Mariusz Kaczmarek (ur. 25 kwietnia 1961) – polski koszykarz występujący na pozycji rozgrywającego, reprezentant Polski, dwukrotny brązowy medalista mistrzostw Polski.

Życiorys

Kaczmarek jest wychowankiem Zastalu Zielona Góra. Koszykówkę zaczął trenować w szkole podstawowej, skąd trafił do juniorskich drużyn zielonogórskiego klubu. Był powoływany do młodzieżowych kadr Polski. Grał również w rezerwach Zastalu występując w rozgrywkach na szczeblu regionalnym, a jako 16-latek trafił do pierwszego zespołu tego klubu i w sezonie 1976/1977 zadebiutował w rozgrywkach ligowych na szczeblu centralnym, występując w ówczesnej II lidze. Ze względu na wadę wzroku przez większość kariery występował w soczewkach kontaktowych. W zespole z Zielonej Góry występował do 1980, rozgrywając w nim ponad 70 spotkań ligowych.

Po zakończeniu nauki w szkole średniej został zawodnikiem Zagłębia Sosnowiec, w barwach którego zadebiutował w najwyższej klasie rozgrywkowej (noszącej wówczas nazwę I ligi). W pierwszym sezonie (1980/1981) wystąpił w 25 meczach ligowych, w których zdobywał średnio po 5,6 punktu, sięgając z klubem z Sosnowca po brązowy medal tych rozgrywek. W tym czasie grę w koszykówkę łączył ze studiami wyższymi. W wyniku sprowadzeniu do sosnowieckiego zespołu Kenta Washingtona i problemów z kontuzjami w sezonie 1981/1982 nie rozegrał ani jednego meczu ligowego.

Po spędzeniu 2 lat w Sosnowcu Kaczmarek przeniósł się do Wrocławia, gdzie został graczem Gwardii. W sezonie sezonie 1982/1983 rozegrał tylko 3 mecze ligowe, a jego nowy klub zdobył brązowy medal ówczesnej I ligi. W kolejnym sezonie grał już znacznie częściej (w sumie 23 spotkania ligowe), zdobywając średnio po 8,1 punktu.

Mimo lepszych warunków finansowych oferowanych przez klub z Wrocławia ze względu na sytuację rodzinną w 1984 zdecydował się na powrót do Zastalu, który awansował wówczas do najwyższej klasy rozgrywkowej. Został czołowym graczem zielonogórskiego zespołu. Mimo faktu, że w swojej grze skupiał się bardziej na asystach niż zdobywaniu punktów to tylko w pierwszym sezonie po powrocie (1984/1985) zdobywał średnio mniej niż 10 punktów na mecz (9,1 punktu), trzykrotnie przekraczając średnią 20 punktów w spotkaniu (sezon 1986/1987 – 21,5 punktu, 1988/1989 – 21,1 punktu oraz 1989/1990 – 20,3 punktu). 13 grudnia 1986 w meczu ligowym z Pogonią Szczecin zdobył 43 punkty, co jest drugim najlepszym wynikiem w historii Zastalu (więcej, bo 49 punktów zdobył tylko Mirosław Rajkowski w grudniu 1993). Był powoływany do reprezentacji Polski, w której rozegrał od 2 do około 30 meczów. W sumie w klubie z Zielonej Góry rozegrał co najmniej 259 meczów ligowych, w których zdobył co najmniej 3630 punktów, z czego w najwyższej klasie rozgrywkowej wystąpił w 184 spotkaniach, zdobywając łącznie 3131 punktów.

W 1992, w wieku 31 lat, zakończył karierę sportową, skupiając się na prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej (prowadził w tym czasie hurtownię cytrusów, już pod koniec kariery próbując łączyć grę w koszykówkę z działalnością biznesową). Pozostał jednak związany z zielonogórską koszykówką – był między innymi przez kilka miesięcy asystentem Dragana Višnjevaca (Serb pod koniec lat 90. XX wieku był trenerem Zastalu), zajmował się szkoleniem młodzieży, prowadził własny klub koszykarski Kaczy Zielona Góra, a także pracował jako działacz Stowarzyszenia Koszykówki Młodzieżowej Zastal, czy kierownik Muszkieterów Nowa Sól.

3 listopada 2019, przed meczem Polskiej Ligi Koszykówki z Anwilem Włocławek, zielonogórski klub uhonorował Kaczmarka zastrzeżeniem numeru 5, z którym występował w czasie gry w Zastalu.

Statystyki

Opracowano na podstawie plkhistory.ugu.pl. Jeśli nie zaznaczono inaczej statystyki dotyczą występów w najwyższej klasie rozgrywkowej (ówczesna I liga)

Uwagi

Przypisy