Mateusz Lachowski
Data urodzenia

10 stycznia 1992

Zawód, zajęcie

dziennikarz, reżyser

Mateusz Lachowski (ur. 10 stycznia 1992) – dziennikarz, reżyser i korespondent wojenny. Współpracował z TVN24, Polsat News oraz Newsweek Polska. Reporter programu 19.30 TVP.

Życiorys

W 2008 r. ukończył gimnazjum im. Stanisława Staszica w Hrubieszowie, a w 2011 r. ukończył I Liceum im. Stanisława Staszica w Lublinie. W 2012 r. ukończył roczne Policealne Studio Aktorskie Lart Studio. W tym samym roku rozpoczął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, które ukończył z tytułem magistra prawa. W latach 2014–2015 na tej samej uczelni studiował również politologię ze specjalizacją dziennikarską. Od 2017 r. student reżyserii na Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi.

Kariera

Zdobył nagrody za najlepszy film i reżyserię na młodzieżowym Unia Film Festival w 2011 roku. W trakcie nauki w Łódzkiej Szkole Filmowej wyreżyserował kilka filmów krótkometrażowych. Był też II reżyserem na planie dwóch filmów pełnometrażowych. Dla TVP wyreżyserował dwa odcinki historycznego serialu telewizyjnego „Niezłomni”.

Od 24 lutego 2022 r. znajduje się na Ukrainie, w związku z inwazją Rosji na Ukrainę. Był pierwszym polskim dziennikarzem relacjonującym masakrę w Buczy. Współpracował z TVN24, Radiem Zet, Super Expressem, RMF FM, Vogue Polska. Od lipca 2022 r. do października 2023 r. był stałym korespondentem Polsat News z placówką w Kijowie. Informował z miejsca wydarzeń m.in. o wyzwoleniu Chersonia i upadku Bachmutu. Udzielał wywiadów m.in. dla Dzień Dobry TVN, magazynu VIVA! i Gazety Wyborczej. Jest autorem reportaży wojennych wyemitowanych w Newsweek Polska oraz w Polsat News, takich jak „Anioły Bachmutu”. We wrześniu 2022 r. znalazł się na okładce magazynu Press. W październiku i listopadzie 2023 r. relacjonował wojnę Izraela z Hamasem. Przebywał wtedy w Izraelu, Autonomii Palestyńskiej i na obrzeżach Strefy Gazy. 21 grudnia 2023 r. rozpoczął pracę w Telewizji Polskiej jako reporter programu 19.30.

Prowadzi kanał z reportażami i wywiadami „Korespondent PL” na platformie YouTube. W marcu 2024 r. kanał obserwowało ponad 121 tys. osób.

Publikacje

Filmografia

  • 2018: Moje dobre życie – film dokumentalny o młodych rodzicach; etiuda szkolna
  • 2018: Powrót do domu – film fabularny, krótkometrażowy; etiuda szkolna
  • 2020: Żelazne numery – dokument o sanitariuszach przygotowujących się do wojny we wschodniej Ukrainie
  • 2020: Różne drogi do świętości – jako drugi reżyser w filmie Anieli Gabryel
  • 2021: Biały Potok – jako drugi reżyser w filmie Michała Grzybowskiego

Nagrody

  • 2022 – Nagroda Dziennikarz Obywatel przyznana przez Towarzystwo Dziennikarskie
  • 2022 – III miejsce w konkursie na Dziennikarza Roku Grand Press
  • 2022 - Wyróżnienie Radia ZET im. Andrzeja Woyciechowskiego
  • 2023 – Laureat nagrody Stowarzyszenia Dziennikarzy RP „Zielony Prus” w kategorii Młody Dziennikarz
  • 2023 – Medal „Lublin Bohaterom” odebrany z rąk Prezydenta Miasta Lublina Krzysztofa Żuka
  • 2023 – nagroda „Diament Patronite”

Przypisy

  1. ↑ Mateusz Lachowski korespondentem Polsat News w Ukrainie [online], Polsat News [dostęp 2022-09-01] (pol.).
  2. ↑ Mateusz Lachowski korespondentem Polsat News w Ukrainie i autorem w „Newsweek Polska” [online], Press.pl [dostęp 2024-01-03] (pol.).
  3. ↑ www.press.pl/tresc/78360,_moja-pierwsza-wojna__-rozmowa-z-mateuszem-lachowskim_-do-niedawna-reporterem-wojennym-polsat-news
  4. ↑ Jesienne spotkania z absolwentami [online], I Liceum Ogólnokształcące im. ks. Stanisława Staszica w Hrubieszowie [dostęp 2022-09-01] [zarchiwizowane z adresu 2022-09-01].
  5. ↑ mateusz lachowski [online], Lart Studio [dostęp 2022-09-01].
  6. ↑ Odpowiedzialność żołnierza za zbrodnie wojenne a instytucja rozkazu na przykładzie inwazji Rosji na Ukrainę [online], uj.edu.pl [dostęp 2024-04-28] (ang.).
  7. ↑ UFF 2011 [online], Unia Film Festival, 13 sierpnia 2022 [dostęp 2024-01-03] (pol.).
  8. ↑ FilmPolski.pl - Mateusz Lachowski [online], pl/fp/index.php?osoba=11165164 [dostęp 2024-04-24] (pol.).
  9. ↑ TVP Info startuje z własnym serialem dokumentalnym pt. „Niezłomni” [online], www.wirtualnemedia.pl, 1 marca 2021 [dostęp 2024-01-02] (pol.).
  10. ↑ Mateusz Lachowski od pierwszego dnia wojny jest w Ukrainie.'W Polsce jestem takim trochę francuskim pieskiem’ [online], Wirtualnemedia.pl [dostęp 2022-09-06] (pol.).
  11. ↑ "Wiadomości" TVP [21.12]. Mateusz Lachowski twarzą nowego programu TVP - Kultura [online], onet.pl [dostęp 2024-04-24] (pol.).
  12. ↑ Mateusz Lachowski korespondentem Polsat News w Ukrainie, zaczął pisać też dla ‘Newsweeka’ [online], Wirtualnemedia.pl [dostęp 2022-09-06] (pol.).
  13. ↑ Lachowski: sam widziałem ponad 60 ciał – oglądaj w TVN24 GO [online], tvn24.pl [dostęp 2022-09-06] (pol.).
  14. ↑ Mateusz Lachowski o sytuacji w Buczy pod Kijowem: media podały, że rozstrzelano większość mężczyzn od 16 do 60 lat [online], TVN24, 2 kwietnia 2022 [dostęp 2024-01-03] (pol.).
  15. ↑ Oni wiedzą, za co się biją, i nie chcą się tylko bronić [online], TVN24, 11 marca 2022 [dostęp 2024-01-03] (pol.).
  16. ↑ Mateusz Lachowski z Kijowa: W nocy był atak na północne przedmieścia. Duża bitwa o Kijów się zbliża [online], TVN24, 12 marca 2022 [dostęp 2024-01-03] (pol.).
  17. ↑ Sytuacja w Ukrainie. Mateusz Lachowski z „pierwszej pozycji wojsk ukraińskich”: przywiozłem bardzo dobrą wiadomość [online], TVN24, 22 marca 2022 [dostęp 2024-01-03] (pol.).
  18. ↑ Mateusz Lachowski: Ukraińscy żołnierze mają siłę. Wielu mówi, że wojna może trwać lata. [dostęp 2022-09-06].
  19. 1 2 RELACJA Z FRONTU [NA ŻYWO Gość: Mateusz Lachowski, korespondent wojenny | Raport Złotorowicza]. [dostęp 2022-09-06].
  20. ↑ Mateusz Lachowski w relacji z Kijowa: Dziewięć godzin w kolejce do sklepu [online], Vogue Polska, 4 marca 2022 [dostęp 2024-01-03] (pol.).
  21. ↑ Mateusz Lachowski korespondentem Polsat News w Ukrainie [online], Polsat [dostęp 2022-09-06] (pol.).
  22. ↑ Korespondent Polsat News doceniony przez ukraińskie media [online], polsatnews.pl, 15 lipca 2023 [dostęp 2024-01-03] (pol.).
  23. ↑ Zacięte walki o Bachmut. Reporter Polsat News w schronie z żołnierzami [online], polsatnews.pl, 9 lutego 2023 [dostęp 2024-01-03] (pol.).
  24. ↑ MATEUSZ LACHOWSKI Z WYZWOLONEGO CHERSONIA. Życie Ukraińców pod okupacją, euforia na ulicach. [dostęp 2024-01-03].
  25. ↑ Sylwia Bagińska, „Bachmut upadł”. Polski dziennikarz wiedział już w nocy [online], wiadomosci.wp.pl, 21 maja 2023 [dostęp 2024-01-03] (pol.).
  26. ↑ Wojna oczami korespondenta. „Żołnierze mówią, że tylko głupi się nie boi” [online], dziendobry.tvn.pl, 12 czerwca 2022 [dostęp 2024-01-03] (pol.).
  27. ↑ Wojna to emocje, których nie da się porównać z żadnymi innymi, mówią korespondenci wojenni [online], Viva.pl [dostęp 2024-01-03] (pol.).
  28. ↑ Dorota Roman, Reporter wojenny: Ukraińcy nie mają wątpliwości. Nie ma negocjacji, dopóki Rosjanie nie opuszczą ich kraju [online], wyborcza.pl, 21 lutego 2023 [dostęp 2024-01-03].
  29. ↑ Mateusz Lachowski korespondentem Polsat News w Ukrainie i autorem w „Newsweek Polska” [online], Press.pl [dostęp 2022-09-06] (pol.).
  30. ↑ Anioły Bachmutu. Reportaż Mateusza Lachowskiego.. [dostęp 2024-01-03].
  31. ↑ Nowy „Press”: Lachowski o swojej pierwszej wojnie, a także Gugała, Burzyńska, Klarenbach i ekipa Zełenskiego [online], Press.pl [dostęp 2022-09-06] (pol.).
  32. ↑ Gaza to piekło. "Najgorsze miejsce, w jakim byłem" | Newsweek [online], newsweek.pl [dostęp 2024-04-24] (pol.).
  33. ↑ "Wiadomości" TVP [21.12]. Mateusz Lachowski twarzą nowego programu TVP - Kultura [online], onet.pl [dostęp 2024-04-24] (pol.).
  34. ↑ Mateusz Lachowski: wiek, pochodzenie, rodzina, Ukraina. Kim jest dziennikarz nowych "Wiadomości"? [online], radiozet.pl [dostęp 2024-04-24] (pol.).
  35. 1 2 3 4 Mateusz Lachowski w bazie filmpolski.pl
  36. ↑ Fokus: Dokument cz. II [ONLINE] [online], Centrum Kultury w Lublinie [dostęp 2022-09-01] (pol.).
  37. ↑ Towarzystwo Dziennikarskie wybrało swoje władze. Mateusz Lachowski z nagrodą Dziennikarz Obywatel [online], Wirtualnemedia.pl [dostęp 2022-10-10] (pol.).
  38. ↑ Redakcja, Mateusz Lachowski trzeci w konkursie Grand Press [online], Newsweek, 13 grudnia 2022 [dostęp 2022-12-15] (pol.).
  39. ↑ Gandor i Reszka laureatami Nagrody Woyciechowskiego 2022 [online], eurozet.pl [dostęp 2024-04-24] (pol.).
  40. ↑ „PRUSY” ZOSTAŁY ROZDANE | Stowarzyszenie Dziennikarzy RP Dolny Śląsk [online], 11 stycznia 2023 [dostęp 2024-01-01] (pol.).
  41. ↑ Mateusz Lachowski z medalem „Lublin Bohaterom” [online], 30 listopada 2023 [dostęp 2024-01-01] (pol.).
  42. ↑ https://twitter.com/LachowskiMateus/status/1662402989204684801.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.