Mgła radiacyjna – mgła, która powstaje w nocy, głównie nad ranem, na skutek nocnego wypromieniowania ciepła. W niektórych przypadkach mgły radiacyjne utrzymują się aż do popołudnia. Tego typu zjawiska mogą utrzymywać się tylko przy gruncie (mgła niska) lub dochodzić nawet do kilkuset metrów (mgła wysoka).
Geneza
Mgła radiacyjna powstaje podczas bezchmurnej nocy, wówczas dochodzi do znacznego ochłodzenia podłoża. W wyniku tego powietrze będące nad gruntem również się znacznie ochładza. Spadek temperatury powietrza powoduje, że spada również prężność pary nasyconej, w rezultacie rośnie wilgotność względna, po osiągnięciu temperatury punktu rosy para wodna skrapla się, tworząc mgłę. Podczas powstawania mgły radiacyjnej dochodzi do inwersji temperatury. Mgły radiacyjne nie powstają nad zbiornikami wodnymi i na morzu (jednak mogą zostać przemieszczone znad lądu do strefy przybrzeżnej, do 2–3 Mm).
Obszar występowania
Mgły radiacyjne tworzy się podczas silnego oziębiania się gruntu i przylegających do niego warstw powietrza wskutek wypromieniowania ciepła. Oziębieniu sprzyja bezchmurna i bezwietrzna pogoda w nocy. Cechą charakterystyczną mgieł radiacyjnych jest to, że nie pokrywają swoim zasięgiem większych obszarów, lecz występują lokalnie. Mgła tworzy się początkowo przy powierzchni ziemi, tworząc cienkie pasma, następnie rozbudowuje w kierunku pionowym. W płaszczyźnie poziomej rozprzestrzenia przez rozrost i powolny ruch powietrza, przesuwając się płatami o różnej wielkości i gęstości. Grubość jej waha się od kilkudziesięciu centymetrów do kilkunastu metrów, a w zimne noce, przy szczególnie silnym wychłodzeniu, grubość mgły radiacyjnej może sięgać do 200 m.
Zwykle z chwilą wzejścia słońca i rozpoczęcia nagrzewania się podłoża znika inwersja temperatury, mgła radiacyjna rozprasza się przez odparowanie lub unosi się do góry tworząc chmury z których powstają niewielkie przelotne opady konwekcyjne. Drugą przyczyną zanikania mgły jest działanie wiatru, powodującego mieszanie się powietrza.
Rodzaje mgieł radiacyjnych
- mgły przyziemne – powstają przy samym gruncie i mają do 30-50 m.
- mgły górne – powstają na pułapie od 200 do 2000 m.
Skutki
Mgły radiacyjne powodują znaczne zmniejszenie widoczności i utrudniają nawigację, przez co stanowią zagrożenie dla transportu. W przypadku lotnictwa mgły mogą powodować odwoływanie lotów i zamykanie lotnisk. Podczas mgły w portach utrudniony jest ruch manewrowy, co wydłuża przeładunek statków.
Prognozowanie mgieł radiacyjnych
Prognozowanie mgieł radiacyjnych jest proste, jednakże skuteczne tylko w bliskiej perspektywie (następnej nocy). Istnieje duże prawdopodobieństwo wystąpienia mgły radiacyjnej jeżeli w godzinach przedwieczornych temperatura powietrza zbliża się do punktu rosy, natomiast noc ma być bezwietrzna i bezchmurna. Mgła jednak nie podniesie się jeśli zmniejszy się tempo opadania temperatury w drugiej połowie nocy. Ze względu na koniugację kilku niezależnych warunków prognozowanie mgieł w prognozach długookresowych jest bardzo trudne.
Zobacz też
Przypisy
- 1 2 3 opad.pdf. [dostęp 2010-11-24]. (pol.).
- ↑ Alojzy Woś: Meteorologia dla geografów. Warszawa: PWN, 2000, s. 290.
- 1 2 3 Mgły radiacyjne. [dostęp 2010-11-24]. (pol.).
- 1 2 3 Mała Encyklopedia Rolnicza, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1964
- ↑ M. Schmidt, Meteorologia dla każdego, Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1972