| ||||
| Liczba uczestników |
14 + 2 z dzikich kart | |||
|---|---|---|---|---|
| Miejsce |
Wembley Conference Centre, Londyn | |||
| Zwycięzca | ||||
| II miejsce | ||||
| Najwyższy break |
141 Ding Junhui | |||
| Rozegrane mecze |
15 + 2 w dzikich kartach | |||
Nierankingowy turniej Rileys Club Masters został rozegrany w dniach 14 – 20 lutego 2005 roku w Wembley Conference Centre w Londynie. Obrońcą tytułu mistrzowskiego był Paul Hunter.
Zwycięzcą turnieju został Ronnie O’Sullivan, który pokonał w finale Johna Higginsa 10:3.
Runda dzikich kart
| Wynik | ||
|---|---|---|
| Marco Fu | 4-6 | Ding Junhui |
| Graeme Dott | 6-4 | Stephen Maguire |
Drabinka turniejowa
| Pierwsza runda | Ćwierćfinały | Półfinały | Finał | ||||||||||||||||
| Paul Hunter | 5 | ||||||||||||||||||
| Steve Davis | 6 | ||||||||||||||||||
| Steve Davis | 1 | ||||||||||||||||||
| Peter Ebdon | 6 | ||||||||||||||||||
| Peter Ebdon | 6 | ||||||||||||||||||
| David Gray | 0 | ||||||||||||||||||
| Peter Ebdon | 3 | ||||||||||||||||||
| John Higgins | 6 | ||||||||||||||||||
| John Higgins | 6 | ||||||||||||||||||
| Chris Small | 1 | ||||||||||||||||||
| John Higgins | 6 | ||||||||||||||||||
| Stephen Hendry | 2 | ||||||||||||||||||
| Stephen Hendry | 6 | ||||||||||||||||||
| Stephen Lee | 1 | ||||||||||||||||||
| John Higgins | 3 | ||||||||||||||||||
| Ronnie O’Sullivan | 10 | ||||||||||||||||||
| Mark Williams | 6 | ||||||||||||||||||
| Alan McManus | 4 | ||||||||||||||||||
| Mark Williams | 5 | ||||||||||||||||||
| Jimmy White | 6 | ||||||||||||||||||
| Matthew Stevens | 5 | ||||||||||||||||||
| Jimmy White | 6 | ||||||||||||||||||
| Jimmy White | 1 | ||||||||||||||||||
| Ronnie O’Sullivan | 6 | ||||||||||||||||||
| Ken Doherty | 1 | ||||||||||||||||||
| Ding Junhui | 6 | ||||||||||||||||||
| Ding Junhui | 2 | ||||||||||||||||||
| Ronnie O’Sullivan | 6 | ||||||||||||||||||
| Ronnie O’Sullivan | 6 | ||||||||||||||||||
| Graeme Dott | 3 | ||||||||||||||||||
Finał
| Finał: Do 10 frame'ów Wembley Conference Centre, Londyn, Anglia, 20 lutego 2005. | ||
| John Higgins |
3-10 | Ronnie O’Sullivan |
| Sesja popołudniowa: 9-97 (95) 130-0 (54,76) 61-7 0-107 (107) 24-89 (58) 1-102 (97) 0-135 (102) 73-45 (53) Sesja wieczorna: 0-79 (79) 56-75 (56-75) 0-79 (79) 1-88 (79) 0-134 (134) | ||
| 76 | Najwyższy break | 134 |
| 0 | Breaki stupunktowe | 3 |
| 3 | Breaki 50-punktowe | 10 |
Breaki stupunktowe turnieju
| Ding Junhui | 141, 111 |
|---|---|
| Ronnie O’Sullivan | 134, 130, 123, 107, 105, 102 |
| Mark Williams | 116 |
| Jimmy White | 115, 109 |
| Stephen Hendry | 110, 108 |
| Peter Ebdon | 110, 106 |
| John Higgins | 106, 101 |
| Stephen Maguire | 101 |
| Marco Fu | 100 |
Zobacz też
Linki zewnętrzne
Bibliografia
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.