Michał Komar

Michał Komar i Władysław Bartoszewski (2006)
Data i miejsce urodzenia

28 sierpnia 1946
Warszawa

Zawód, zajęcie

scenarzysta, krytyk filmowy, wydawca, publicysta

Odznaczenia

Michał Wacław Komar (ur. 28 sierpnia 1946 w Warszawie) – polski scenarzysta i krytyk filmowy, autor sztuk teatralnych, wydawca i publicysta, wiceprezes Stowarzyszenia Autorów ZAiKS.

Życiorys

Jego ojcem był generał Wacław Komar (właśc. Mendel Kossoj). W 1969 ukończył studia na Wydziale Ekonomiki Produkcji Szkoły Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie. W 1982 uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych. Był pracownikiem redakcji „Szpilek” i „Miesięcznika Literackiego”, a także współpracownikiem m.in. czasopisma „Dialogu”. W latach 1977–1980 był stałym konsultantem Teatru Sensacji „Kobra” w TVP. Od 1979 do 1983 zajmował stanowisko kierownika literackiego Zespołu Filmowego Silesia. Podczas wydarzeń sierpniowych w 1980 przyłączył się do skierowanego do władz komunistycznych apelu 64 naukowców, literatów i publicystów o podjęcie dialogu ze strajkującymi robotnikami.

W latach 1990–1994 pełnił funkcję wiceprezesa Spółdzielni Wydawniczej „Czytelnik”. W pierwszej połowie lat 90. współtworzył Nową Telewizję Warszawa. Był ostatnim redaktorem naczelnym i likwidatorem „Sztandaru Młodych” (1997).

Podjął współpracę jako felietonista z „Tygodnikiem Powszechnym”. Został wykładowcą w Collegium Civitas. Po 1999 współpracował z Polskim Radiem (Osobisty pamiętnik słuchacza, Literackie Biuro Śledcze – gościnnie w audycji Jerzego Sosnowskiego i Michała Nogasia) oraz z Teatrem Telewizji, a także ze stacjami platformy Polsatu (cykle 20 lat minęło i 40 lat minęło). Objął funkcję zastępcy przewodniczącego Stowarzyszenia Autorów ZAiKS.

Jest też autorem wywiadów rzek z postaciami polskiej sceny publicznej (Władysławem Bartoszewskim, Stefanem Mellerem, Wojciechem Pszoniakiem, Krzysztofem Kozłowskim, Sławomirem Petelickim, Krzysztofem Piesiewiczem, Maciejem Dubois, Lejbem Fogelmanem).

W 2013 odznaczony Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”, a w 2015 Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Jest także laureatem nagrody Klubu Krytyki Filmowej SDP za publikacje o OFFK w Krakowie.

Był członkiem komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed wyborami prezydenckimi w 2010 i w 2015.

Twórczość

Scenariusze filmowe
Wybrane publikacje
  • Piekło Conrada, Warszawa 1978, ISBN 83-07-01638-X.
  • Czarownice i inni, Kraków 1980, ISBN 83-08-00326-5.
  • Zmęczenie, Kraków 1985, ISBN 2-903332-00-2.
  • Prośba o dobrą śmierć, Warszawa 1993, ISBN 83-07-02335-1.
  • O obrotach losów i ciał, Warszawa 1998, ISBN 83-87021-40-7.
  • Trzy, Warszawa 2000, ISBN 83-88221-19-1.
  • Bestiariusz codzienny, Warszawa 2003, ISBN 83-89291-32-0.
  • Wtajemniczenia, Warszawa 2009, ISBN 978-83-247-1319-6.
Wywiady rzeki
  • Władysław Bartoszewski. Skąd pan jest? Wywiad rzeka (rozmawiał Michał Komar), Warszawa 2006, ISBN 83-247-0441-8.
  • ...Mimo wszystko. Wywiadu rzeki księga druga (z Władysławem Bartoszewskim rozmawiał Michał Komar), Warszawa 2008, ISBN 978-83-247-0973-1.
  • Świat według Mellera. Życie i polityka. Ku wolności (ze Stefanem Mellerem rozmawiał Michał Komar), Warszawa 2008, ISBN 978-83-603-3625-0.
  • Świat według Mellera. Życie i polityka. Ku przyszłości (ze Stefanem Mellerem rozmawiał Michał Komar), Warszawa 2008, ISBN 978-83-603-3626-7.
  • Aktor. Wojciech Pszoniak w rozmowie z Michałem Komarem, Kraków 2009, ISBN 978-83-080-4403-2.
  • Historia z konsekwencjami. Rozmawiają Krzysztof Kozłowski i Michał Komar, Warszawa 2009, ISBN 978-83-247-1323-3.
  • Sławomir Petelicki. GROM: siła i honor. Jedyny wywiad rzeka. Z generałem rozmawiał Michał Komar, Kraków 2013, ISBN 978-83-080-5138-2.
  • Skandalu nie będzie (z Krzysztofem Piesiewiczem rozmawiał Michał Komar), Warszawa 2013, ISBN 978-83-770-0134-9.
  • Adwokat: rozmowa o życiu w ciekawych czasach (z Maciejem Dubois rozmawiał Michał Komar), Warszawa 2016, ISBN 978-83-770-5955-5.
  • Warto żyć (z Lejbem Fogelmanem rozmawiał Michał Komar), Warszawa 2018, ISBN 978-83-770-0324-4.

Przypisy

  1. ↑ Dane osoby z katalogu funkcjonariuszy aparatu bezpieczeństwa. katalog.bip.ipn.gov.pl. [dostęp 2023-09-11].
  2. ↑ Apel (64 intelektualistów wraz z załączonym suplementem zawierającym nazwiska sygnatariuszy apelu). Ośrodek Karta. [dostęp 2020-09-26].
  3. ↑ Chojecki i Komar czyli co nam zdrady, [w:] Andrzej Tadeusz Kijowski, Opis obyczajów w 15-leciu międzysojuszniczym 1989–2004, Wydawnictwo AnTraKt, Warszawa 2010, ISBN 978-83-923292-7-5.
  4. ↑ Władze Stowarzyszenia. zaiks.org.pl. [dostęp 2015-03-15].
  5. ↑ Medal Zasłużony Kulturze – Gloria Artis. mkidn.gov.pl. [dostęp 2022-04-04].
  6. ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 23 lipca 2015 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2015 r. poz. 884).
  7. ↑ Odznaczenia dla zasłużonych w służbie państwu i społeczeństwu. prezydent.pl, 3 sierpnia 2015. [dostęp 2015-08-03].
  8. ↑ Komitet poparcia Bronisława Komorowskiego. onet.pl, 16 maja 2010. [dostęp 2014-04-26].
  9. ↑ Kto wszedł do komitetu poparcia Komorowskiego. dziennik.pl, 15 marca 2015. [dostęp 2015-03-15].

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.