Mieczysław Poniatowski ps. Krukowski (ur. 8 stycznia^?/20 stycznia 1867 w Kamieniu na Nowogródczyźnie, zm. 4 czerwca 1961 w Warszawie) – generał brygady Wojska Polskiego, dowódca 10 pułku Strzelców Wielkopolskich (1919–1920) i XXXIII Brygady Piechoty (1920)

Życiorys

Od 1887 kształcił się w szkole oficerskiej piechoty w Wilnie. Od 1893 był zawodowym oficerem piechoty armii rosyjskiej. Walczył w jej szeregach w I wojnie światowej, awansując od dowódcy kompanii do zastępcy dowódcy pułku piechoty. W 1914 odniósł ciężką ranę. W tym samym roku awansował na stopień podpułkownika, zaś w 1917 - pułkownika. Od 1917 do 1918 dowodził 2 pułkiem strzelców 1 Korpusu Polskiego. Od listopada 1918 służył w Wojsku Polskim. Początkowo pracował w Komisji Emerytur Ministerstwa Spraw Wojskowych. Od grudnia 1919 do czerwca 1920 dowodził 10 pułkiem Strzelców Wielkopolskich. Następnie objął stanowisko dowódcy XXXIII Brygady Piechoty. Nosił stopień generała brygady ze starszeństwem z 1 czerwca 1919. Od 27 sierpnia 1920 do 23 października 1921 był komendantem garnizonu w Lesznie. 1 września 1922 przeszedł w stan spoczynku i zamieszkał w Poznaniu. W późniejszych latach był dyrektorem Cmentarza Wojskowego na Powązkach i sporządził plan jego uporządkowania. Od 1943 współpracował z Narodowymi Siłami Zbrojnymi pod pseudonimem „Krukowski”.

Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera A18-7-20).

Ordery i odznaczenia

• Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6688 (10 maja 1922)
• Krzyż Walecznych (czterokrotnie)
• Złoty Krzyż Zasługi (17 stycznia 1938)

Przypisy

Bibliografia

• Cmentarz Komunalny Powązki dawny Wojskowy w Warszawie (pod redakcją Juliusza Jerzego Malczewskiego), Wydawnictwo Sport i Turystyka, Warszawa 1989, s. 146–147.
• Kosk Henryk, Generalicja polska, t. 2, Pruszków, Oficyna Wydawnicza „Ajaks”, 2001, s. 96.