Mieczysław Haller
kapitan pospolitego ruszenia (rotmistrz rezerwy)
Data urodzenia

1877

Data i miejsce śmierci

22 czerwca 1917
Dol. Otlica

Przebieg służby
Siły zbrojne

C. K. Armia
C. K. Obrona Krajowa

Jednostki

2 Pułk Ułanów
Pułk Piechoty Pospolitego Ruszenia Nr 32

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa (dziesiąta bitwa nad Soczą)

Odznaczenia

Mieczysław Hallenburg Haller (ur. 1877, zm. 22 czerwca 1917 w Dol. Otlicy) – polski ziemianin, oficer C. K. Armii.

Życiorys

Urodził się w 1877. Wywodził się z rodu Hallerów. Był wnukiem Józefa Hallera (1783–1850), synem Władysława Hallera de Hallenburg (1834-1897) i Lucyny z domu Urbańskiej (ur. 1844 lub 1845, zm. 1926); miał trzech braci, w tym Stanisława Hallera (1872-1940, także oficer wojskowy) oraz dwie siostry oraz był kuzynem gen. Józefa Hallera.

Uczył się w szkole w Krakowie. Został zawodowym wojskowym C. K. Armii. W kawalerii został mianowany porucznikiem z dniem 31 sierpnia 1900. Był oficerem 2 pułku ułanów w Tarnowie. Około 1903 był słuchaczem 1 rocznika na kursie w 7 Wojskowym Instytucie Jazdy Konnej, a około 1904 był urlopowany z pułku. Został awansowany na stopień nadporucznika w rezerwie kawalerii z dniem 1 listopada 1905. Od tego czasu był rezerwistą 2 pułku ułanów jako były oficer zawodowy do około 1912.

Zamieszkiwał w miejscowości Polanka Haller, której był właścicielem. Przejąwszy po ojcu gospodarstwo doprowadził do wysokiego stanu. Był członkiem Towarzystwa Kółek Ziemian, członkiem wydziału Towarzystwa rolniczego w Wieliczce. Był kuratorem Fundacji im. Józefa Antoniego Hallera.

Po wybuchu I wojny światowej został zmobilizowany do armii austriackiej i powołany do służby w pułku pospolitego ruszenia nr 16, w szeregach którego został komendantem kompanii. Od sierpnia 1914 uczestniczył w działaniach bojowych, biorąc udział w walkach nad Wisłą w Królestwie oraz w Galicji. Od listopada wraz z 16 pułkiem przebywał w fortecy Kraków, skąd brał udział w dwóch akcjach wypadowych (w pierwszej z niej został lekko ranny). Po wycofaniu Rosjan wraz z pułkiem dotarł za nieprzyjacielem do rzeki Nidy, po czym rozchorował się. Służył w stopniu kapitana pospolitego ruszenia.

Po powrocie do zdrowia został mianowany komendantem batalionu, przebywającego w Przemyślu i w Krakowie. Jesienią 1916 powrócił do służby frontowej. Wraz ze swoim batalionem (wyćwiczonym w Krainburgu) został przydzielony do pułku piechoty pospolitego ruszenia nr 32. Podczas dziesiątej bitwy nad Soczą na froncie włoskim nocą 25/26 maja 1917 jego batalion połączył się z pułkiem. Został mianowany przez komendanta pułku Pernera dowódcą 1 batalionu. W trakcie potyczki z siłami włoskimi 30 maja 1917 w okolicach Vodic został postrzelony w klatkę piersiową (płuca) (według innej wersji w pułku piechoty pospolitego ruszenia nr 32 służył w 1 kompanii karabinów maszynowych). Według różnych źródeł wojskowych do końca życia był kapitanem pospolitego ruszenia Obrony Krajowej lub rotmistrzem w rezerwie. Zmarł od ran 22 czerwca 1917 w szpitalu polowym w Dol. Otlicy pod Soczą. Tam na wiejskim cmentarzu został pierwotnie pochowany. Został pochowany w Krzęcinie 31 października 1917 w pogrzebie przy udziale m.in. biskupa Anatola Nowaka.

Odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ W ewidencji wojskowych C. K. Armii był określany w języku niemieckim jako „Miecislaus Haller von Hallenburg” względnie „Miezislaus Haller von Hallenburg”.
  2. 1 2 3 4 5 Offiziere. „Verlustliste”. Nr 611, s. 3, 13 września 1917. (niem.).
  3. 1 2 3 4 Gagisten. „Nachrichten über Verwundete und Verletzte”. Nr 545, s. 4, 29 września 1917. (niem.).
  4. ↑ Maria Bruchnalska: Ciche bohaterki. Udział kobiet w powstaniu styczniowym. Miejsce Piastowe: 1934, s. 276.
  5. ↑ Kronika. Wspomnienie pośmiertne. Władysław Haller de Hallenburg. „Czas”. Nr 44, s. 2, 24 lutego 1897.
  6. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 S. K.. Nekrologia. Ś. p. Mieczysław Hallenburg-Haller. „Czas”. Nr 320, s. 3, 13 lipca 1917.}
  7. 1 2 3 4 † Mieczysław Hallenburg Haller. „Czas”. Nr 500, s. 3, 29 października 1917.}
  8. ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1900. Wiedeń: 1899, s. 657.
  9. ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1901. Wiedeń: 1900, s. 664.
  10. 1 2 Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1900. Wiedeń: 1899, s. 739.
  11. ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1901. Wiedeń: 1900, s. 747.
  12. ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1902. Wiedeń: 1901, s. 753.
  13. ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1903. Wiedeń: 1902, s. 749.
  14. ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1904. Wiedeń: 1903, s. 753.
  15. ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1904. Wiedeń: 1903, s. 1046.
  16. ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1905. Wiedeń: 1904, s. 759.
  17. ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1906. Wiedeń: 1905, s. 691.
  18. ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1906. Wiedeń: 1905, s. 767.
  19. ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1907. Wiedeń: 1906, s. 775.
  20. ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1908. Wiedeń: 1907, s. 785.
  21. 1 2 Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1909. Wiedeń: 1909, s. 803.
  22. ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1910. Wiedeń: 1909, s. 811.
  23. ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1911. Wiedeń: 1910, s. 815.
  24. ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1912. Wiedeń: 1911, s. 819.
  25. ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1913. Wiedeń: 1912, s. 863.
  26. 1 2 3 4 5 Nekrologia. Pogrzeb ś. p. Mieczysław Hallenburg-Haller. „Czas”. Nr 506, s. 3, 2 listopada 1917.}
  27. 1 2 3 Auszug aus dem Verordnungsblatte Nr. 167 für die k.k. Landwehr vom 24. Oktober 1917. „Feldblatt”. Nr 1089, s. 4, 24 października 1917. (niem.).
  28. ↑ Nekrologja. Lucyna z Urbańskich Hallerowa, Sod. Pań wiejskich Ziemi Krakowskiej. „Sodalis Marianus”. Nr 6, s. 94, 1926.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.