Wczesne lata

Urodził się w Jakobsberg, w gminie Järfälla, w regionie Sztokholmu jako syn Ingi-Lill Persbrandt i Bo Inge Persbrandta. W 1963 został ochrzczony w parafii fińskiej w Gamla stan. Jego matka pochodziła z Wysp Alandzkich, a przodkowie ojca byli Walonami. Kiedy Mikael miał siedem lat, jego rodzice rozwiedli się. Wychowywany przez matkę, preferował grę w piłkę nożną i trenował boks. Jako nastolatek należał do młodzieżowego gangu i eksperymentował z narkotykami. Z naturalnymi predyspozycjami do malowania zgłosił się do Akademii Sztuk Pięknych, ale nie został przyjęty. W wieku 19 lat wystawił swoje obrazy w galerii Gamla Stan w Sztokholmie. Przekonany, że jest geniuszem i mitem Francisa Bacona, udało mu się sprzedać wszystkie malowane płótna, ale wkrótce odnalazł nową pasję - taniec. W 1983 rozpoczął studiować w Akademii Baletu, gdzie pozostał przez półtora roku. Dzięki jednemu z jego nauczycieli zadebiutował w spektaklu Williama Shakespeare’a Król Lear reżyserowanym przez Ingmara Bergmana.

Kariera

Początkowo występował w Królewskim Teatrze Dramatycznym w Sztokholmie w spektaklach szekspirowskich: Król Lear (1984) i Juliusz Cezar (1985). Przed kamerą zadebiutował rolą Svante w telewizyjnym przedsięwzięciu Sveriges Television Nigger (1990) w reżyserii Stiga Larssona. W latach 1997–2008 odtwarzał postać policjanta Gunvalda Larssona w serialu kryminalnym Beck.

13 października 2007 oficjalnie rozstał się z teatrem na rzecz występów w produkcjach filmowych i telewizyjnych. Jego decyzję skrytykowało wiele osób, między innymi aktor teatralny Jan Malmsjö.

W grudniu 2005 Persbrandt powiadomił policję, że gazeta „Expressen” oskarżyła go o ostre zatrucie alkoholem i przyjęcie do kliniki w Uppsali. Informacje były niedokładne. „Expressen” przeprosił i przyznał, że ich informacje były fałszywe, ale Persbrandt nie zaakceptował przeprosin. Otto Sjöberg, redaktor naczelny gazety, został ukarany grzywną w wysokości 75 tys. koron szwedzkich (6800 euro, 8900 dolarów) za szkody wyrządzone Persbrandtowi.

Został obsadzony w roli Antona w duńsko-szwedzkiem dramacie Susanne Bier W lepszym świecie (2010), uhonorowanym Oscarem i Złotym Globem dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego. W dramacie sensacyjnym W interesie narodu (Hamilton: I nationens intresse, 2012) wg powieści Jana Guillou zagrał postać szwedzkiego agenta wywiadu Carla Hamiltona.

W ekranizacyjnej trylogii powieści J.R.R. Tolkiena Hobbit, czyli tam i z powrotem wcielił się w postać Beorna. Zagrał w drugiej i trzeciej części produkcji.

W 2014 na scenie Maxim Theatre w Sztokholmie wystąpił w przedstawieniu Augusta Strindberga Taniec śmierci i w 2016 zagrał tytułowego Makbeta.

W kwietniu 2014 został skazany na pięć miesięcy więzienia za zakup 12 gramów kokainy po tym, jak jego numer został odkryty w telefonie dealera narkotyków. Jego adwokat zaprzeczył zarzutom, twierdząc, że osoba trzecia musiała użyć telefonu Persbrandta.