Mišo Cebalo

Mišo Cebalo, Reggio Emilia 2006
Data i miejsce urodzenia

6 lutego 1945
Zagrzeb

Data i miejsce śmierci

2 września 2022
Zagrzeb

Obywatelstwo

Jugosławia
Chorwacja

Tytuł szachowy

arcymistrz (1985)

Ranking FIDE

2160

Ranking krajowy FIDE

niesklasyfikowany na liście aktywnych

Mišo Cebalo (ur. 6 lutego 1945 w Zagrzebiu, zm. 2 września 2022 tamże) – chorwacki szachista i trener szachowy (FIDE Senior Trainer od 2011), arcymistrz od 1985 roku.

Kariera szachowa

W pierwszej połowie lat 90. należał do podstawowych zawodników reprezentacji Chorwacji, dwukrotnie występując na szachowych olimpiadach (1992 - na I szachownicy, 1994) oraz w drużynowych mistrzostwach Europy (1992). Był to jego drugi start w DME, pierwszy miał miejsce w roku 1983 w Płowdiwie, gdzie wspólnie z drużyną Jugosławii zdobył srebrny medal. W 1985 jedyny raz w swojej karierze zakwalifikował się do turnieju międzystrefowego (eliminacji mistrzostw świata) w Taxco de Alarcón, zajmując VII miejsce w.

W finale indywidualnych mistrzostw Jugosławii zadebiutował w roku 1965 w Titogradzie. W 1985 roku podzielił z Slavoljubem Marjanoviciem I miejsce, ale dogrywkę przegrał i ostatecznie zdobył tytuł wicemistrza kraju. W swoim dorobku posiada również brązowy medal mistrzostw Chorwacji, który zdobył w 2004 roku w Zagrzebiu.

Odniósł wiele sukcesów w międzynarodowych turniejach, m.in. w Zagrzebiu (1979, dz. II m. za Vlatko Kovačeviciem), dz. II m. w Budvie (1981, turniej strefowy, dz. II m. z Krunoslavem Hulakiem, za Dragoljubem Velimiroviciem), Rzymie (1985, dz. II m. z Gyulą Saxem, za Ulfem Anderssonem), Biel/Bienne (1986, dz. III m. z Vlastimilem Hortem, za Lwem Poługajewskim i Erikiem Lobronem), Bernie (1988, I m.), Reggio Emilii (1990/91, I m.), Zagrzebiu (1993, dz. I m. z Bojanem Kurajicą), Bled (1994, dz. I m. z Igorem Lempertem), Portorożu (1994, I m.), Ptuju (1995, dz. I m. z Krunoslavem Hulakiem), Toscolano (1996, I m.), Cannes (1996, dz. I m. z Michaelem Oratovskim, Nikoła Mitkowem i Nino Kirowem), Mediolanie (1996, dz. I m. z Nenadem Sulavą), Asti (1998, dz. I m. z Igorem Naumkinem), Turynie (1998, I m.), Puli (1998, dz. I m. wspólnie z Olegiem Romaniszynem, Mladenem Palacem i Aleksandrem Delczewem), Solinie (1999, dz. III m. z Vlatko Kovaceviciem, za Zdenko Kożulem i Władisławem Tkaczowem, przed m.in. Ilią Smirinem), Mediolanie (2001, I m.), Reggio Emilii (2001/02, dz. I m. wspólnie z Aleksandrem Delczewem, Władimirem Georgijewem i Borysem Czatałbaszewem), Portorożu (2004, dz. I m. z Draganem Solakiem), Umagu (2005, I m. i 2006, dz. I m.), Bratto (2005, dz. I m. z Władimirem Jepiszynem), Capoliveri (2007, I m.) oraz w Zagrzebiu (2007, dz. I m. wspólnie z m.in. Borki Predoveviciem). W 2008 r. zdobył w Davos brązowy medal mistrzostw Europy "weteranów" (zawodników pow. 60. roku życia), a w Bad Zwischenahn – brązowy medal mistrzostw świata w tej samej kategorii wiekowej. W 2009 r. zwyciężył w kolejnych mistrzostwach świata "weteranów", rozegranych w Condino.

Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 stycznia 1995 r., z wynikiem 2570 punktów dzielił wówczas 2. miejsce (za Bogdanem Laliciem, wspólnie ze Zdenko Kożulem) wśród chorwackich szachistów.

Przypisy

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.