Maselino Masoe
Data i miejsce urodzenia

6 czerwca 1966
Samoa

Obywatelstwo

Samoa
Nowa Zelandia

Wzrost

173 cm

Styl walki

praworęczny

Kategoria wagowa

średnia

Bilans walk zawodowych
Liczba walk

36

Zwycięstwa

30 (KO 28)

Porażki

6

  1. ↑ Bilans walk aktualny na 19 marca 2011.

Maselino Francis Masoe (ur. 6 czerwca 1966 w Samoa) – samoański bokser, były mistrz świata WBA w wadze średniej.

Kariera amatorska

Jako amator, Masoe reprezentował dwukrotnie swój kraj na igrzyskach olimpijskich. Podczas pierwszego udziału reprezentant Samoa doszedł do 4. walki, w której przegrał z Amerykaninem Kennethem Gouldem. 8 lat później, podczas Igrzysk w Atlancie, Masoe odpadł w 1. walce, przegrywając 8-11 z reprezentantem Tunezji Mohamedem Marmourim.

Kariera zawodowa

Jako zawodowiec, Masoe zadebiutował 30 marca 1997 r., łatwo pokonując w Nowej Zelandii lokalnego zawodnika. Do 1999 r., Masoe kontynuował pasmo zwycięstw, zdobywając m.in. mistrzostwo Oceanii czy lokalny pas IBF w wersji Pan Pacific. 5 marca 2000 r., Masoe doznał pierwszej porażki w karierze. Jego rywalem był słynący z nokautującego ciosu, reprezentant Panamy Santiago Samaniego. Panamczyk zwyciężył przez techniczny nokaut w 5. rundzie, przerywając passę 14. zwycięstw Masoe.

Po 3. szybkich zwycięstwach przez nokaut, Masoe 10. grudnia 2000 r. przystąpił do pojedynku z kolejnym Panamczykiem Tito Mendozą w walce o pas Ameryki Północnej (NABF). W 3. rundzie, Mendoza zranił przeciwnika ciosem z prawej ręki, po czym dopadł go przy linach i zmusił sędziego do przerwania pojedynku. Po porażce, Masoe miał rok przerwy, po czym udanie powrócił rok później, zdobywając pas PABA w wadze średniej. Masoe pięciokrotnie obronił tytuł do 2003 r., wygrywając wszystkie potyczki przez nokaut.

Do walki o mistrzostwo świata WBA w kategorii średniej federacja wyznaczyła będącego na 4. miejscu Masoe i zajmującego 5. pozycję, niepokonanego Kenijczyka Evansa Eshirę. Faworytem spotkania był niepokonany Ashira, który w podsumowaniu roku 2003 przez najbardziej prestiżowy magazyn bokserski - The Ring zajął 7. miejsce. Maselino zaskoczył faworyta i zwyciężył przez techniczny nokaut w 2. rundzie, wcześniej posyłając rywala trzykrotnie na deski. W podsumowaniu roku 2004 magazynu The Ring, Masoe wskoczył na 7. miejsce za swojego rywala - Evansa Ashirę. Tytuł utracił w następnym pojedynku, przegrywając jednogłośnie na punkty z Felixem Sturmem. Niecałe 4. miesące później, Masoe przystąpił do kolejnego pojedynku, mając za rywala Amerykanina Randy'ego Griffina. Masoe przegrał wysoko na punkty, a stawką walki był eliminator WBA w kategorii średniej.

25 kwietnia 2009 r. otrzymał kolejną szansę walki o mistrzostwo świata. W pojedynku o pas WBO w kategorii superśredniej, Masoe zmierzył się z niepokonanym Węgrem Károlym Balzsayem. Balzsay zupełnie dominował w pojedynku, a koniec nastąpił w 11. rundzie, gdy Masoe po nokdaunie wstał, ale zamiast podejść do sędziego patrzył w stronę narożnika. Sędzia ogłosił zwycięstwo Węgra przez nokaut. Ostatnią walkę stoczył 19 marca 2011 r., pokonując Kashifa Mumtaza.

Przypisy

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.