Marius Schneider

Marius Schneider
Imię i nazwisko	Marius Karl Alfons Schneider
Data i miejsce urodzenia	1 lipca 1903 ; Haguenau
Pochodzenie	niemieckie
Data i miejsce śmierci	10 lipca 1982 ; Marquartstein
Gatunki	muzyka poważna
Zawód	muzykolog

Marius Karl Alfons Schneider (ur. 1 lipca 1903 w Haguenau, zm. 10 lipca 1982 w Marquartstein) – niemiecki muzykolog.

Życiorys

Studiował filologię i muzykologię w Strasburgu i Paryżu, uczył się też gry na fortepianie u Alfreda Cortota. W 1930 roku na Uniwersytecie Berlińskim obronił napisaną pod kierunkiem Johannesa Wolfa dysertację doktorską Die Ars nova des XIV. Jahrhunderts in Frankreich und Italien. W latach 1932–1934 był zastępcą Ericha Moritza von Hornbostla w Phonogramm-Archiv w Berlinie, następnie od 1934 do 1945 roku był jego dyrektorem. W 1937 roku władze nazistowskie uniemożliwiły mu zrobienie habilitacji. Podczas II wojny światowej uczestniczył w kampanii afrykańskiej, po czym został w 1944 roku oddelegowany do zorganizowania Instituto Español de Musicologia w Barcelonie. W latach 1947–1955 był wykładowcą Uniwersytetu Barcelońskiego. W 1955 roku ostatecznie habilitował się na Uniwersytecie Kolońskim, następnie do 1968 roku był wykładowcą tej uczelni. W latach 1968–1970 wykładał na Uniwersytecie Amsterdamskim.

Zajmował się pionierskimi badaniami nad historią struktur muzycznych oraz ich kontekstem psychologicznym, społecznym i religijnym, podkreślał znaczenie i funkcję muzyki pierwotnej w kontekście magii, religii i filozofii. Uważał, że wielogłosowość instrumentalna rozwinęła się z pierwotnej wielogłosowości wokalnej.

Wybrane prace

(na podstawie materiałów źródłowych)

Geschichte der Mehrstimmigkeit. Historische und phänomenologische Studien, cz. 1 Die Naturvölker, cz. 2. Die Anfänge in Europa (Berlin 1934–1935)
El origen musical de los animales-simbolos en la mitologia y la escultura antiguas. Ensayo histórico-etnográfico sobre la subestructura totemística y megalítica de las altas culturas y su supervivencia en el folklore español (Barcelona 1946)
La danza de espadas y la tarantela. Ensayo musicológico, etnográfico y arqueológico sobre los ritos medicinales (Barcelona 1948)
Singende Steine. Rhythmus-Studien an 3 katalanischen Kreuzgängen romanischen Stils (Kassel 1955)
Die Natur des Lobgesangs (Bazylea 1964)

Przypisy

1 2 3 Deutsche biographische Enzyklopädie (DBE). T. Band 9. Schlumberger – Thiersch. München: K.G. Saur, 2008, s. 105. ISBN 978-3-598-25039-2.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 9. Część biograficzna s–sł. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 2007, s. 116. ISBN 978-83-224-0865-0.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 5 Pisc–Stra. New York: Schirmer Books, 2001, s. 3196. ISBN 0-02-865530-3.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[dbe-1] 1 2 3 Deutsche biographische Enzyklopädie (DBE). T. Band 9. Schlumberger – Thiersch. München: K.G. Saur, 2008, s. 105. ISBN 978-3-598-25039-2.

[encmuz-2] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 9. Część biograficzna s–sł. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 2007, s. 116. ISBN 978-83-224-0865-0.

[baker-3] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 5 Pisc–Stra. New York: Schirmer Books, 2001, s. 3196. ISBN 0-02-865530-3.