Michalcze
Михальче
Herb Flaga
Państwo

 Ukraina

Obwód

 iwanofrankiwski

Rejon

horodeński

Populacja (2001)
• liczba ludności


801

Nr kierunkowy

+380 3430

Kod pocztowy

78134

Położenie na mapie obwodu iwanofrankiwskiego
Położenie na mapie Ukrainy
48°46′58″N 25°33′24″E/48,782778 25,556667

Michalcze (ukr. Михальче) – wieś na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim, w rejonie horodeńskim, nad Dniestrem.

Historia

Prywatne miasto szlacheckie lokowane w 1439 roku1439 położone było w XVI wieku w województwie ruskim.

Ze wsi Michalcze pochodziła rodzina Chylińskich herbu Jastrzębiec, Wojciech Chyliński (zm. 1893) i jego synowie: Antoni Chyliński (ksiądz proboszcz rzymskokatolicki tamże), Michał Chyliński (1856-1925, dziennikarz, redaktor krakowskiego „Czasu”), Kajetan Chyliński (sędzia).

W okresie II Rzeczypospolitej wieś leżała na obszarze gminy Siemakowce w powiecie horodeńskim województwa stanisławowskiego. W tym czasie we wsi rozwijało się sadownictwo.

Po wkroczeniu Sowietów w 1939 aresztowano 2 Polaków, w tym kierownika szkoły, którzy zaginęli bez wieści. W lutym 1940 NKWD zesłało na Syberię 56 polskich rodzin (254 osób). W 1941 Ukraińska Policja Pomocnicza zabrała do getta w Horodence miejscowych Żydów, gdzie zostali wymordowani. W latach 1943-1945 nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA zamordowali tutaj 11 Polaków.

Kościół

Za panowania króla Władysława Warneńczyka w 1439 zostały erygowane przez kpt. starostę Michała Muszyłło kościół i parafia pod wezwaniem św. Michała Archanioła. Nadano obszerne pola i łąki i kilka niedużych wiosek. Pierwotnie świątynia była drewniana, ulegała poprawkom, była powiększana i przetrwała ponad 300 lat. W 1750 zbudowano kościół murowany fundacji Rafała hr. Skarbka za ówczesnego proboszcza ks. Łukasza Dziudziskiego. Budynek został wzniesiony w stylu staro-romańskim z miejscowego kamienia, miał jednł nawę, dwie kaplice i pięć ołtarzy. Podczas I wojny światowej 1914-1918 budynek został poważnie uszkodzony.

Po 1918 odrestaurowany, zyskał nowe organy wybudowano plebanię. W okresie międzywojennym proboszczami byli ks. Gomółka, ks. Gąsiorek, ks. Wilhelm Krzak. W 1939 obchodzono 500-lecie istnienia kościoła. W tym czasie z ww. królewskiego nadania pozostało we władaniu kościoła 64 hektarów.

Przypisy

  1. ↑ Liczby ludności miejscowości obwodu iwanofrankiwskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 5 grudnia 2001 roku. (ukr.).
  2. ↑ Zenon Guldon, Jacek Wijaczka, Skupiska i gminy żydowskie w Polsce do końca XVI wieku, w: Czasy Nowożytne, 21, 2008, s. 169.
  3. ↑ Tages-Neuigkeiten. Ein hogeschätzter Mann †. „(Neuigkeits) Welt Blatt”. Nr 52, s. 5, 4 marca 1893. (niem.).
  4. 1 2 Henryk Komański, Szczepan Siekierka, Eugeniusz Różański, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach w Województwie Stanisławowskim 1939-1946, Wrocław: ALTA 2, 2008, s. 113, ISBN 978-83-85865-13-1, OCLC 261139661.
  5. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 J. Piórewicz. Pięćsetlecie kościoła rzym. kat. w Miehalczu. „Wschód”. Nr 137, s. 6, 2 lipca 1939.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.