Miniskuł 42
Codex Maedicaeus
Data powstania

XI wiek

Rodzaj

Kodeks minuskułowy

Numer

42

Zawartość

Dzieje, Listy Pawła, Apokalipsa

Język

grecki

Rozmiary

20,5 × 15 cm

Typ tekstu

bizantyjski, cezarejski

Miejsce przechowywania

Archiwum miejskie we Frankfurcie nad Odrą

Minuskuł 42 (wedle numeracji Gregory–Aland), α107 (Von Soden), znany jako Codex Maedicaeus – grecki rękopis Nowego Testamentu pisany minuskułą na pergaminie, datowany metodą paleograficzną na XI wiek. Posiada marginalia.

Opis

Kodeks zawiera tekst Dziejów Apostolskich, Listów powszechnych, Pawła oraz tekst Apokalipsy. Tekst mieści się na 303 kartach pergaminu (20,5 × 15 cm), z pewnymi lakunami (Dz 2,2-34; 2 P 1,2; 1 Jana 5,11-21; Ap 18,3-13). Tekst rękopisu pisany jest jedną kolumną na stronę, 22-23 wiersze w kolumnie.

Zgodnie z zapisem na końcu Listu do Rzymian, został on napisany προς Ρωμαιους εγραφη απο Κορινθου δια Φοιβης της διακονου (Do Rzymian napisany w Koryncie przez diakonisę Febę); to samo odniesienie pojawia się w rękopisach: 90, 216, 339, 462, 466 *, 642.

Tekst

Kurt Aland nie przypisał greckiego tekstu rękopisu do żadnej kategorii.

Jego tekst jest podobny do minuskułu 51 i Poliglocie kompluteńskiej.

Według Scrivenera tenże kodeks zawiera wiele wariantów bliskich dla 1, 13, 33, ale jego autorytet jest mniejszej wagi.

W Apokalipsie 8,13 znajduje się unikalny wariant, mianowicie „ἀγγέλου ὡς ἀετοῦ” (anioł jak orzeł).

Historia

Paleograficznie rękopis datowany jest przez INTF na wiek XI.

Kodeks został wykorzystany przez Ludolpha Kustera w Novum Testamentum z 1710. John Mill zauważył jego podobieństwo tekstualne do Codex Angelicus. Nicholas Westermann skolacjonował tekst minuskułu. Kodeks został wykorzystany przez Denisa Amelote w jego tłumaczeniu Nowego Testamentu.

Został on wciągnięty na listę manuskryptów Nowego Testamentu przez Wettsteina. C.R. Gregory widział go w 1891 roku.

Obecnie jest przechowywany w Archiwum miejskim we Frankfurcie nad Odrą (Gr. 24) we Frankfurcie nad Odrą.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Caspar René Gregory: Die griechischen Handschriften des Neuen Testament. Leipzig: 1908.
  2. 1 2 3 4 Kurt Aland: Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neues Testaments. M. Welte; B. Köster; K. Junack. 1994, s. 49. ISBN 3-11-011986-2.
  3. 1 2 3 Liste Handschriften. Institute for New Testament Textual Research. [dostęp 2020-08-03]. (ang.).
  4. ↑ Bruce M. Metzger: A Textual Commentary on the Greek New Testament. Wyd. 2. Stuttgart: 2001, s. 477. ISBN 978-3-438-06010-5.
  5. ↑ Kurt Aland, Barbara Aland: The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. Grand Rapids: William B. Eerdmans Publishing Company, 1995, s. 138. ISBN 978-0-8028-4098-1.
  6. ↑ Frederick Henry Ambrose Scrivener: A Plain Introduction to the Criticism of the New Testament. Edward Miller. Wyd. 4. T. 1. London: George Bell & Sons, 1894, s. 287–288.
  7. ↑ Bruce M. Metzger: A Textual Commentary on the Greek New Testament. Wyd. 2. Stuttgart: 2001, s. 669. ISBN 978-3-438-06010-5.
  8. 1 2 Caspar René Gregory: Textkritik des Neuen Testamentes. Leipzig: 1900, s. 267.

Linki zewnętrzne

  • R. Waltz, Minuskuł 42 Encyclopedia of Textual Criticism (2007)
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.