Siedziba Metsähallitus w Vantaa | |
| Państwo | |
|---|---|
| Siedziba | |
| Adres |
Ratatie 11 |
| Data założenia |
1859 |
| Dyrektor |
Timo Laitinen |
| Zatrudnienie |
1153 (2019) |
| Dane finansowe | |
| Wynik operacyjny |
139,9 milionów euro (2019) |
| Wynik netto |
129,9 milionów euro (2019) |
| Strona internetowa | |
Metsähallitus – fińskie przedsiębiorstwo państwowe zajmujące się zarządzaniem, monitorowaniem i promowaniem fińskiego leśnictwa, a także zarządzaniem obszarami chronionymi, w tym wszystkimi parkami narodowymi.
Historia
Historia państwowej gospodarki leśnej na terenie Finlandii związana jest z państwową własnością ziemi – w 1542 król Gustaw I Waza ogłosił wszystkie niezamieszkane obszary dzikiej przyrody w swoim królestwie, które obejmowało wówczas tereny obecnej Finlandii, jako należące do Boga, Króla i Korony, co zapoczątkowało państwową własność ziemi.
W lasach pozyskiwano drewno do produkcji dziegciu, który sprzedawano za granicą. Na początku XIX w., wraz z rosnącym popytem przemysłu, coraz więcej drewna przerabiały tartaki. Zużycie było tak ogromne, że w połowie XIX w. władze zaczęły obawiać się, że lasy zostaną doszczętnie wycięte. W 1851 roku uchwalono prawo leśne i ustanowiono tymczasową krajową radę ds. geodezji i gospodarki leśnej, której zadaniem było zarządzenie ziemią państwową. W 1859 roku car Aleksander II podpisał deklarację o powołaniu do życia instytucji ds. gospodarki leśnej – Metsähallitus, która miała zarządzać ziemią państwową i monitorować gospodarkę na prywatnych obszarach leśnych.
W 1921 roku Metsähallitus uzyskało status centralnej agencji nadzorowanej przez Ministerstwo Rolnictwa i Leśnictwa. Od tego czasu jego głównym zadaniem jest zarządzanie, monitorowanie i promowanie fińskiego leśnictwa.
Metsähallitus sprzedawało drewno dla tartaków, pod podkłady kolejowe, a także drewno opałowe. Prowadziło także własne tartaki, które w 1932 roku zostały przekazane przedsiębiorstwu Veitsiluoto Oy, w którym państwo posiadało większość udziałów. W latach 30. XX w. przemysł leśny zaczął się stopniowo przestawiać na produkcję papieru i tektury. Zaczęto także prowadzić regenerację obszarów ścinki przez sadzenie i przesadzanie drzew. By poszerzyć obszar lasów, w latach 60. i 70. XX w. przeprowadzono masowe osuszanie torfowisk.
Podczas II wojny światowej Metsähallitus produkowało również węgiel drzewny i drewno opałowe dla pojazdów napędzanych gazem drzewnym. Po wojnie wycięło wielkie obszary lasów, by z przychodów ze sprzedaży drewna państwo mogło zapłacić reparacje wojenne i wynagrodzenia dla powracających z wojny żołnierzy.
W latach 60. i 70. XX w. skupiono się m.in. na zwiększaniu wydajności produkcji drewna i poprawie drzewostanu. Produkcja została zmechanizowana – zaczęto stosować piły mechaniczne. W latach 80. XX w. wprowadzono kombajny zrębowe, które w 2003 roku były używane przy ok. 95% prac wycinki.
W latach 80. XX w. wywiązała się szeroka debata publiczna na temat stanu lasów i ochrony przyrody, co wpłynęło na zmianę polityki leśnej w latach 90., która zaczęła koncentrować się na prowadzeniu gospodarki zrównoważonej.
Od 1983 roku samo Metsähallitus zajmuje się zarządzaniem obszarami chronionymi pod nadzorem Ministerstwa Środowiska. Zarządza ponad 500 obszarami objętymi ustawowo ochroną o łącznej powierzchni ok. 17 000 km², w tym wszystkimi 40 parkami narodowymi Finlandii.
W 1994 roku Metsähallitus zostało przekształcone w przedsiębiorstwo państwowe.
Struktura
Metsähallitus jest przedsiębiorstwem państwowym, które prowadzi zarówno działalność gospodarczą jak i usługi administracji publicznej w zakresie zarządzania obszarami chronionymi.
Działalnością gospodarczą zajmują się spółki:
- Metsähallitus Metsätalous Oy – założona w 2016 roku, przynosi ok. 85% wszystkich zysków dzięki produkcji drewna na potrzeby przemysłu
- Metsähallitus Kiinteistökehitys – zajmuje się planowaniem przestrzennym, sprzedażą działek
- Siemen Forelia Oy – zajmuje się sprzedażą nasion i sadzonek drzew
- MH-Kivi Oy – zajmuje się sprzedażą ziemi ogrodniczej i leasingiem miejsc do jej pozyskiwania
Zarządzaniem obszarami chronionymi zajmuje się:
- Metsähallituksen Luontopalvelut
Przypisy
- ↑ Metsähallitus – Board of directors 2020 ↓.
- 1 2 3 Metsähallitus 2020 ↓.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Metsähallitus 2018 ↓.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Metsähallitus 2015 ↓.
- ↑ Metsähallitus – Development of Nature Conservation 2015 ↓.
- ↑ Metsähallitus – National Parks 2019 ↓.
- 1 2 3 Metsähallitus – Organisation 2018 ↓.
Bibliografia
- Metsähallitus: The History of Metsähallitus. [w:] www.metsa.fi [on-line]. 2018-01-03. [dostęp 2020-04-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-12-18)]. (ang.).
- Metsähallitus: The Development of Forestry. [w:] www.metsa.fi [on-line]. 2015-04-20. [dostęp 2020-04-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-12-19)]. (ang.).
- Metsähallitus: The Development of Nature Conservation and Recreational Services. [w:] www.metsa.fi [on-line]. 2015-06-08. [dostęp 2020-04-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-12-19)]. (ang.).
- Metsähallitus: Key Figures. [w:] www.metsa.fi [on-line]. 2020-03-06. [dostęp 2020-04-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-01-17)]. (ang.).
- Metsähallitus: Board of Directors. [w:] www.metsa.fi [on-line]. 2020-04-02. [dostęp 2020-04-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-01-20)]. (ang.).
- Metsähallitus: Organisation. [w:] www.metsa.fi [on-line]. 2018-06-07. [dostęp 2020-04-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-12-18)]. (ang.).
- Metsähallitus: National Parks Are Finland’s Natural Treasures. [w:] www.metsa.fi [on-line]. 2019-12-02. [dostęp 2020-04-04]. (ang.).