Michał Cieński

Michał Cieński jako oficer 22 Pułku Ułanów (1924-1927)
podpułkownik kawalerii
Data i miejsce urodzenia

3 lutego 1882
Stanisławów

Data śmierci

15 grudnia 1931

Przebieg służby
Lata służby

1902–1927

Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Wojsko Polskie

Formacja

Straż Graniczna

Jednostki

4 Pułk Ułanów,
1 Pułk Strzelców Lwowskich → 38 Pułk Piechoty Strzelców Lwowskich,
5 Pułk Strzelców Granicznych,
19 Pułk Ułanów,
13 Pułk Ułanów,
22 Pułk Ułanów

Stanowiska

dowódca pułku,
dowódca dywizjonu

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa,
wojna polsko-ukraińska (obrona Lwowa),
wojna polsko-bolszewicka

Odznaczenia

Michał Cieński herbu Pomian (ur. 3 lutego 1882 w Stanisławowie, zm. 15 grudnia 1931) – podpułkownik kawalerii Wojska Polskiego.

Życiorys

Urodził się w rodzinie Zbigniewa i Celiny z Zawadzkich. Kształcił się w austriackich szkołach i uczelniach wojskowych. Służył w cesarskiej i królewskiej Armii od sierpnia 1902. W 1913 w stopniu porucznika w szeregach 4 pułku ułanów brał udział w zawodach hippicznych. Brał udział w I wojnie światowej na stanowisku dowódcy szwadronu. Walczył na froncie galicyjskim oraz włoskim. Awansowany na rotmistrza 1 lutego 1918.

U kresu wojny i po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego 1 listopada 1918. Pełnił funkcję dowódcy 1 pułku Strzelców Lwowskich od 6 listopada 1918 do 1 lipca 1919 podczas wojny polsko-ukraińskiej. W trakcie obrony Lwowa został członkiem miejskiego Komitetu Narodowej, a podczas walk był dowódcą III odcinka. Po przemianowaniu macierzystej jednostki 8 kwietnia 1919 na 38 pułk piechoty Strzelców Lwowskich pełnił funkcję jej dowódcy od 22 lutego 1920 w stopniu majora. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Za swoje czyny wojenne otrzymał Order Virtuti Militari.

11 czerwca 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu podpułkownika, w kawalerii, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. Pełnił wówczas służbę w Dowództwie Okręgu Generalnego „Lwów”. 30 lipca 1920 został mianowany dowódcą 5 Pułku Strzelców Granicznych. Został mianowany na stanowisko dowódcy 19 pułku ułanów w garnizonie Ostróg od 27 lutego 1921. Funkcję miał objąć w lipcu lub sierpniu i piastować do września 1921.

3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 27. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 roku – kawalerii). Z dniem 10 czerwca 1922 został przeniesiony do rezerwy. Od września 1922 był inspektorem granicy wschodniej w województwie tarnopolskim. W 1923 był zastępcą dowódcy 13 pułku ułanów w Nowej Wilejce. 4 czerwca 1923 został przydzielony do Rezerwy Oficerów Sztabowych Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VI. Z dniem 1 marca 1924, w związku z likwidacją Rezerwy Oficerów Sztabowych DOK VI, został przeniesiony do 8 pułku ułanów w Krakowie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. W kwietniu 1924 został przeniesiony do 22 pułku ułanów w Brodach na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. W styczniu 1927 został przeniesiony do kadry oficerów kawalerii z równoczesnym oddaniem do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VI. Z dniem 30 września 1927 został przeniesiony w stan spoczynku.

W 1928, jako emerytowany podpułkownik zamieszkiwał we Lwowie. Zmarł 15 grudnia 1931. Został pochowany na Cmentarzu Obrońców Lwowa (kwatera XX, miejsce 1830). Nagrobek Michała Cieńskiego został wpisany przez Instytut Pamięci Narodowej do ewidencji grobów weteranów walk o Wolność i Niepodległość Polski.

Ordery i odznaczenia

Uwagi

  1. ↑ Różne źródła podawały inne formy tożsamości: „Michał Cieński” lub „Michał Cieński-Pomian” lub „Michał Pomian-Cieński”. Roczniki Oficerskie wskazały formę „Michał Cieński”.

Przypisy

  1. ↑ III. Konkurs hippiczny. „Gazeta Lwowska”, s. 5, Nr 224 z 1 października 1913.
  2. ↑ Jan Gella: Ruski miesiąc 1/XI – 22/XI 1918. Ilustrowany opis walk listopadowych we Lwowie z 2 mapami. Lwów: Komitet Obywateli Miasta Lwowa, ok. 1919, s. 27, 64, 121, 211, 220.
  3. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 24 z 30 czerwca 1920 roku, s. 518.
  4. ↑ Historia 19 Pułku Ułanów Wołyńskich. ulan-wolynski.org.pl. [dostęp 2015-09-22].
  5. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 154.
  6. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 41 z 23 czerwca 1923 roku, s. 417.
  7. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 625, 676.
  8. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 23 z 11 marca 1924 roku, s. 113.
  9. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 38 z 17 kwietnia 1924 roku, s. 215.
  10. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 577, 598.
  11. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 22 stycznia 1927 roku, s. 14.
  12. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 891.
  13. ↑ Orlętom Straż Mogił Polskich Bohaterów. Przewodnik po Cmentarzu Obrońców Lwowa. Lwów: Towarzystwo Straży Mogił Polskich Bohaterów we Lwowie, 1934, s. 37.
  14. ↑ Michał Cieński. bip.ipn.gov.pl. [dostęp 2020-09-10].
  15. ↑ Dekoracja Orderem „Virtuti Militari”. „Gazeta Lwowska”. Nr 87, s. 4, 17 kwietnia 1921.
  16. ↑ Wskazany jako „ś. p. Roman Pomian-Czeński”. M.P. z 1933 r. nr 255, poz. 273.
  17. ↑ Odznaczenia niepodległościowe dla śp. Obrońców Lwowa. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 36 z 14 lutego 1935.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.