Mark Harbers
Pełne imię i nazwisko

Markus Gerardus Jozef (Mark) Harbers

Data i miejsce urodzenia

19 kwietnia 1969
Ede

Zawód, zajęcie

polityk

Stanowisko

minister infrastruktury i gospodarki wodnej (od 2022)

Partia

Partia Ludowa na rzecz Wolności i Demokracji

Mark Harbers, właśc. Markus Gerardus Jozef Harbers (ur. 19 kwietnia 1969 w Ede) – holenderski polityk i samorządowiec, parlamentarzysta, w latach 2017–2019 sekretarz stanu, od 2022 minister infrastruktury i gospodarki wodnej.

Życiorys

W 1987 ukończył szkołę średnią w rodzinnej miejscowości. Między 1987 a 1997 studiował ekonomię na Uniwersytecie Erazma w Rotterdamie, nie uzyskując dyplomu. Pracował głównie jako doradca do spraw komunikacji.

W 1987 wstąpił do Partii Ludowej na rzecz Wolności i Demokracji (VVD). W latach 90. był radnym rotterdamskiej dzielnicy Kralingen-Crooswijk. W latach 2002–2007 zasiadał w radzie miejskiej Rotterdamu. Od 2006 pełnił funkcję asystenta politycznego ministra finansów Gerrita Zalma. W 2007 powołany w skład zarządu miasta w Rotterdamie jako wethouder do spraw gospodarki, portu i środowiska.

W 2009 objął wakujący mandat posła do Tweede Kamer. Wybierany następnie na kolejne kadencje w wyborach w 2010, 2012, 2017 i 2021.

W październiku 2017 dołączył do trzeciego rządu Marka Ruttego jako sekretarz stanu w resorcie sprawiedliwości, odpowiedzialny m.in. za kwestie imigracji i uchodźców. Stanowisko to zajmował do maja 2019. Podał się do dymisji po ujawnieniu przez „De Telegraaf” nierzetelności w przedstawionym parlamentowi raporcie dotyczącym przestępczości wśród osób ubiegających się w Holandii o azyl.

W styczniu 2022 powołany na ministra infrastruktury i gospodarki wodnej w czwartym gabinecie dotychczasowego premiera.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 M.G.J. (Mark) Harbers. parlement.com. [dostęp 2022-01-01]. (niderl.).
  2. 1 2 3 CV Mark Harbers. government.nl, 6 listopada 2017. [dostęp 2022-01-01]. (niem.).
  3. Tweede Kamerverkiezingen 2017 (voorlopige samenstelling). parlement.com. [dostęp 2022-01-02]. (niderl.).
  4. Samenstelling Tweede Kamer na de verkiezingen van 17 maart 2021 – totaaloverzicht. parlement.com. [dostęp 2022-01-02]. (niderl.).
  5. Kabinet-Rutte III. parlement.com. [dostęp 2022-01-02]. (niderl.).
  6. Dutch minister resigns over manipulated report of crimes committed by asylum-seekers. euractiv.com, 22 maja 2019. [dostęp 2022-01-02]. (ang.).
  7. Kabinet-Rutte IV. parlement.com. [dostęp 2022-01-10]. (niderl.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.