| kapitan | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1932–1945 |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki |
25 pułk piechoty |
| Stanowiska |
dowódca plutonu |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
Mieczysław Woronowicz (ur. 25 marca 1912 w Kozarynie, powiat brasławski, zm. 12 kwietnia 1979 w Szczecinie) – kapitan Armii Krajowej, kawaler Krzyża Srebrnego Orderu Wojennego Virtuti Militari.
Życiorys
Syn Ignacego (właściciela ziemskiego) i Heleny z domu Danilewicz. Absolwent Prywatnego Gimnazjum im. Stefana Batorego w Druji (1932). W latach 1932-1933 odbył w Różanie Kurs Unitarny Szkoły Podchorążych Piechoty, a następnie (w latach 1933-1935) kształcił się w Szkole Podchorążych Piechoty w Ostrowi-Komorowie. Mianowany podporucznikiem z dniem 15 sierpnia 1935 i 86. lokatą w korpusie oficerów piechoty oraz przydzielony do 25 pułku piechoty z Piotrkowa Trybunalskiego na stanowisko dowódcy plutonu w kompanii strzeleckiej. Następnie dowódca plutonu w 2 kompanii ckm tegoż pułku. Do rangi porucznika awansowany z dniem 19 marca 1939 i 97. lokatą. Ukończył kurs dla dowódców kompanii w rembertowskim Centrum Wyszkolenia Piechoty. W trakcie kampanii wrześniowej dowodził 6 kompanią w II batalionie 25 pułku piechoty. Walczył pod Częstochową, Złotym Potokiem i Iłżą. Uniknął niewoli i powrócił do Piotrkowa Trybunalskiego.
W konspiracji od listopada 1939 - w Służbie Zwycięstwu Polski, Związku Walki Zbrojnej i Armii Krajowej. Zajmował stanowiska komendanta Obwodu Wieluń SZP-ZWZ (styczeń 1940 - październik 1941), komendanta Obwodu Łódź-Powiat ZWZ-AK (październik 1941 - sierpień 1943) oraz komendanta Inspektoratu Rejonowego Łódź AK (wrzesień 1943 - wrzesień 1944). Awansowany do stopnia kapitana służby stałej z dniem 11 listopada 1942. W następstwie zdrady mjr. Bronisława Majewskiego „Dziadka” został aresztowany przez łódzkie Gestapo w dniu 5 września 1944 i po śledztwie wywieziony do obozu w Oświęcimiu. Po uwolnieniu, wiosną 1945, powrócił do Łodzi. Tu został aresztowany przez NKWD. Więziony w Poznaniu, Wronkach i Rawiczu, po czym przekazany (w październiku 1945) funkcjonariuszom Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego. Osadzony w więzieniu mokotowskim, został zwolniony 5 listopada 1945. Za czyny dokonane w okresie służby w Armii Krajowej odznaczony został w dniu 1 stycznia 1945 Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.
Po formalnym ujawnieniu się przed Komisją Likwidacyjną ds. Armii Krajowej został zweryfikowany w randze majora ze starszeństwem od 1 stycznia 1945. Na początku 1946 wyjechał z rodziną do Jeleniej Góry i podjął pracę w Jeleniogórskich Zakładach Papierniczych. W 1949 przeniesiony służbowo do Szczecina, uczestniczył w uruchomieniu tamtejszej Fabryki Celulozy i Papieru, a następnie został w niej zatrudniony na stałe. Na emeryturze od końca lat siedemdziesiątych XX w. Członek szczecińskiego oddziału Związku Bojowników o Wolność i Demokrację, przez Ministerstwo Obrony Narodowej awansowany do stopnia podpułkownika w stanie spoczynku. Zmarł w Szczecinie i spoczął na cmentarzu parafialnym w Przytocznej koło Skwierzyny.
Żonaty z Haliną z domu Górską, z którą miał córkę Ewę oraz synów Marka i Krzysztofa.
Odznaczenia
Uwagi
- ↑ Po zwolnieniu powrócił do Łodzi, a potem przez krótki czas przebywał w Piotrkowie Trybunalskim.
Przypisy
- ↑ Rybka i Stepan 2003 ↓, s. 7, 504.
- ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 578.
- ↑ Rybka i Stepan 2003 ↓, s. 504.
- 1 2 Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 96.
- 1 2 3 4 Polak (red.) 1999 ↓, s. 108.
- 1 2 3 Woronowicz Mieczysław ↓.
Bibliografia
- Bogusław Polak (red.): Kawalerowie Virtuti Militari 1792–1945. Konspiracja 1939-1945. T. 5/I. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Politechniki Koszalińskiej, 1999. ISBN 83-87424-98-6.
- Serwis Polska Podziemna - Dział „Postacie”. [dostęp 2020-07-10].
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939: stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Księgarnia Akademicka Fundacja Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego, 2006. ISBN 83-7188-899-6.
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Awanse oficerskie w wojsku polskim 1935–1939. Warszawa: Fundacja Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego, 2003. ISBN 978-83-7188-691-1.