Mikołaj Wiktorowicz Jung (ros. Николай Викторович Юнг; ur. 11 października^?/23 października 1855 w guberni twerskiej, zm. 16 maja 1905) – rosyjski oficer marynarki niemieckiego pochodzenia, kapitan 1 rangi, dowódca m.in.: na krążownikach wojennych „Gienierał Admirał" czy „Giercog Edingsburskij".

Życiorys

W latach 1880–1881 był jednym z założycieli organizacji rewolucyjnej, wojskowego centrum morskiego w Kronsztad. W czasie masowych aresztowań wśród oficerów, 14 lipca 1883, udało mu się zbiec. Powrócił do czynnej służby dopiero w kwietniu 1886. Jung był już wtedy porucznikiem i jak wynika z raportów specjalnych sporządzanych dla Ministerstwa Sprawiedliwości, został aresztowany i był przesłuchiwany za swoje powiązania z antycarską „Narodnoj woliej” (Narodna Wola). Zaszantażowany brakiem wydania oficerskiego certyfikatu odstąpił od ruchu rewolucyjnego.

Początkowo dowodził wojennymi krążownikami, m.in.: opancerzonym „Gienierał Admirał” („Generał-admirał") i „Giercog Edingsburskij” („Książę edynburski”), następnie wiosną 1904 został mianowany dowódcą dywizjonu „Orioł” („Orzeł”, pancernik typu Borodino), który wchodził w skład Drugiej Eskadry Pacyfiku. Podczas bitwy pod Cuszimą został śmiertelnie ranny. Zmarł 16 maja 1905 roku. Został pochowany na morzu na współrzędnych 35° 56'13 "N, 135° 10 'E.

Postać kapitana Junga pojawia się w słynnej powieści Cuszima Nowikow-Priboja.

Kalendarium

23 października 1855 – Urodził się w szlacheckim domu w guberni twerskiej (dystrykt moskiewski)

15 września 1872 – Został przyjęty do Szkoły Morskiej

1 maja 1873 – Zaczyna odbywać służbę jako uczeń czynny

16 listopada 1875 – Унтер-офицер (podoficer)

1 maja 1876 – Absolwent Szkoły Morskiej, po spisku wypuszczony, otrzymał rangę гардемарина (fr. garde-marine)

19 maja 1876 – Mianowany do 5. floty

9 listopada 1876 – Przeniesiony do 8. floty

30 sierpnia 1877 – Мичман (Miczman)

24 grudnia 1877 – Dowodzi jednostką na Dunaju

2 lutego 1878 – Dowódca portowej maszynowni „Wasilij”

7 listopada 1881 – Dowódca roty monitorującej „Pierun”

1 stycznia 1882 – Лейтенант (Podporucznik)

22 marca 1882 – Rewizor klipera „Żemczug” z 6. floty

10 maja 1882 – Przeniesiony do 7. floty

7 lipca 1882 – Rewizor na okręcie 2. floty „Razbojnik”

28 kwietnia 1884 – W 6. flocie

W latach 1885-1889 nadal pełni służbę na okręcie „Razbojnik”, przyucza jednocześnie sztuki artyleryjskiej, związany z 6. flotą

13 kwietnia 1890 – Drugi dowódca kanonierskiego batalionu „Jorsz”

28 maja 1890 – Kierownik «Лахта»

18 sierpnia 1890 – Dowódca załogi fregaty „Minin”

1 października 1891 – W 2. flocie

29 sierpnia 1892 – Starszy oficer na krążowniku „Gienierał Admirał”

30 sierpnia 1893 – Kapitan II rangi

17 kwietnia 1894 – Szef szwadronu „Połtawa”

20 lutego 1895 – Dowódca parowca „Sławianka”

5 lutego 1896 – Dowódca szkoleniowca „Woin”

7 sierpnia 1896 – Absolwent Akademii Marynarki Wojennej

13 kwietnia 1897 – Kapitan II rangi na okręcie „Wiestnik”

2 sierpnia 1898 – Członek komisji badań nad nowymi technologiami militarnymi

24 sierpnia 1898 – Członek komisji egzaminującej w MKK (Morskom Kadietskom Korpusie)

8 września 1898 – Członek komisji ds. oficerów 7. floty

6 grudnia 1898 – Dowódca szkoleniowca „Morjak”

14 sierpnia 1899 – Członek komisji ds. weryfikacji wadliwego funkcjonowania portu w Kronsztad

W latach 1899-1901 – Dowódca na szkoleniowcu „Wiernyj”

21 maja 1901 – 26 maja 1903 Szef szkoleniowy kwatermistrzów

20 września 1902 – 19 kwietnia 1904 Dowódca I rangi na okręcie „Gienierał-Admirał”

19 kwietnia 1904 – 15 maja 1905 Dowódca szwadronu „Orioł”

Odznaczenia

• Medal pamięci wojny 1877-1878 (29.4.1878)
• Order Świętego Stanisława III stopnia (30.6.1879)
• Order Kapiʻolani Krzyż Oficerski V klasy (5.3.1884)
• Order Świętej Anny III stopnia (1.1.1892)
• Kawaler Legii Honorowej (21.2.1894, Francja)
• Order św Stanisława II stopnia (6.12.1894)
• Srebrny medal cara Aleksandra (21.3.1896)
• Koronacyjny medal imperatora Mikołaja (21.2.1898)
• Order Świętej Anny II stopnia (6.12.1899)

Przypisy