Mensa (łac. mēnsă) – kwadratowy stół w starożytnym Rzymie.

W biesiadnym triclinium z trzech stron dostawiano do niego leżanki, pozostawiając z czwartej swobodny dostęp dla usługujących niewolników.

Stoły w atrium miały zazwyczaj postać cartibulum – marmurowego blatu osadzonego na 4 nogach w kształcie lwich łap (bądź na ozdobnej jednonożnej podstawie), które jako sprzęt domowy osiągało na rynku znaczną cenę.

W okresie wczesnego cesarstwa cartibula miały postać okrągłych jednonożnych stolików z drewna lub z brązu (w rodzaju nowożytnych gerydonów) albo marmurowych postumentów służących do wystawiania najcenniejszych domowych przedmiotów; określano tak również trójnożne metalowe stoliki o wygiętych nogach zakończonych łapami.

Specyficzne określenie mensa argentaria odnosiło się do stołów, które rzymskim bankierom (mensarii) służyły przy dokonywaniu wymiany pieniędzy.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Klemens Krajewski: Mała encyklopedia architektury i wnętrz. Wrocław: Ossolineum, 1974, s. 308.
  2. ↑ Robert Étienne: Życie codzienne w Pompejach. Warszawa: PIW, 1971, s. 199, 338.
  3. ↑ Jérôme Carcopino: Życie codzienne w Rzymie w okresie rozkwitu cesarstwa. Warszawa: PIW, 1966, s. 43.
  4. ↑ Mała encyklopedia kultury antycznej A–Z (pod red. Z. Piszczka). Warszawa: PWN, 1973, s. 475.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.