Marie-Suzanne Roslin
Marie-Suzanne Giroust

Autoportret, ok. 1770
Data i miejsce urodzenia

9 marca 1734
Paryż

Data i miejsce śmierci

31 sierpnia 1772
Paryż

Narodowość

francuska

Dziedzina sztuki

pastel

Marie-Suzanne Roslin, de domo Giroust (ur. 9 marca 1734 w Paryżu, zm. 31 sierpnia 1772 tamże) – francuska miniaturzystka i pastelistka, członkini Królewskiej Akademii Malarstwa i Rzeźby.

Życiorys

Urodziła się 9 marca 1734 roku w Paryżu, w rodzinie jubilera Barthélemy’ego Girousta i Marie Suzanne Le Roy. Osierocona w młodym wieku, została wychowana przez babkę.

Kształciła się w pracowni Maurice’a Quentina de La Toura, najpewniej na początku lat 50. XVIII wieku. Z tego okresu zachowała się mistrzowsko wykonana pastelowa kopia portretu ręki jej mistrza, która bywa przypisywana Marie-Suzanne. Możliwe, że artystka pobierała także lekcje u Joseph-Marie Viena, przyjaciela rodziny. Dzięki Vienowi poznała w 1754 roku swego przyszłego męża, szwedzkiego portrecistę Alexandra Roslina. Rodzina Marie-Suzanne sprzeciwiała się związkowi ze względów religijnych, bowiem Roslin był protestantem. Para pobrała się 8 stycznia 1759 roku, dzięki wstawiennictwu hrabiego de Caylus. Małżeństwu urodziła się szóstka dzieci. Marie-Suzanne wielokrotnie pozowała mężowi – członkowi Królewskiej Akademii Malarstwa i Rzeźby – do portretów malarskich, w tym do Damy w czarnej woalce.

Jej domeną były pastele, w których widać wyraźną inspirację stylem de La Toura. Portretowała osoby ze swego otoczenia – rodzinę i przyjaciół, przedstawiając m.in. żonę i dzieci Huberta Roberta czy szwedzkiego kolekcjonera sztuki Henrika Wilhelma Peilla. Z kolei na spontanicznym autoportrecie przedstawiła siebie podczas tworzenia kopii autoportretu de La Toura.

We wrześniu 1770 roku została przyjęta do Królewskiej Akademii Malarstwa i Rzeźby, na podstawie mistrzowskiego dzieła – formalnego portretu rzeźbiarza Jean-Baptiste’a Pigalle’a. Została tym samym jedną z czternastu kobiet, które w latach 1648–1791 dopuszczono do grona akademickiego. W 1770 roku, po przyjęciu Roslin i Anne Vallayer-Coster, wprowadzono ograniczenia w obawie, iż wzrośnie zainteresowanie kobiet akademią: w danym czasie nie więcej niż cztery kobiety mogły być członkiniami akademii.

Portret Pigalle’a wykonano techniką pastelową. Model przyodziany jest w insygnia Orderu Świętego Michała, w tle rysuje się bryła modelu Pomnika Ludwika XV w Reims. Postać Pigalle’a uchwycono w nietypowej dla francuskich portretów perspektywie di sotto in sù, która nadaje kompozycji dynamiki. Portret, który wraz z innymi pracami artystki zaprezentowano w 1771 roku podczas Salonu Akademii, zdobył uznanie krytyki, a także nieprzychylnego paryskim wystawom Horace’a Walpole’a. Denis Diderot także docenił talent Roslin, stwierdzając iż jej prace są godne jej mistrza de La Toura. Współcześnie portret Pigalle’a znajduje się w zbiorach Luwru.

Jedną z ostatnich prac Roslin jest portret malarza Jacques’a Dumonta, który także spotkał się z przychylnością opinii publicznej. Pastel o wymiarach 55,9 x 46,3 cm znajduje się w kolekcji Pałacu wersalskiego.

Roslin zmarła 31 sierpnia 1772 roku na raka piersi.

Galeria

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 J. Patrice Marandel, Cathrin Klingsöhr-Leroy, Roslin family, [w:] Grove Art Online, Oxford University Press, 2003 (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 6 Roslin, Marie Suzanne, [w:] Benezit Dictionary of Artists, t. 1, Oxford University Press, 2011 [dostęp 2021-03-15] (ang.).
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 Roslin, Mme Alexander, [w:] Neil Jeffaries, Dictionary of Pastellists before 1800, Norwich: Unicorn Press, 2006.
  4. 1 2 3 4 5 6 7 8 Joseph Baillio, Katharine Baetjer, Paul Lang, Vigée Le Brun, Metropolitan Museum of Art, 2016, s. 42, ISBN 978-1-58839-581-8 (ang.).
  5. 1 2 3 Paris Amanda Spies-Gans, Exceptional, but not Exceptions: Public Exhibitions and the Rise of the Woman Artist in London and Paris, 1760–1830, „Eighteenth-Century Studies”, 51 (4), 2018, s. 393–416, ISSN 1086-315X (ang.).
  6. Portrait de Pigalle sculpteur, assis, un costume de chevalier de St Michel [online], POP : la plateforme ouverte du patrimoine [dostęp 2021-03-15] (fr.).
  7. Jacques Dumont, dit Dumont le Romain [online], Les collections – Château de Versailles [dostęp 2021-03-15] (fr.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.