Minčeta

Minčeta
Państwo	Chorwacja
Miejscowość	Dubrownik
Typ budynku	baszta
	Położenie na mapie Chorwacji Minčeta
	42°38′36,65″N 18°06′30,93″E/42,643514 18,108592

Minčeta – średniowieczna baszta, najbardziej na północ wysunięta część fortyfikacji Dubrownika.

Historia

Pierwsze inwestycje obronne przeprowadzono w Dubrowniku jeszcze w X wieku, kolejne miały miejsce w wiekach XII i XIII. Pierwsza Minčeta została wzniesiona przez lokalnego budowniczego Nićifora Ranjinę w 1319 roku.

Wobec rozrastającej się potęgi imperium osmańskiego, wiele miast Dalmacji, w tym i Dubrownik, rozbudowywały systemy murów obronnych i fortyfikacji w celu ochrony przed ewentualnym atakiem tureckim. W wiekach XV i XVI miejski system obronny miasta został rozbudowany, by zapewnić ochronę nie tylko przed najazdem tureckim po upadku Konstantynopola w 1453 roku, ale również przed atakami Wenecji. W związku z tym podjęto decyzję o umocnieniu dotychczasowej baszty – projekt przebudowy miał zostać przygotowany przez architekta z Florencji Michelozzo di Bartolomeo w stylu renesansowym. W 1464 roku całość została ukończona przez lokalnego budowniczego Juraja Matejewa Dalmatinca.

Nazwa baszty pochodzi od nazwiska arystokratycznego rodu Menčetić – właściciela działki, na której stanęła baszta.

Uwagi

↑ Dalmatinec znany także jest jako Giorgio Orsini czy Giorgio Dalmatico, zob. Thomas Graham Jackson (sir, 1st bart.): Ragusa. Il palazzo rettorale, il duomo, il reliquiario del teschia di s. Biagio. (Estr. dall'Annuario dalmatico). Oxford University, 1885, s. 5. (wł.).

Przypisy

1 2 3 4 Marilyn Cvitanic: Culture and Customs of Croatia. ABC-CLIO, 2010, s. 203. ISBN 0-313-35117-1. [dostęp 2011-10-06]. (ang.).
1 2 Dubrovnik City walls. www.dubrovnik-guide.net. [dostęp 2011-10-06]. (ang.).
↑ Robert Stallaerts: Historical dictionary of Croatia. Scarecrow Press, 2010, s. 180. ISBN 0-8108-6750-8. [dostęp 2011-10-06]. (ang.).
↑ Matthias Koeffler: Dalmatien: Unterwegs zwischen Zadar und Dubrovnik. Trescher Verlag, 2010, s. 256. ISBN 3-89794-179-1. [dostęp 2011-10-06]. (niem.).

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[3] Dalmatinec znany także jest jako Giorgio Orsini czy Giorgio Dalmatico, zob. Thomas Graham Jackson (sir, 1st bart.): Ragusa. Il palazzo rettorale, il duomo, il reliquiario del teschia di s. Biagio. (Estr. dall'Annuario dalmatico). Oxford University, 1885, s. 5. (wł.).

[Cvitanic203-1] 1 2 3 4 Marilyn Cvitanic: Culture and Customs of Croatia. ABC-CLIO, 2010, s. 203. ISBN 0-313-35117-1. [dostęp 2011-10-06]. (ang.).

[walls-2] 1 2 Dubrovnik City walls. www.dubrovnik-guide.net. [dostęp 2011-10-06]. (ang.).

[Stallaerts180-4] Robert Stallaerts: Historical dictionary of Croatia. Scarecrow Press, 2010, s. 180. ISBN 0-8108-6750-8. [dostęp 2011-10-06]. (ang.).

[Koeffler256-5] Matthias Koeffler: Dalmatien: Unterwegs zwischen Zadar und Dubrovnik. Trescher Verlag, 2010, s. 256. ISBN 3-89794-179-1. [dostęp 2011-10-06]. (niem.).