Marian Schultz
major piechoty
Data i miejsce urodzenia

2 lipca 1891
Luchowo

Data i miejsce śmierci

17 stycznia 1960
Poznań

Przebieg służby
Lata służby

1912–1945

Siły zbrojne

Armia Cesarstwa Niemieckiego
Wojsko Polskie

Jednostki

61 Pułk Piechoty

Stanowiska

II zastępca dowódcy

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
powstanie wielkopolskie
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Marian Schultz vel Marian Szulc (ur. 2 lipca 1891 w Luchowie, zm. 17 stycznia 1960 w Poznaniu) – major piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys

Urodził się 2 lipca 1891 Luchowie, w rodzinie Franciszka i Apolonii z domu Stypa. Został absolwentem Seminarium Nauczycielskiego w Kcyni. 16 lutego 1912 zdał egzamin nauczycielski.

Odbył roczną służbę wojskową w Armii Cesarstwa Niemieckiego, po czym został wysłany na kurs aspirantów wojskowych w Biedrusku. Po wybuchu I wojny światowej został powołany do armii pruskiej. Brał udział w walkach frontowych, od lipca do września 1914 w szeregach 47 pułku piechoty, a od lipca 1916 do listopada 1918 w szeregach 7 pułku piechoty. Dosłużył się stopnia podporucznika.

W trakcie powstania wielkopolskiego był organizatorem batalionu jutrosińskiego od 14 stycznia 1919. Brał udział w walkach. Po zakończeniu I wojny światowej i odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został zweryfikowany do stopnia porucznika 3 czerwca 1919 ze starszeństwem z dniem 1 kwietnia 1919 i przydzielony do 11 pułku strzelców wielkopolskich. Od 29 lipca 1919 był dowódcą kompanii w Wielkopolskiej Szkole Oficerskiej, od lutego 1920 dowódcą kompanii w Wielkopolskiej Szkole Podchorążych Piechoty w Bydgoszczy. W grudniu 1919 został awansowany do stopnia kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923 był pełniącym obowiązki dowódcy I batalionu w 59 pułku piechoty wielkopolskiej w Inowrocławiu. Został awansowany do stopnia majora piechoty ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924. W tym stopniu w 1924 był dowódcą II batalionu w 62 pułku piechoty w Bydgoszczy. Jako oficer tej jednostki w 1928 był przydzielony do Korpusu Kadetów Nr 3 w Rawiczu na stanowisko dowódcy batalionu. W marcu 1932 został przeniesiony z 43 pułku piechoty w Dubnie do 2 pułku strzelców podhalańskich w Sanoku na stanowisko kwatermistrza. W kwietniu 1934 został przeniesiony do 61 pułku piechoty w Bydgoszczy na stanowisko dowódcy batalionu. W sierpniu 1935 został przesunięty na stanowisko kwatermistrza. W 1938 zajmowane przez niego stanowisko otrzymało nazwę „II zastępca dowódcy pułku”. Służbę na tym stanowisku pełnił w kolejnym roku.

Po wybuchu II wojny światowej był kwatermistrzem Ośrodka Zapasowego 15 Dywizji Piechoty. 9 września 1939 został wzięty do niewoli przez Niemców. Był osadzony w Oflagu VII A Murnau do 29 kwietnia 1945.

Zdemobilizowany 22 września 1945, powrócił do Polski. Był ofiarą prześladowań ze strony władz komunistycznych PRL, przebywał w więzieniu. Później zrehabilitowany. Był zatrudniony w Wielkopolskiej Izbie Rolniczej.

Zmarł 17 stycznia 1960 w Poznaniu i został pochowany na Cmentarzu Junikowo (pole 13 kwatera 2-7-241).

Ordery i odznaczenia

Uwagi

  1. W ewidencji Wojska Polskiego figurował jako „Marian I Szulc”, w celu odróżnienia od innego oficera noszącego to samo imię i nazwisko, a mianowicie Mariana II Szulca (ur. 21 września 1895).

Przypisy

  1. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 19, 619.
  2. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 293, 409, 1057, 1064.
  3. 1 2 Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-02-04].
  4. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 409.
  5. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 293.
  6. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 351.
  7. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 176.
  8. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 27.
  9. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 272.
  10. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 123.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 23 marca 1932, s. 233.
  12. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 616.
  13. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934, s. 158.
  14. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 31 sierpnia 1935, s. 96.
  15. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 619.
  16. 1 2 3 Wojciech Kicman: Powstańcze biografie: Szulc Marian. Muzeum Ziemi Szubińskiej im. Zenona Erdmanna. [dostęp 2020-12-29].
  17. Plan Poznania - Cmentarze [online], www.poznan.pl [dostęp 2023-01-16].
  18. M.P. z 1933 r. nr 171, poz. 208 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
  19. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 11 listopada 1933, s. 282.
  20. M.P. z 1928 r. nr 296, poz. 727 „za wybitne zasługi, położone w powstaniu wielkopolskim”.
  21. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 19.
  22. Lista odznaczonych Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym [online], powstancy-wielkopolscy.pl [dostęp 2023-01-16].

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.