Minuskuł 17

Początek Ewangelii Mateusza
Data powstania

XV wiek

Rodzaj

Kodeks minuskułowy

Numer

1

Zawartość

Ewangelie

Język

grecko-łaciński

Rozmiary

30,9 × 21 cm

Typ tekstu

tekst bizantyński

Kategoria

V

Miejsce przechowywania

Bibliothèque nationale

Minuskuł 17 (wedle numeracji Gregory—Aland), ε 525 (von Soden) – grecko-łaciński rękopis Nowego Testamentu z tekstem czterech Ewangelii, pisany minuskułą na pergaminie w języku greckim i łacińskim z XV wieku. Przechowywany jest w Paryżu, posiada pozabiblijne dodatki.

Opis rękopisu

Kodeks zawiera tekst czterech Ewangelii, na 354 pergaminowych kartach (30,9 cm na 21 cm). Tekst łaciński przekazuje tekst Wulgaty.

Tekst rękopisu pisany jest dwoma kolumnami na stronę, 25-26 linijek w kolumnie.

Tekst dzielony jest według Sekcji Ammoniusza, których numery umieszczono na marginesie. Sekcje Ammoniusza nie zostały opatrzone odniesieniami do Kanonów Euzebiusza.

Zawiera noty liturgiczne na marginesach, łaciński synaksarion (księga liturgiczna), oraz ilustracje.

Tekst

Grecki tekst Ewangelii reprezentuje bizantyńską tradycję tekstualną. Aland zaklasyfikował go do kategorii V. Według Claremont Profile Method, tj. metody wielokrotnych wariantów, reprezentuje rodzinę Kx (standardowy bizantyński) w Łk 1 oraz Łk 20. W Łukaszu 10 nie dokonano profilu.

Tekst łaciński reprezentuje Wulgatę.

Historia

Paleograficznie rękopis datowany jest na wiek XV. Rękopis sporządzony został we Francji przez Georga Hermonymus, w końcu XV wieku. Należał niegdyś do kardynała Charles II de Bourbon (1476-1488).

Na listę rękopisów Nowego Testamentu wciągnął go Wettstein.

Rękopis badał Griesbach, Scholz oraz Henri Omont.

Obecnie przechowywany jest we Francuskiej Bibliotece Narodowej (Gr. 55) w Paryżu.

Nie jest cytowany w krytycznych wydaniach greckiego Novum Testamentum Nestle-Alanda (NA26, NA27).

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Caspar René Gregory: Die griechischen Handschriften des Neuen Testament. Leipzig: J.C. Hinrichs’sche Buchhandlung, 1908, s. 48.
  2. 1 2 3 4 5 K. Aland, M. Welte, B. Köster, K. Junack: Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neues Testaments. Berlin, New York: Walter de Gruyter, 1994, s. 48.
  3. ↑ F. H. A. Scrivener: A Plain Introduction to the Criticism of the New Testament. T. 1. London: 1894, s. 192.
  4. 1 2 3 C. R. Gregory: Textkritik des Neuen Testaments. T. 1. Leipzig: J.C. Hinrichs, 1900, s. 132-133.
  5. ↑ K. Aland, B. Aland: The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. przeł. Erroll F. Rhodes. Michigan: William B. Eerdmans Publishing Company, 1995, s. 138. ISBN 978-0-8028-4098-1. (ang.).
  6. ↑ Frederik Wisse: The Profile Method for the Classification and evaluation of Manuscript Evidence, as Applied to the Continuous Greek Text of the Gospel of Luke. Grand Rapids: William B. Eerdmans Publishing Company, 1982, s. 53. ISBN 0-8028-1918-4.
  7. ↑ J.J. Wettstein: Novum Testamentum Graecum editionis receptae cum lectionibus variantibus codicum manuscripts. Amsterdam: Ex Officina Dommeriana, 1751, s. 47.
  8. ↑ J.J. Griesbach, Symbolae critiquae, p. CLII.
  9. ↑ Eberhard et Erwin Nestle: Novum Testamentum Graece. communiter ediderunt: B. et K. Aland, J. Karavidopoulos, C.M. Martini, B. M. Metzger. Wyd. 27. Stuttgart: Deutsche Bibelgesellschaft, 2001, s. 58*-59*, 704. ISBN 978-3-438-05100-4.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.