| Imię i nazwisko |
Oksana Stefaniwna Hrycaj |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Gatunki | |
| Zawód | |
| Aktywność |
od 2002 |
| Strona internetowa | |
Mika Newton, właściwie Oksana Stefaniwna Hrycaj (ukr. Окса́на Стефа́нівна Грица́й, ur. 5 marca 1986 w Bursztynie w obwodzie iwanofrankiwskim) – ukraińska piosenkarka popowa i aktorka.
Kariera muzyczna
Zaczęła śpiewać w wieku dziewięciu lat. Jej muzyka oraz styl ubierania się zawierał elementy punk i gothic. Mika chciała upodobnić się do kanadyjskiej piosenkarki Avril Lavigne.
Po wygraniu międzynarodowego festiwalu Black Sea Games 2002 podpisała swój pierwszy kontrakt płytowy. Jej debiutancki singiel „Anomalija” stał się hitem na listach przebojów na Ukrainie i Rosji. Premiera albumu zatytułowanego Anomalija odbyła się w Antonov Design Bureau w Kijowie.
Pomiędzy 2005 a 2008 rokiem wydała trzy albumy: Anomalja, Tiopłaja rieka i Ekskluziw.
W październiku 2010 znalazła się na liście 35 uczestników ukraińskich eliminacji do 56. Konkursu Piosenki Eurowizji, do których zgłosiła się z utworem „Angel”. Wystąpiła w trzecim ćwierćfinale i zakwalifikowała się do półfinału. W połowie grudnia wystąpiła w drugim koncercie półfinałowym i zakwalifikowała się do finału rozgrywanego 26 lutego 2011. Zdobyła w nim największe poparcie telewidzów (31,54% głosów), komisji jurorskiej oraz internautów, dzięki czemu została reprezentantką Ukrainy w Konkursie Piosenki Eurowizji organizowanym w Düsseldorfie. Po zakończeniu finału selekcji w mediach pojawiła się informacja o zmanipulowaniu wyników selekcji na korzyść Newton i utworu „Angel”. W związku z kontrowersjami, kanał Perszyj kanał postanowił zorganizować rundę dogrywkową z udziałem zwyciężczyni oraz pozostałych dwóch finalistek eliminacji: Złatą Ogniewicz i Jamalą, by decyzję o nowym reprezentancie podjęli telewidzowie. Piosenkarki wycofały się z udziału, a Newton została ogłoszona reprezentantką kraju. 12 maja wystąpiła z szóstym numerem startowym w drugim półfinale konkursu. Z szóstego miejsca (81 punktów) awansowała do finału. W sobotę, 16 maja wystąpiła w finale jako 23. w kolejności i zajęła 4. miejsce w końcowej klasyfikacji, otrzymując w sumie 159 punktów, w tym maksymalną ilość 12 punktów od Armenii, Azerbejdżanu i Słowacji. Podczas występów towarzyszyła jej Ksenija Symonowa, artystka rysująca na piasku.
W 2011 podpisała kontrakt z JK Music Group i Dream Merchant 21 Randy’ego Jacksona. W czerwcu przeprowadziła się do Los Angeles. W lutym 2012 wydała pierwszy singiel wydany na rynku amerykańskim – „Don’t Dumb Me Down”. W marcu 2013 zaprezentowała singiel „Come Out and Play”, który niedługo po wydaniu został zremiksowany przez brytyjskiego DJ-a Paula Oakenfolda, znanym z tworzenia przeróbek piosenek wykonawcom, takim jak m.in. Madonna, The Rolling Stones, Snoop Dogg, Britney Spears czy Justin Timberlake. W kwietniu rozpoczęła akustyczną trasę koncertową po Los Angeles, a w maju opublikowała teledysk do piosenki „Magnets”.
3 kwietnia 2022, podczas premierowego wykonania przez Johna Legenda utworu „Free”, wystąpiła gościnnie wraz z Lubow Jakymczuk oraz Siuzanną Iglidan na 64. ceremonii wręczenia nagród Grammy.
Dyskografia
Albumy
- Anomalija (2005)
- Tiopłaja rieka (2006)
- Ekskluziw (2008)
- Wysze, czem lubow (2010)
Filmografia
Przypisy
- ↑ Yodel Anecdotal » Blog Archive » Of thee I sing. [dostęp 2013-01-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-10-06)].
- ↑ Club Contact.
- 1 2 About Mika Newton. [dostęp 2013-01-17].
- ↑ Jarmo Siim: Ukraine goes for 5 semi-finals. [w:] EBU [on-line]. www.eurovision.tv, 2010-10-15. [dostęp 2014-04-08]. (ang.).
- ↑ Marco Brey: Three more acts qualify in Ukraine. [w:] EBU [on-line]. www.eurovision.tv, 2010-11-23. [dostęp 2014-04-08]. (ang.).
- ↑ Marco Brey: Ukraine: Five more qualify for the final. [w:] EBU [on-line]. www.eurovision.tv, 2010-12-12. [dostęp 2014-04-08]. (ang.).
- ↑ Olena Omelyanchuk: 19 participants in the Ukrainian national final. [w:] EBU [on-line]. www.eurovision.tv, 2011-02-13. [dostęp 2014-04-08]. (ang.).
- 1 2 Olena Omelyanchuk: Mika Newton confirmed as Ukrainian representative. [w:] EBU [on-line]. www.eurovision.tv, 2011-03-02. [dostęp 2014-04-08]. (ang.).
- ↑ Olena Omelyanchuk: Ukraine: Angel in white. [w:] EBU [on-line]. www.eurovision.tv, 2011-02-26. [dostęp 2014-04-08]. (ang.).
- ↑ About Mika Newton. [w:] EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2014-04-08]. (ang.).
- ↑ Olena Omelyanchuk: Ukraine: a new final!. [w:] EBU [on-line]. www.eurovision.tv, 2011-02-28. [dostęp 2014-04-08]. (ang.).
- ↑ Oksana Faryna: Scandal-tainted vote goes to Mika Newton. [w:] Kyiv Post [on-line]. www.kyivpost.com, 2011-03-04. [dostęp 2014-04-08]. (ang.).
- ↑ Victor M. Escudero: Mika Newton, an angel from Ukraine. [w:] EBU [on-line]. www.eurovision.tv, 2011-04-16. [dostęp 2014-04-08]. (ang.).
- ↑ Victor M. Escudero: Results of the 2012 Running Order Draw!. [w:] EBU [on-line]. www.eurovision.tv, 2012-03-20. [dostęp 2013-06-21]. (ang.).
- ↑ Jarmo Siim: Results of the Semi-Final Allocation Draw. [w:] EBU [on-line]. www.eurovision.tv, 2012-01-17. [dostęp 2014-04-08]. (ang.).
- ↑ Eurovision Song Contest 2011 Semi-Final (2). [w:] EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2014-04-08]. (ang.).
- ↑ Glen Webb: And the ten qualifiers are.... [w:] EBU [on-line]. www.eurovision.tv, 2011-05-12. [dostęp 2014-04-08]. (ang.).
- ↑ Marco Brey: „Just be crazy and have fun!” state tonight’s qualifiers. [w:] EBU [on-line]. www.eurovision.tv, 2011-05-12. [dostęp 2014-04-08]. (ang.).
- ↑ NDR Press: Winners’ Press Conference, Second Semi-Final. [w:] EBU [on-line]. www.eurovision.tv, 2011-05-13. [dostęp 2014-04-08]. (ang.).
- ↑ Eurovision Song Contest 2011 Grand Final. [w:] EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2014-04-08]. (ang.).
- ↑ Victor M. Escudero: Ukrainian angel playing in the sand. [w:] EBU [on-line]. www.eurovision.tv, 2011-05-03. [dostęp 2014-04-08]. (ang.).
- ↑ Victor M. Escudero: Ukraine’s got talent on stage in Düsseldorf. [w:] EBU [on-line]. www.eurovision.tv, 2011-05-06. [dostęp 2014-04-08]. (ang.).
- ↑ Apple Music [online], itunes.apple.com [dostęp 2020-07-09] [zarchiwizowane z adresu 2012-03-08] (ang.).
- ↑ Oscary powinny się uczyć od Grammy. To przemówienie Zełenskiego przejdzie do historii [online], spidersweb.pl [dostęp 2022-04-05] (pol.).