| Rodzaj | |
|---|---|
| Data powstania |
ok. XVI w. p.n.e. |
| Wymiary |
17 × 25 cm |
| Miejsce przechowywania | |
| Lokalizacja | |
Maska Agamemnona – złota maska pośmiertna z późnej epoki brązu (ok. XVI w. p.n.e.), odnaleziona przez niemieckiego archeologa amatora Heinricha Schliemanna (1822–1890) w jednym z grobów na terenie starożytnych Myken. Maska była błędnie utożsamiana z maską Agamemnona – mitycznego króla Argolidy i dowódcy wojsk greckich w wojnie trojańskiej – stąd jej nazwa.
Obecnie (2019) artefakt znajduje się w zbiorach Narodowego Muzeum Archeologicznego w Atenach.
Historia
Maska została odkryta w 1876 roku przez niemieckiego archeologa amatora Heinricha Schliemanna (1822–1890), pracującego dla Archeologicznego Towarzystwa Aten, które prowadziło prace badawcze na terenie starożytnych Myken. Maska była jedną z pięciu złotych masek pośmiertnych odnalezionych w grobach okręgu A, które prawdopodobnie były maskami władców. Maska została odkryta w południowej części grobowca szybowego V.
W telegramie o odkryciu Schliemann miał napisać: „Spojrzałem w twarz Agamemnona”. Maska była błędnie utożsamiana z maską Agamemnona – mitycznego króla Argolidy i dowódcy wojsk greckich w wojnie trojańskiej – stąd jej nazwa.
W drugiej połowie XX wieku autentyczność maski Agamemnona była kwestionowana – obiekt znacznie różniący się od innych znalezionych masek nie był poddany specjalistycznym badaniom. Najnowsze badania potwierdziły jego autentyczność, lecz datują go na ok. XVI wiek p.n.e., okres wcześniejszy niż czasy wojny trojańskiej.
Obecnie (2019) artefakt (o oznaczeniu NM 624) znajduje się w zbiorach Narodowego Muzeum Archeologicznego w Atenach. Maska nazywana jest czasem Moną Lisą prehistorii.
Opis
Jest to wykonany ze złotej blachy wizerunek mężczyzny z brodą i wąsami. Gruba blacha została najpierw ukształtowana poprzez uderzanie młotkiem, a następnie wytłoczono na niej detale twarzy zmarłego.
Przedstawione rysy twarzy oddają indywidualny charakter zmarłego: wydłużoną twarz, szerokie czoło, długi nos i zaciśnięte usta. Brwi, wąsy i broda zaznaczone są równoległymi liniami. Dwa otwory w pobliżu uszu służyły do umocowania maski na twarzy zmarłego przy pomocy sznurków.
Maska ma 17 cm wysokości i 25 cm szerokości, waży 168,5 g.
Zobacz też
Uwagi
Przypisy
- 1 2 3 4 5 Harrington 1999 ↓.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Ministry of Culture and Sports ↓.
- 1 2 Dickinson 2005 ↓.
- ↑ Schofield 2007 ↓, s. 43.
- ↑ Spathari 2001 ↓, s. 78.
- ↑ Gere 2011 ↓, s. 1.
Bibliografia
- Olivier Dickinson. The Face of 'Agamemnon'. „Hesperia”. 74, s. 299–308, 2005. (ang.).
- Cathy Gere: The Tomb of Agamemnon: Mycenae and the Search for a Hero. Profile Books, 2011. ISBN 978-1-84765-376-5. [dostęp 2019-05-20]. (ang.).
- Spencer P.M. Harrington. Behind the Mask of Agamemnon. „Archaeology Magazine”. 4 (52), July/August 1999. Archaeological Institute of America. (ang.).
- National Archaeological Museum – The Mycenaean Collection – Mask of 'Agamemnon'. [w:] Ministry of Culture and Sports [on-line]. [dostęp 2019-05-20]. (ang.).
- Louise Schofield: The Mycenaeans. Getty Publications, 2007. ISBN 978-0-89236-867-9. [dostęp 2019-05-20].
- Elsie Spathari: Mycenae: a Guide to the History and Archeology. Athens: HESPEROS editions, 2001. ISBN 960-81-03-05-03.