Maurycy Mansch de Leoney
Moritz Mansch Edler von Leoney
generał brygady
Data i miejsce urodzenia

7 września 1867
Lwów

Data i miejsce śmierci

24 grudnia 1929
Lwów

Przebieg służby
Lata służby

1884–1922

Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

11 Brygada Artylerii

Stanowiska

dowódca brygady

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka

Odznaczenia

Maurycy Mansch de Leoney (ur. 7 września 1867 we Lwowie, zm. 24 grudnia 1929 tamże) – generał brygady Wojska Polskiego.

Życiorys

Urodził się 7 września 1867 we Lwowie, w rodzinie Filipa. Był narodowości polskiej i wyznania rzymskokatolickiego. Ukończył pięć klas gimnazjum we Lwowie. 18 września 1883 wstąpił do Szkoły Kadetów Artylerii w Wiedniu. 29 września 1884 został zaprzysiężony jako żołnierz (asenterowany). Jesienią 1887 rozpoczął zawodową służbę wojskową w cesarskiej i królewskiej Armii. Został wcielony do 6 Galicyjskiego Batalionu Artylerii Fortecznej w Krakowie. 1 stycznia 1891 batalion, w którym służył został włączony w skład Morawsko-Galicyjskiego Pułku Artylerii Fortecznej Nr 2 w Krakowie. W 1895 pełnił funkcję adiutanta batalionu. W 1896 został przeniesiony do Węgierskiego Pułku Artylerii Fortecznej Nr 6 w Komárom. W 1904 został przeniesiony do Czesko-galicyjskiego Pułku Artylerii Fortecznej Nr 3 w Przemyślu. W kwietniu 1908 został przeniesiony do nowo utworzonego Dywizjonu Haubic Ciężkich Nr 3 w Przemyślu. 1 marca 1912 oddział, w którym pełnił służbę został przemianowany na Dywizjon Haubic Ciężkich Nr 10. W 1913 został przeniesiony do Pułku Haubic Polowych Nr 11 we Lwowie na stanowisko komendanta 1. dywizjonu. W 1918 pełnił służbę w Pułku Artylerii Polowej Nr 111. W czasie służby w c. i k. Armii awansował na kolejne stopnie: kadeta ze starszeństwem z 1 września 1887, kadeta-zastępcy oficera (1888), porucznika ze starszeństwem z 1 listopada 1889, nadporucznika ze starszeństwem z 1 stycznia 1894, kapitana 2. klasy ze starszeństwem z 1 listopada 1902, kapitana 1. kasy w 1906 ze starszeństwem z 1 listopada 1902, majora ze starszeństwem z 1 listopada 1913, podpułkownika ze starszeństwem z 1 września 1915 i pułkownika 24 sierpnia 1918 ze starszeństwem z 1 maja 1918 i 121. lokatą. 30 września 1917 został nobilitowany otrzymując przydomek „Leoney”.

26 marca 1919 w Wiedniu zgłosił się do Wojska Polskiego. Od 26 czerwca 1919 pozostawał bez przydziału w Stacji Zbornej we Lwowie. 30 lipca został przydzielony do Szkoły Artylerii w Rembertowie. 15 sierpnia 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austro-węgierskiej z zatwierdzeniem posiadanego stopnia pułkownika ze starszeństwem z 1 maja 1918, z zaliczeniem do I Rezerwy oraz powołaniem do służby czynnej na czas wojny aż do demobilizacji i mianowany sztabowym oficerem inspekcyjnym artylerii w Dowództwie Okręgu Generalnego „Lwów”. 29 maja 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu pułkownika, w artylerii, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej. Podczas wojny polsko-bolszewickiej od 4 czerwca 1920 pełnił funkcję dowódcy 11 Brygady Artylerii. Z dniem 1 października 1922 został przeniesiony w stan spoczynku, w stopniu pułkownika artylerii z prawem noszenia munduru. 26 października 1923 Prezydent RP Stanisław Wojciechowski zatwierdził go w stopniu generała brygady. Na emeryturze mieszkał we Lwowie. Tam 24 grudnia 1929 zmarł.

Maurycy Mansch de Leoney był żonaty z Laurą Giblówną, z którą miał dwóch synów: Alfreda Filipa (1895–1949), porucznika artylerii pospolitego ruszenia i Ludwika Leona (1898–1940), porucznika taborów rezerwy. W czasie I wojny światowej obaj synowie walczyli razem z ojcem w tym samym pułku. Starszy z braci w stopniu chorążego rezerwy został ranny w 1916 pod Korytnicą, a młodszy również został mianowany chorążym rezerwy ze starszeństwem z 1 października 1917 i odznaczony Krzyżem Wojskowym Karola. Ludwik Leon został zamordowany w Charkowie, a Alfred Filip zmarł w Wielkiej Brytanii i został pochowany na cmentarzu Gunnersbury w Londynie.

Ordery i odznaczenia

W czasie służby w cesarskiej i królewskiej Armii otrzymał następujące ordery i odznaczenia:

Przypisy

  1. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1577, tu jako Maurycy Mansch de Leancy.
  2. ↑ Kolekcja ↓, s. 4.
  3. ↑ Kolekcja ↓, s. 22.
  4. 1 2 Kolekcja ↓, s. 4, 5.
  5. ↑ Górzyński 1999 ↓, s. 177, tu 29 września 1884.
  6. ↑ Stawecki 1994 ↓, s. 214, wg autora 18 września 1889.
  7. ↑ Militär-Schematismus 1888 ↓.
  8. ↑ Schematismus 1891 ↓, s. 760.
  9. ↑ Schematismus 1895 ↓, s. 801.
  10. ↑ Schematismus 1897 ↓, s. 848.
  11. ↑ Schematismus 1905 ↓, s. 906.
  12. ↑ Schematismus 1909 ↓, s. 960.
  13. ↑ Schematismus 1913 ↓, s. 1044.
  14. ↑ Schematismus 1914 ↓, s. 844.
  15. 1 2 Ranglisten 1918 ↓, s. 1202.
  16. ↑ Militär-Schematismus 1888 ↓, s. 664.
  17. ↑ Militär-Schematismus 1889 ↓, s. 717.
  18. ↑ Schematismus 1890 ↓, s. 688.
  19. ↑ Schematismus 1894 ↓, s. 740.
  20. ↑ Schematismus 1903 ↓, s. 879.
  21. ↑ Schematismus 1907 ↓, s. 930.
  22. ↑ Schematismus 1914 ↓, s. 750.
  23. ↑ Ranglisten 1918 ↓, s. 1029.
  24. ↑ Kolekcja ↓, s. 4, 11.
  25. 1 2 3 4 Górzyński 1999 ↓, s. 177.
  26. 1 2 3 4 5 6 7 Kolekcja ↓, s. 5.
  27. ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 87 z 3 września 1919, poz. 3060.
  28. ↑ Ostanek 2014 ↓, s. 198.
  29. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 21 z 9 czerwca 1920, s. 398.
  30. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 25 z 5 sierpnia 1922, s. 594, tu także jako Maurycy Mansch de Leancy.
  31. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 70 z 7 listopada 1923, s. 738.
  32. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1577.
  33. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1406 tu również jako Maurycy Mansch de Leancy.
  34. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 880.
  35. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 18 czerwca 1930, s. 231.
  36. ↑ Stawecki 1994 ↓, s. 214.
  37. ↑ Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 330, tu nazwisko panieńskie „Gold”.
  38. ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 275, 964 (Alfred) i 186, 714 (Ludwik).
  39. ↑ Lista strat nr 479. c. i k. Ministerstwo Wojny, 1916-10-19, s. 4..
  40. ↑ Ranglisten 1918 ↓, s. 1125, 1203.
  41. ↑ Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 330.
  42. ↑ Kolekcja ↓, s. 60, 70, nadany rozkazem dowódcy 4 Armii L. 5147/V/pf.

Bibliografia

  • Maurycy Mansch de Leoney. [w:] Kolekcja Generałów i Osobistości, sygn. I.480.370 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-11-19].
  • Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1888. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1887. (niem.).
  • Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1889. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1888. (niem.).
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1890. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1889. (niem.).
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1891. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, styczeń 1891. (niem.).
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1894. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, styczeń 1894. (niem.).
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1895. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, styczeń 1895. (niem.).
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1897. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1896. (niem.).
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1903. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1902. (niem.).
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1905. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1904. (niem.).
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1907. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1906. (niem.).
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1909. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, styczeń 1909. (niem.).
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1913. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1912. (niem.).
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1914. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, luty 1914. (niem.).
  • Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1918. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, 1918. (niem.).
  • Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2016-02-15].
  • Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
  • Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
  • Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
  • Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, 1934.
  • Jerzy Ciesielski, Zuzanna Gajowniczek, Grażyna Przytulska, Wanda Krystyna Roman, Zdzisław Sawicki, Robert Szczerkowski, Wanda Szumińska: Charków. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego. Jędrzej Tucholski (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2003. ISBN 83-916663-5-2.
  • Sławomir Górzyński: Nobilitacje w Galicji w latach 1772-1918. Warszawa: DiG, 1999.
  • Adam A. Ostanek. Dowództwo Okręgu Generalnego „Lwów”, czyli o początkach terenowej organizacji wojskowej w Małopolsce Wschodniej (1919–1921). „Historia i Świat”. 3, 2014. 
  • Piotr Stawecki: Słownik biograficzny generałów Wojska Polskiego 1918-1939. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 1994. ISBN 83-11-08262-6.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.