Mięsień biodrowy (łac. musculus iliacus) – w anatomii człowieka mięsień należący do grupy przedniej mięśni grzbietowych obręczy kończyny dolnej, wyściełający dół biodrowy. Jest trójkątny, o grubości około 2 cm. Przyczep początkowy ma w dole biodrowym, od grzebienia biodrowego do obu kolców biodrowych przednich i do kresy granicznej. Włókna zbiegają się ku dołowi i przechodzą pod więzadłem pachwinowym przez rozstęp mięśni, z przodu od stawu biodrowego, kończąc się ścięgnem na krętarzu mniejszym kości udowej. Mięsień biodrowy, a zwłaszcza jego ścięgno końcowe, zrastają się z mięśniem lędźwiowym większym, budując mięsień biodrowo-lędźwiowy, który silnie zgina staw biodrowy, a także przywodzi udo i obraca je na zewnątrz (za część mięśnia biodrowo-lędźwiowego bywa uważany także mięsień lędźwiowy mniejszy). Mięsień biodrowy unerwiony jest przez gałęzie mięśniowe bliższe nerwu udowego.

Przypisy

  1. Adam Bochenek, Michał Reicher, Anatomia człowieka. Tom I. Anatomia ogólna. Kości, stawy i więzadła, mięśnie, wyd. XIII, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2019, s. 854–857, ISBN 978-83-200-4323-5.
  2. Olgierd Narkiewicz, Janusz Moryś, Anatomia człowieka. Podręcznik dla studentów. Tom II, wyd. I, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2010, s. 156, ISBN 978-83-200-4107-1.
  3. 1 2 Richard L. Drake, A. Wayne Vogl, Adam W.M. Mitchell, Gray anatomia. Podręcznik dla studentów. T. 1, wyd. IV, Wrocław: Edra Urban & Partner, 2020, s. 105–108, ISBN 978-83-66548-14-5.
  4. Adam Bochenek, Michał Reicher, Anatomia człowieka. Tom V. Układ nerwowy obwodowy. Układ nerwowy autonomiczny. Powłoka wspólna. Narządy zmysłów, wyd. VI, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2018, s. 108–109, ISBN 978-83-200-3258-1.

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.