Mariusz Handzlik
Data i miejsce urodzenia

11 czerwca 1965
Bielsko-Biała

Data i miejsce śmierci

10 kwietnia 2010
Smoleńsk

Podsekretarz stanu w Kancelarii Prezydenta RP
Okres

od 9 października 2008
do 10 kwietnia 2010

Odznaczenia

Mariusz Handzlik (ur. 11 czerwca 1965 w Bielsku-Białej, zm. 10 kwietnia 2010 w Smoleńsku) – polski dyplomata, urzędnik państwowy, w latach 2008–2010 podsekretarz stanu w Kancelarii Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego.

Życiorys

Ukończył studia na Wydziale Nauk Społecznych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego na kierunku socjologia ze specjalizacją stosunki międzynarodowe. Uzyskał także wykształcenie uzupełniające w ramach Szkoły Nauk Społecznych Uniwersytetu Wiedeńskiego, Uniwersytetu Genewskiego, Uniwersytetu w Cranfield oraz Centrum Handlu i Bezpieczeństwa Międzynarodowego (CITS) na Uniwersytecie Georgii. Odbył staże zawodowe w amerykańskiej Komisji Spraw Zagranicznych Izby Reprezentantów i Komisji Stosunków Międzynarodowych Senatu, w UNRISD (Instytucie Badawczym Narodów Zjednoczonych dla Rozwoju Społecznego przy ONZ) oraz w Stałym Przedstawicielstwie RP przy Kwaterze Głównej NATO w Brukseli.

Od 1992 pracował jako doradca Prezesa Rady Ministrów ds. polityki zagranicznej. W latach 1994–2000 był pierwszym sekretarzem i radcą ds. polityczno-wojskowych w Ambasadzie RP w Waszyngtonie. Od 2000 pełnił funkcję dyrektora Departamentu Polityki Eksportowej, a od 2001 wicedyrektora w Departamencie Polityki Bezpieczeństwa Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Od 2002 do 2003 był ambasadorem tytularnym i przewodniczącym Reżimu Kontrolnego Technologii Rakietowych (MTCR) w Paryżu. W latach 2004–2005 pełnił funkcję radcy ministra w Stałym Przedstawicielstwie RP przy ONZ w Nowym Jorku.

Od 2006 pracował w Kancelarii Prezydenta na stanowisku dyrektora Biura Spraw Zagranicznych. 9 października 2008 został powołany na stanowisko podsekretarza stanu ds. międzynarodowych. W 2009 Instytut Pamięci Narodowej poinformował, że został on zarejestrowany przez funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa w 1987 jako tajny współpracownik. Mariusz Handzlik zaprzeczył współpracy z SB, a potwierdził jedynie fakt podpisania dokumentu, w którym zobowiązał się do spotkania z oficerem SB. W tym samym roku w wyniku tzw. autolustracji Sąd Okręgowy w Warszawie uznał go za pokrzywdzonego przez SB, a nie za tajnego współpracownika tej służby.

Zginął w katastrofie polskiego samolotu Tu-154M w Smoleńsku 10 kwietnia 2010 w drodze na obchody 70. rocznicy zbrodni katyńskiej. 26 kwietnia tego samego roku został pochowany w Kwaterze Smoleńskiej na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

Życie prywatne

Syn Tadeusza i Marianny. Miał troje dzieci: Julię, Iwonę i Jana.

Odznaczenia i wyróżnienia

Przypisy

  1. ↑ Handzlik zaprzecza, że współpracował z SB. dziennik.pl, 26 marca 2009. [dostęp 2010-07-12].
  2. ↑ Sąd o prezydenckim ministrze: Nie było żadnej współpracy z SB. gazeta.pl, 9 września 2009. [dostęp 2010-04-29].
  3. ↑ Lista pasażerów i załogi samolotu TU-154. mswia.gov.pl, 10 kwietnia 2010. [dostęp 2012-09-06].
  4. ↑ Uroczystości pogrzebowe Mariusza Handzlika. interia.pl, 26 kwietnia 2010. [dostęp 2010-04-29].
  5. ↑ Jadwiga Knie-Górna. Kiedy ojciec nagle umiera. „Przewodnik Katolicki”. Nr 18, 2010. [dostęp 2013-10-30].
  6. ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 16 kwietnia 2010 r. o nadaniu orderów (M.P. z 2010 r. nr 40, poz. 587).
  7. ↑ Chancelaria das Ordens Honoríficas Portuguesas. dre.pt, 26 lutego 2009. [dostęp 2010-09-12]. (port.).
  8. ↑ Cetăţeni români şi străini decoraţi cu Ordinul Naţional „Serviciul Credincios”. presidency.ro. [dostęp 2017-09-13]. (rum.).
  9. ↑ Gazzetta tal-Gvern ta’ Malta / The Malta Government Gazette Nru./No. 18,545. doi-archived.gov.mt, 9 lutego 2010. s. 1312. [dostęp 2013-11-19]. (malt. • ang.).
  10. ↑ 44/2009. (III. 28.) KE határozata, kitüntetés adományozásáról. kozlonyok.hu, 28 marca 2009. [dostęp 2012-04-12]. (węg.).
  11. ↑ Prezydent na Litwie: partnerstwo strategiczne jest sprawą podstawową. prezydent.pl, 16 kwietnia 2009. [dostęp 2010-05-10].
  12. ↑ Apdovanotų asmenų duomenų bazė. grybauskaite.is.lt. [dostęp 2011-03-26]. (lit.).
  13. ↑ Nagrody za krzewienie demokracji – z polskimi akcentami. wilnoteka.lt, 2 lipca 2011. [dostęp 2011-11-09].

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.