły pierwszy w historii tytuł mistrzyń Europy, do Dywizji A zostały zaś relegowane Ukrainki i Szkotki.