Mei Lanfang
Nazwisko chińskie
Pismo uproszczone

梅兰芳

Pismo tradycyjne

梅蘭芳

Hanyu pinyin

Méi Lánfāng

Wade-Giles

Mei Lan-fang

Mei Lanfang (ur. 22 października 1894, zm. 8 sierpnia 1961) – jeden z najbardziej znanych aktorów opery pekińskiej.

Urodził się w rodzinie aktorskiej. Naukę zawodu aktora rozpoczął w wieku 8 lat, zadebiutował na scenie 3 lata później. W wieku 14 lat dołączył do trupy Teatru Xiliancheng i odtąd występował w Szanghaju, szybko zdobywając sobie popularność. Grał role kobiece (dan). Po wybuchu wojny chińsko-japońskiej w 1937 roku wyemigrował do Hongkongu. Po kilku latach wrócił do Szanghaju, odmówił jednak grania w okupacyjnym teatrze i powrócił na scenę dopiero w 1946 roku. W ciągu swojego życia zagrał ponad 100 różnych ról.

Mei zreformował tradycyjną operę pekińską, wprowadzając innowacje m.in. w strojach, gestykulacji i muzyce. Stworzył własną szkołę gry aktorskiej. Odbywając tournée po Japonii (1919, 1924, 1956), Stanach Zjednoczonych (1930) i Związku Radzieckim (1935, 1952), w trakcie których znalazł uznanie w oczach krytyków i był wielokrotnie nagradzany, rozpropagował na świecie chińską operę. Otrzymał doktoraty honoris causa University of Southern California i Pomona College.

Po utworzeniu ChRL został wybrany członkiem Ogólnochińskiego Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych oraz członkiem Stałego Komitetu Krajowego Ogólnochińskiej Ludowej Konferencji Konsultatywnej Chin. Został także przewodniczącym Instytutu Badań nad Operą Chińską, Chińskiej Szkoły Operowej i dyrektorem Opery Narodowej w Pekinie. W 1959 roku wstąpił do Komunistycznej Partii Chin.

W 2008 roku Chen Kaige nakręcił oparty na jego biografii film Mei Lanfang.

Przypisy

  1. 1 2 Mei Lanfang. arts.cultural-china.com. [dostęp 2010-06-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-08-12)]. (ang.).
  2. 1 2 3 Mei Lanfang, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2010-06-07] (ang.).
  3. ↑ Beijing Opera Famous Players. chinapage.com. [dostęp 2010-06-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-06-08)]. (ang.).
  4. ↑ Like Father, Like Son. chinaculture.org. [dostęp 2017-01-14]. (ang.).
  5. ↑ Mei Lanfang - a Peking opera legend. newsgd.com. [dostęp 2010-06-07]. (ang.).
  6. 1 2 Mei Lanfang. meilanfang.com.cn. [dostęp 2010-06-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-12-06)]. (ang.).
  7. ↑ Mei Lanfang. cctv.com. [dostęp 2010-05-23]. (ang.).

Bibliografia

  • Mei Lanfang. Mistrz opery pekińskiej. Ewa Guderian-Czaplińska, Grzegorz Ziółkowski (red.). Wrocław: Ośrodek Badań Twórczości Jerzego Grotowskiego i Poszukiwań Teatralno-Kulturowych, 2005. ISBN 83-917448-3-3.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.