Michał Hurczyn
major piechoty
Data i miejsce urodzenia

7 czerwca 1893
Szwendry

Data i miejsce śmierci

1940
Katyń

Przebieg służby
Lata służby

1916–1940

Siły zbrojne

Armia Imperium Rosyjskiego
Wojsko Polskie

Jednostki

41 pułk piechoty
81 pułk piechoty

Stanowiska

dowódca batalionu

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Michał Hurczyn (ur. 7 czerwca 1893 w majątku Szwendry (obecnie Litwa), zm. kwiecień 1940) – major piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys

Urodził się w rodzinie Pawła i Ludgardy z Zakrzewskich. W 1916 roku, po ukończeniu szkoły miejskiej, został powołany do armii rosyjskiej. Ukończył szkołę podoficerską w Czelabińsku i wysłany został na front. W marcu 1918 roku wstąpił do III Korpusu Polskiego, a po jego rozbrojeniu wstąpił do Wojska Polskiego. 1 maja 1919 r. zweryfikowany w stopniu kapitana.

W 1920 roku, w czasie wojny z bolszewikami, walczył w składzie załogi pociągu pancernego „Piłsudczyk” nad Zbruczem, Seretem, Strypą i Dniestrem.

Przeniesiony do 41 pułku piechoty w Suwałkach. 18 lutego 1928 roku został mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 roku i 52. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W tym samym roku pełnił służbę w 63 pułku piechoty w Toruniu na stanowisku oficera sztabowego pułku. W marcu 1932 roku został przeniesiony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VIII w Toruniu na stanowisko inspektora w 8 Okręgowym Urzędzie Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego. W sierpniu 1935 roku został przeniesiony do 81 pułku piechoty w Grodnie na stanowisko dowódcy batalionu. W marcu 1939 roku pełnił służbę w Państwowym Urzędzie Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego na stanowisku inspektora głównego Komendy Junackich Hufców Pracy.

W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku dostał się do niewoli radzieckiej. Przebywał w obozie w Kozielsku. Wiosną 1940 roku został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Katyniu i tam pogrzebany. Figuruje na trzeciej liście wywózkowej z 2 kwietnia 1940 na 94. poz. Od 28 lipca 2000 roku spoczywa na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu.

5 października 2007 roku Minister Obrony Narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie do stopnia podpułkownika. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 roku, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Ordery i odznaczenia

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 Księga Cmentarna Katynia 2000 ↓, s. 210.
  2. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 245, 414.
  3. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 227, 358.
  4. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 21 lutego 1928 roku, s. 46.
  5. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 77, 182.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 23 marca 1932 roku, s. 233.
  7. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 31, 474.
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 31 sierpnia 1935 roku, s. 97.
  9. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 20, 445.
  10. Banaszek 2000 ↓, s. 107.
  11. Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 roku w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
  12. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 77.
  13. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 31.

Bibliografia

  • Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2019-02-09].
  • Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
  • Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
  • Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
  • Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
  • Jędrzej Tucholski: Mord w Katyniu. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1991. ISBN 83-211-1408-3.
  • Banaszek Kazimierz; Roman Wanda Krystyna; Sawicki Zdzisław: Kawalerowie Orderu Virtuti Militari w mogiłach katyńskich. Kapituła Orderu Wojennego Virtuti Militari, 2000. ISBN 83-87893-79-X.
  • Jan Kiński, Helena Malanowska, Urszula Olech, Wacław Ryżewski, Janina Snitko-Rzeszut, Teresa Żach: Katyń. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego. Marek Tarczyński (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2000. ISBN 83-905590-7-2.
  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.