| Data i miejsce urodzenia |
26 lutego 1946 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
14 września 1999 |
| Obywatelstwo | |
| Wzrost |
171 cm |
| Styl walki |
praworęczny |
| Kategoria wagowa |
półciężka |
| Bilans walk zawodowych | |
| Liczba walk |
22 |
| Zwycięstwa |
21 |
| Przez nokauty |
20 |
| Porażki |
1 |
Miguel Ángel Cuello (ur. 26 lutego 1946 w Elortondo, zm. 14 września 1999 w Venado Tuerto) – argentyński bokser, były mistrz świata WBC w wadze półciężkiej.
Kariera amatorska
W 1972 reprezentował swój kraj podczas igrzysk olimpijskich w Monachium. Cuello, który walczył w wadze półciężkiej doszedł do ćwierćfinału, gdzie pokonał go walkowerem zdobywca złotego medalu, Mate Parlov.
Kariera zawodowa
Jako zawodowiec zadebiutował 25 lipca 1973 roku. Do końca 1976 roku stoczył 20 wygranych walk, z których 19 zakończył przed czasem, zdobywając mistrzostwo Argentyny w wadze półciężkiej, które dwukrotnie obronił.
21 maja 1977 roku zmierzył się o mistrzostwo świata WBC w wadze półciężkiej. Jego rywalem był Jesse Burnett, który o walce dowiedział się zaledwie 48 godziny przed pojedynkiem. Cuello zwyciężył przez techniczny nokaut w 9 rundzie, chociaż w czwartej rundzie sam był bliski porażki przed czasem.
7 stycznia 1978 roku doszło do jego rewanżu z Parlovem, który pokonał go podczas olimpiady w 1972 roku. I tym razem lepszy okazał się Parlov, który zwyciężył przez techniczny nokaut w 9 rundzie, odbierając Cuello mistrzostwo świata. Po tej porażce Argentyńczyk nie wyszedł już na ring.
Linki zewnętrzne
Przypisy
- ↑ 20.Olympic Games - Munich, FRG. amateur-boxing.strefa.pl. (ang.).
- ↑ Miguel Angel Cuello vs. Jesse Burnett. boxrec.com. (ang.).