Micro
Rok konstrukcji

1977

Kraj pochodzenia

 Francja

Typ ożaglowania

slup

Grot

12 m²

Fok

6,5 m²

Spinaker

19,6 m²

Całkowite ożaglowanie

18,5 m²

Długość maksymalna

5,50 m

Długość LWK

5,25 m

Szerokość maksymalna

2,45 m

Materiał konstrukcyjny

włókno szklane, włókno węglowe

Zanurzenie maksymalne

110 cm

Załoga

3

Micro Proto
Wysokość maksymalna masztu

bez ograniczeń m

Masa całkowita

450 kg

Micro Race
Wysokość maksymalna masztu

8,2 m

Masa całkowita

540 kg

Micro Cruiser
Wysokość maksymalna masztu

7,7 m

Masa całkowita

560 kg

Klasa Micro wywodzi się z Francji, gdzie pod koniec lat 70. XX wieku, w kręgach miesięcznika „Beateaux” opracowano założenia nowej klasy jachtów do żeglugi regatowo-turystycznej. Klasa zarejestrowana jest jako międzynarodowa w Międzynarodowej Federacji Żeglarskiej, a od 1999 roku rozgrywane są w niej mistrzostwa świata.

Flota podzielona jest na 3 dywizje: Proto, Racer i Cruiser (nazwy dywizji nie są tłumaczone). Dzięki takiemu podziałowi załogi mogą ścigać się ze sobą, dysponujący podobnym sprzętem, co pozwala uniknąć wyścigu zbrojeń. Klasa nie jest monotypem i w sierpniu 2018 rozróżnione jest łącznie 129 różnych konstrukcji lub wariantów.

W czasie regat całą flota startuje razem, stopniowo rozciągając się na całej trasie.

Historia

Klasa została stworzona w 1977 r. z inicjatywy francuskiego czasopisma "Bateaux", które ustanowiło podstawę pomiarową w celu stworzenia małych i łatwych w transporcie łódek niewymagających pomiarów IOR / CHS (aktualnie IMS / IRC).

Początkowe plany zakładały tylko jedno wydarzenie w roku: "Puchar Micro". Pomysł został oparty na wymiarach istniejących łódek, takich jak Corsaire, dzięki czemu mogła powstać duża flota łodzi z Bénéteau (pierwsze 18), Jeanneau (Microsail), a potem kilku mniejszych producentów stworzyło własne Micro (Challenger, Neptun, Kelt). Stworzono bardzo innowacyjne prototypy (Nuits Blanches, Les Copines). Wkrótce francuski rynek został nasycony małymi łodziami używanymi, z których większość nadal pływa.

Zagraniczni konkurenci wykazali zainteresowanie klasą, bardzo udanym prototypem z Wielkiej Brytanii była "Speculation" (Speculation, Dogs of War, Placebo). Niestety dla klasy konkurenci z Wielkiej Brytanii, Włoch, Szwajcarii nie kontynuowali ścigania się w tej klasie. Zostali oni zastąpieni przez żeglarzy z Europy Wschodniej, a w Polsce i Rosji wyprodukowano wiele Cruiserów.

Po kilku sukcesach na arenie międzynarodowej polscy producenci wyprodukowali łódki dywizji Proto "produkcji" (Kankan, Shanta, Windjammer, Opus, Hot Boat, l’Arte) i odnieśli sukcesy. Wiodącymi krajami są aktualnie Francja, Polska i Rosja.

Jacht L’Arte 3 (proto) konstrukcji Eugeniusza Gintera to obecnie najbardziej rozpowszechniona konstrukcja również za granicą, wygrywająca od 2000 do 2008 r. niemal wszystkie mistrzostwa świata Micro.

Od 1999 roku Pucharowi Świata w klasie Micro rozgrywanemu w Gdyni Międzynarodowa Federacja Żeglarska przyznała status Mistrzostw Świata. Na regatach pojawiają się brazylijskie oraz kanadyjskie załogi.

Historia w Polsce

Micro w Polsce ma bardzo bogatą, wieloletnią historię. Pierwszym polskim akcentem był start załogi jachtu „Mikron” na Micro Cup w Breście w 1986 roku. Rok później rozegrano już mistrzostwa Polski klasy Micro w Górkach Zachodnich.

Kolejne lata to już właściwe nieustające sukcesy polskich załóg, począwszy od dwóch zwycięstw słynnej „Kumpelki” w Micro Cup w latach 1987 i 1988 (skipper Jarosław Kaczorowski), przez triumfy Leona Wróbla i ostatnie sukcesy w mistrzostwach świata Stanisława Sawko, braci Przemka i Piotra Tarnackich i Piotra Ogrodnika w Micro Proto czy zwycięstwa Kazimierza Domalewskiego, Andrzeja Czapskiego, Grzegorza Banaszczyka, Piotra Słowika, Marcina Pietrzaka w Micro Cruiser. Z sukcesami na łódkach Micro ścigali się tak znakomici żeglarze jak Piotr Cichocki, Marek Muzykiewicz, Andrzej Skrzat i Szymon Szymik.

Wydarzenia

Mistrzostwa Świata

Rok Kraj Miejsce Zwycięzca 2. miejsce 3. miejsce Startujących
1999  Polska Gdynia Stanisław Sawko, Kazimierz Domalewski, Przemysław Tarnacki
2000  Niemcy Warnemünde Przemysław Tarnacki, Michał Szmul, Marcin Ossowski
2001  Francja Maubuisson Stanisław Sawko, Piotr Tarnacki, Jacek Wysocki
2002  Austria Achenkirch Philippe Benaben, Matthieu Loiselet, Rémi Nobileau
2003  Polska Łeba Przemysław Tarnacki, Michał Szmul, Jacek Wysocki
2004  Belgia Nieuwpoort Piotr Tarnacki, Jerzy Chodubski, Łukasz Wosiński
2005  Litwa Usma Piotr Tarnacki, Jerzy Chodubski, Łukasz Wosiński
2006  Francja Mèze Marcel Krauth, Marc Krauth, Fabrice Beigneux
2007  Niemcy Warnemünde Piotr Tarnacki, Jerzy Chodubski, Bohdan Goralski Eugeniy Nikiforov
2008  Polska Sopot Piotr Tarnacki, Jerzy Chodubski, Bohdan Góralski
2009  Rosja Moskwa Evgeniy Neugodnikov, Andrew Bill, Alexandr Ekimov Eugeniy Nikiforov, Dmitry Lukyanov, Pavel Brednev Sergey Musikhin, Kirill Luzin, Yury Popov 72
2010  Francja Quiberon Andrew Bill, Maxim Taranov, Mikhail Tekuchev Piotr Tarnacki Maxim Kuzmin 65
2011  Litwa Usma Piotr Tarnacki, Rafał Becker, Krzysztof Mongird
2012  Austria Traunsee Piotr Ogrodnik, Grzegorz Banaszczyk, Paweł Choroba
2013  Polska Gdynia Piotr Tarnacki, Rafał Becker, Krzysztof Mongird
2014  Niemcy Berlin Piotr Ogrodnik, Piotr Petryla, Grzegorz Banaszczyk Gennadiy Svistunow, Grigorii Mikhalev, Igor Kornalevsiky Piotr Tarnacki, Jakub Pawluk, Krzysztof Mongrid
2015  Białoruś Brześć Piotr Ogrodnik, Grzegorz Banaszczyk, Piotr Petryla Gennady Svistunov, Grigorii Mikhalev, Igor Kornalevskiy Piotr Tarnacki, Marcin Celmerowski, Rafal Becker 63
2016  Rosja Jezioro Pskowskie Piotr Ogrodnik, Grzegorz Banaszczyk, Piotr Petryla Igor Lipen, Maxim Taranov, Dmitry Kolesnikov Andrey Anfinogenov, Michail Ostapushenko, Andrey Kuzmin
2017  Francja Annecy Piotr Tarnacki, Grzegorz Banaszczyk, Bartosz Makala Piotr Ogrodnik, Tomasz Brzozowski, Paweł Choroba Maxime Brunel, Lionel Tissot, Lucas Tissot 68
2018  Polska Świnoujście Piotr Tarnacki, Grzegorz Banaszczyk, Bartosz Makala Rafał Sawicki Vladimir Bazhenov 25
2019  Słowacja Liptovska Mara Piotr Tarnacki, Grzegorz Banaszczyk, Bartosz Makala Maciej Celmerowski, Wojciech Moczkowski, Oskar Śleziona Vladimir Bazhenov, Andrey Babushkin, Andrey Kuzmin 33
2020  Polska Gdynia Odwołane z powodu pandemii COVID-19.
2021  Francja Martigues 123
Piotr Manczak
Filadelfia Bachorz
Bartosz Jędrychowicz		 29086
Bruno Dossat
Nicolas Pierrot
Pierre Romero		 125
Rafał Moszczyński
Marcin Pecak
Maciej Ciężki		 27

Przypisy

  1. ↑ Document 4 – List of Micros. IMCCA. [dostęp 2018-08-03]. (ang.).
  2. ↑ History. IMCCA. [dostęp 2018-08-02]. (ang.).
  3. ↑ „Żagle”, luty 2011, s. 30 [dostęp 2019-03-12].
  4. ↑ Klasa zostaje uznana przez ISAF. Micro Class Polska. [dostęp 2018-08-08].
  5. ↑ Jarek Kaczorowski wygrywa Micro Cup. Micro Class Polska. [dostęp 2018-08-08].
  6. ↑ Leon Wróbel zwyciężył w Micro CUP. Micro Class Polska. [dostęp 2018-08-08].
  7. 1 2 Sailor Biography : Eugeniy Nikiforov [online], World Sailing [dostęp 2018-11-02] (ang.).
  8. ↑ Micro Cup - Micro World Championship 2009 [online], World Sailing [dostęp 2018-11-02] (ang.).
  9. ↑ 2010 Micro Class World Championship [online], World Sailing [dostęp 2018-11-02] (ang.).
  10. ↑ Results 2014 – 38th Micro Cup [online], Micro World Championship 2014 – Berlin [dostęp 2018-08-08] (ang.).
  11. ↑ Results [online], Micro Cup 2015 Brest [dostęp 2018-08-08] [zarchiwizowane z adresu 2018-10-14] (ang.).
  12. ↑ Polacy Mistrzami Świata w Micro! [online], Magazyn Jachting - Dobra Praktyka Żeglarska - jachty żaglowe, łodzie żaglowe, czartery, rejsy, 20 czerwca 2016 [dostęp 2022-05-31] (pol.).
  13. ↑ Micro World Cup 2016 [online], Activcentre, 29 czerwca 2016 [dostęp 2018-08-14] (ang.).
  14. ↑ Micro World Championship 2017 [online], IMCCA, 18 sierpnia 2017 [dostęp 2018-08-08] (fr.).
  15. ↑ Polacy mistrzami świata w klasie Micro [online], zagle.se.pl, 25 sierpnia 2017 [dostęp 2018-08-14].
  16. ↑ Piotr Tarnacki Mistrzem Świata! [online], Świnoujście [dostęp 2018-08-20].
  17. ↑ Mistrzostwa Świata Micro [online], Festiwal Żagli Świnoujście [dostęp 2018-08-20] [zarchiwizowane z adresu 2018-08-25].
  18. 1 2 World Champions [online], IMCCA [dostęp 2022-05-31] (ang.).
  19. ↑ Gdańskie Centrum Multimedialne, Gdańskie Centrum Multimedialne, Piotr Tarnacki i jego załoga po raz dziewiąty mistrzami świata w klasie Micro. Srebro także dla gdańszczan [online], Gdańsk - oficjalny portal miasta [dostęp 2022-05-31] (pol.).
  20. ↑ Thomas Messing, Weltmeisterschaft der Micro-Klasse 2019 in der Slowakei am Liptovska Mara [online], Micro GER, 19 sierpnia 2019 [dostęp 2022-05-31] (niem.).
  21. ↑ 2020 Micro Worlds. International Micro Cupper Class Association. [dostęp 2021-08-27]. (ang.).
  22. ↑ 2021 Micro Worlds. International Micro Cupper Class Association. [dostęp 2021-08-27]. (ang.).
  23. ↑ Final results - Championnat d'Europe Micri. Micro European Championship 2021. [dostęp 2021-08-27]. (ang.).

Zewnętrzne odnośniki

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.