Michał Krużycki (ur. 12 lipca 1987 r.) – polski rugbysta występujący na pozycji wspieracza, reprezentant kraju, drużynowy mistrz Polski.

Kariera klubowa

Krużycki jest wychowankiem Ogniwa Sopot, w którym występował do 2007 roku. Wówczas to przeniósł się do francuskiego CS Bourgoin-Jallieu, gdzie grał w tzw. Espoirs (Nadziejach), czyli zespole do lat 23. Występy za granicą łączył jednak z epizodami w polskiej lidze. I tak w listopadzie 2008 oraz kwietniu i maju 2009 roku zagrał w trzech meczach ligowych Ogniwa.

W czerwcu 2009 roku podpisał seniorski kontrakt z zespołem Lyon Olympique Universitaire (LOU) z ligi Pro D2. W barwach drużyny z Lyonu zadebiutował w spotkaniu z FC Grenoble, jednak w całym sezonie zagrał zaledwie w jeszcze jednym spotkaniu (w sumie 24 minuty). Po sezonie LOU zezwolił Polakowi na szukanie nowego pracodawcy. Jednocześnie na początku 2010 roku Krużycki zmienił też klub w polskiej Ekstralidze, przenosząc się z Ogniwa do Lechii Gdańsk. Wiosną w barwach tego klubu uczestniczył w fazie pucharowej w barwach Lechii Gdańsk, z którą wywalczył wicemistrzostwo Polski (porażka w finale z Budowlanymi Łódź), a także zagrał w przegranym meczu półfinałowym Pucharu Polski z Arką Gdynia.

Nowy sezon we Francji rozpoczął w trzecioligowym (Fédérale 1) zespole Bobigny 93, ale już w październiku ponownie wspomógł Lechię. Kolejny sezon Długi spędził na tym samym poziomie rozgrywkowym, w drużynie AC Boulogne-Billancourt. W trakcie (w kwietniu), a także po zakończeniu sezonu zasadniczego w lidze francuskiej, Krużycki po raz kolejny dołączył do walczącej o krajowe triumfy Lechię. Z biało-zielonymi zdobył złoto mistrzostw Polski oraz dotarł do finału Pucharu Polski.

Latem 2012 roku podpisał kontrakt z beniaminkiem Féderale 1, zespołem Stade Rodez Aveyron, gdzie występował z innym reprezentantem Polski, Érikiem Piorkowskim. W klubie tym rozegrał jesienią osiem spotkań, po czym wiosnę spędził w Lechii Gdańsk (10 meczów).

W kolejnych latach występował we francuskim Stade Rouennais (jesień 2013, Fédérale 2), raz jeszcze w Lechii (wiosna 2014), a następnie w angielskich zespołach niższych lig: Chinnor R.F.C. (wiosna 2014), Redlingesians Rams (2014–2016). Wiosną 2016 wystąpił w dwóch kolejnych meczach Lechii, a jesienią reprezentował angielski klub Reading Abbey, gdzie występował razem z bratem Kacprem. Jesienią 2017 roku zasilił kolejny zespół z okolic Reading – Henley Hawks. W 2017 i 2018 zaliczył po jednym meczu dla Lechii w polskiej Ekstralidze.

Na stałe powrócił w kraju przed startem sezonu 2019. Został zarejestrowany do gry jako zawodnik Lechii, dla której występował nieprzerwanie w kolejnych latach.

Kariera reprezentacyjna

Krużycki był reprezentantem Polski na kolejnych szczeblach wiekowych co najmniej od 2003 roku (drużyna U-16). W 2004 grał już w kadrze do lat 18. Wystąpił na trzech imprezach o mistrzostwo Europy – na mistrzostwach do lat 18 we Francji w 2005 roku (obok m.in. Dawida Banaszka, Adriana Chróściela, Stanisława Powały-Niedźwieckiego czy Tomasza Rokickiego), a z zespołem młodzieżowym: na mistrzostwach do lat 20 w Trójmieście w 2006 roku oraz na mistrzostwach do lat 21 w Niemczech w 2008 roku.

5 maja 2007 roku, w wieku niecałych 20 lat, zadebiutował w reprezentacji seniorskiej w meczu z Łotwą, który odbywał się w Rydze. Od tego czasu aż do 2013 roku był jednym z podstawowych zawodników drużyny narodowej. W kolejnych latach (po przeprowadzce do Anglii) w kadrze pojawiał się sporadycznie (1 mecz w 2014, dwa w 2016).

Po ponad pięciu latach przerwy do reprezentacji wrócił w 2021 roku za kadencji Chrisa Hitta.

Przypisy