Michniowiec
wieś

Zabytkowa cerkiew i dzwonnica
Państwo

 Polska

Województwo

 podkarpackie

Powiat

bieszczadzki

Gmina

Czarna

Liczba ludności (2011)

148

Strefa numeracyjna

13

Kod pocztowy

38-710

Tablice rejestracyjne

RBI

SIMC

0348022

Położenie na mapie gminy Czarna
Położenie na mapie Polski
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Położenie na mapie powiatu bieszczadzkiego
49°18′06″N 22°43′52″E/49,301667 22,731111

Michniowiec dawniej też Michnowiec i Michnowice – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie bieszczadzkim, w gminie Czarna.

W miejscowości znajduje się zabytkowa drewniana dawna cerkiew Narodzenia Bogurodzicy włączona do podkarpackiego Szlaku Architektury Drewnianej.

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie krośnieńskim.

Historia

Wieś królewska Michnowiecz położona była w 1589 w starostwie niegrodowym samborskim w powiecie samborskim ziemi przemyskiej województwa ruskiego. W okresie międzywojennym w powiecie turczańskim. Po wojnie wieś Michniowiec znalazła się w ZSRR (rejon strzyłecki).

Michniowiec jest jednym z najstarszych ośrodków górnictwa naftowego na świecie, kopalnie ropy naftowej istniały tu przed rokiem 1884.

W 1951 roku, w ramach umowy o zamianie odcinków terytoriów państwowych zawartej 15 lutego 1951 pomiędzy PRL i Związkiem Radzieckim, część obszaru rejon strzyłeckiego z Bystrem, Lipiem i Michniowcem (część dawnej polskiej gminy Łomna) została przyłączona do Polski, wchodząc w skład gminy Czarna w nowo utworzonym powiecie ustrzyckim w woj. rzeszowskim. Włączenie Michniowca do Polski odcięło jedyne połączenie drogowe Łopuszanki ze Strzyłkami (siedzibą rejonu), przez co Łopuszcance zostało tylko południowe połączenie z Chaszczowem w rejonie turczańskim. Spowodowało to konieczność włączenia Łopuszanki do rejonu turczańskiego.

We wsi znajduje się cerkiew greckokatolicka pw. Narodzenia Bogarodzicy wybudowana w roku 1863 lub 1868 na miejscu poprzedniej, która istniała już w 1557. Podczas remontu w 1924 roku dobudowano zakrystię i kruchtę. W pobliżu cerkwi drewniana dzwonnica wzniesiona w 1904. Od 1971 cerkiew służy jako rzymskokatolicki kościół filialny pw. Narodzenia Św. Jana Chrzciciela należący do parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Czarnej Górnej.

Demografia

  • W 1921 Michniowiec zamieszkiwało 957 osób (w 190 domach mieszkalnych):
  • 1991 – 157 osób
  • 2004 – 170 osób

Zabytki

Wykaz zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa

  • drewniana cerkiew greckokatolicka, obecnie kościół rzymskokatolicki pw. Narodzenia św. Jana Chrzciciela, nr rej.: A-135 z 17.03.1969
  • dzwonnica, drewniana, 1904 r., nr rej.: jw.
  • cmentarz, nr rej.: jw.
  • zagroda jednobudynkowa nr 26, drewniana, k. XIX, nr rej.: A-902 z 29.04.1975 (przeniesiona do Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku)
  • zagroda jednobudynkowa nr 47, drewniana, k. XIX, nr rej.: A-901 z 29.04.1975 (przeniesiona do Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku)

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Wieś Michniowiec w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2018-02-20], liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. ↑ GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2018-02-20].
  3. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 774 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  4. 1 2 GUS. Wyszukiwarka TERYT
  5. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 79452
  6. ↑ Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  7. ↑ Aleksander Jabłonowski, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. 7. Ziemie ruskie. Ruś Czerwona. Cz. 1, Warszawa 1901, s. 25.
  8. ↑ Dz.U. z 1951 r. nr 65, poz. 448
  9. ↑ УКАЗ Президії Верховної Ради Української РСР ПРО ЛІКВІДАЦІЮ НИЖНЬО-УСТРІЦЬКОГО РАЙОНУ І ДЕЯКИХ СІЛЬСЬКИХ РАД СТРІЛКІВСЬКОГО ТА ХИРІВСЬКОГО РАЙОНІВ ДРОГОБИЦЬКОЇ ОБЛАСТІ
  10. ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo podkarpackie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 30 września 2023, s. 1 [dostęp 2016-03-01].

Bibliografia

  • Mapa WIG Ustrzyki Dolne Pas 51 Słup 35 Warszawa 1938.
  • Księga adresowa Polski (wraz z W.M. Gdańskiem) dla handlu, przemysłu, rzemiosł i rolnictwa Towarzystwo Reklamy Międzynarodowej Warszawa 1928 s. 1537.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.