Mikoła Zasim
Data i miejsce urodzenia

19 listopada 1908
Szenie

Data śmierci

19 lipca 1957

Narodowość

białoruska

Dziedzina sztuki

poezja

Ważne dzieła
  • Wierszy (1954)
  • Wybranaje (1960)
Odznaczenia

Mikoła (Mikałaj) Arciomawicz Zasim (biał. Мікола (Мікалай) Арцёмавіч Засім; ur. 19 listopada 1908 w Szeniach, zm. 19 lipca 1957) – białoruski i radziecki poeta, w okresie II Rzeczypospolitej działacz lewicowego antypolskiego ruchu rewolucyjnego, członek Komunistycznej Partii Zachodniej Białorusi; od 1939 roku radziecki działacz państwowy i partyzant.

Życiorys

Urodził się 19 listopada (6 listopada st. st.) 1908 roku we wsi Szenie, w powiecie prużańskim guberni grodzieńskiej Imperium Rosyjskiego. Pochodził w chłopskiej rodziny. Zatrudniony był jako pracownik najemny w tartaku w Prużanie. Od 1925 roku (według innego źródła od 1924 roku) działał w lewicowym, proradzieckim ruchu białoruskiej mniejszości narodowej w Polsce, skierowanym przeciwko państwu polskiemu. W 1924 roku wstąpił do podziemnej organizacji komsomolskiej, a następnie do nielegalnej w Polsce Komunistycznej Partii Zachodniej Białorusi. Jednocześnie wchodził w skład legalnych Białoruskiej Włościańsko-Robotniczej Hromady i Towarzystwa Szkoły Białoruskiej. Wielokrotnie aresztowany był przez władze polskie za działalność rewolucyjną i antypolską. Po napaści ZSRR na Polskę we wrześniu 1939 roku i włączeniu jej ziem północno-wschodnich w skład Białoruskiej SRR, Mikoła Zasim został przewodniczącym sielsowietu Szenie. W czasie niemieckiej okupacji w latach 1941–1944 działał w radzieckim ruchu partyzanckim, pełnił funkcję instruktora Brzeskiego Obwodowego Komitetu Antyfaszystowskiego. Po wojnie, w latach 1946–1957 pracował jako zastępca przewodniczącego Prużańskiego Rejonowego Komitetu Wykonawczego, współpracownik literacki brzeskiej gazety obwodowej „Zara”, pracownik Brzeskiego Obwodowego Muzeum Krajoznawczego. W 1948 roku ukończył Republikańską Szkołę Partyjną przy Komitecie Centralnym Komunistycznej Partii (bolszewików) Białorusi. Zmarł 19 lipca 1957 roku.

Działalność literacka

Mikoła Zasim zaczął publikować swoją twórczość w 1928 roku w wydawanym w Polsce białoruskojęzycznym czasopiśmie „Małanka”. Współpracował też z innymi tego rodzaju pismami, m.in.: „Litaraturnaja Staronka”, „Aswa”, „Nasza Wola” i „Nasza Praca”. Swoje pierwsze wiersze podpisywał pseudonimami: Chłopiec, Ahoń, Asot. W 1933 roku w „Rodnym Kraju” posługiwał się już swoim prawdziwym imieniem i nazwiskiem.

Tematyką jego utworów były konflikty społeczne i narodowe na terenach wiejskich ziem północno-wschodnich II Rzeczypospolitej, bezprawie dotykające chłopów białoruskiej narodowości i wroga wobec białoruskiego ludu polityka polskich władz. Często posługiwał się humorem i satyrą. W czasie wojny niemiecko-radzieckiej pisał wiersze na temat ciężaru wojny, publikując je na łamach podziemnych gazet „Zaria” i „Za Rodinu”. W okresie powojennym kontynuował tę tematykę.

W ocenie białoruskich literaturoznawców Mikoła Zasim był „ludowym samorodkiem”, który wyjawił się dzięki masowemu ruchowi kulturalnemu „Hromady”. Jego twórczość na język rosyjski przekładał Alaksandr Twardouski.

Twórczość

  • Wierszy. Mińsk: 1954.
  • Wybranaje. Mińsk: 1960.

Odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 Encykłapiedyja... s. 409.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 Уладзя Таццянчык: Радасць не блісне чыстай слязою... Zwiazda. [dostęp 2017-05-18]. (biał.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.