Michał Leszczak
major piechoty
Data urodzenia

18 marca 1896

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Wojsko Polskie

Jednostki

83 Pułk Piechoty
74 Pułk Piechoty
Batalion KOP „Borszczów”
83 Pułk Piechoty
60 Dywizja Piechoty

Stanowiska

dowódca batalionu
kwatermistrz pułku
kwatermistrz dywizji

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Michał Leszczak (ur. 18 marca 1896, zm. ?) – major piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys

3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 1124. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był 83 pułk piechoty w Kobryniu. W kolejnych latach kontynuował służbę w tym pułku. 1 grudnia 1924 roku został mianowany kapitanem ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 roku i 457. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Był także przydzielony do dowództwa 30 Dywizji Piechoty w Kobryniu. W listopadzie 1927 roku został przeniesiony do 74 pułku piechoty w Lublińcu. 27 czerwca 1935 roku został mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935 roku i 26. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a w sierpniu tego roku wyznaczony na stanowisko dowódcy batalionu. Później został przeniesiony z 74 pp do Korpusu Ochrony Pogranicza i wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy batalionu KOP „Borszczów”, a następnie dowódcy tego oddziału. W tym czasie obowiązki służbowe łączył z działalnością społeczną. Był członkiem Powiatowej Rady Łowieckiej w Borszczowie i delegatem na Walne Zgromadzenie Małopolskiego Oddziału Polskiego Związku Łowieckiego we Lwowie. W 1939 roku ponownie pełnił służbę w 83 pułku piechoty w Kobryniu na stanowisku II zastępcy dowódcy pułku (kwatermistrza). Po marcowej mobilizacji pułku i jego przetransportowaniu do rejonu operacyjnego Armii „Łódź”, pozostał w garnizonie Kobryń dowodząc pozostałościami pułku. W czasie kampanii wrześniowej został kwatermistrzem 60 Dywizji Piechoty. Po bitwie pod Kockiem, zakończonej kapitulacją Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Polesie”, dostał się do niemieckiej niewoli. Przebywał w Oflagu IX A Spangenberg.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 90.
  2. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 317, 372.
  3. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 364, 431.
  4. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 131 z 17 grudnia 1924 roku, s. 741.
  5. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 25 z 31 października 1927 roku, s. 297.
  6. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 88, 213.
  7. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 56, 602.
  8. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 28 czerwca 1935 roku, s. 70.
  9. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 31 sierpnia 1935 roku, s. 95.
  10. ↑ Jabłonowski i in. 2001 ↓, s. 650, autorzy wymieniają go, jako dowódcę batalionu jeszcze w czerwcu 1939 roku.
  11. ↑ Kalendarz myśliwski na 1939 rok. Walenty Garczyński (red.). Polski Związek Łowiecki, 1939..
  12. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 25, 647.
  13. ↑ Głowacki 1986 ↓, s. 374.
  14. ↑ Wróblewski 1989 ↓, s. 96, 192.
  15. ↑ Straty ↓, nadano mu numer jeniecki „428”.
  16. ↑ Jabłonowski i in. 2001 ↓, s. 730, wg autorów był więźniem Obozu NKWD w Kozielsku, zamordowanym w 1940 roku.
  17. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 56.
  18. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 listopada 1938 roku, s. 19.
  19. ↑ M.P. z 1931 r. nr 179, poz. 260.
  20. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 88.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.