Marian Kucała
Data i miejsce urodzenia

2 marca 1927
Więciórka

Data i miejsce śmierci

20 października 2014
Kraków

profesor nauk humanistycznych
Specjalność: filologia polska, językoznawstwo polskie
Alma Mater

Uniwersytet Jagielloński

Doktorat

1957

Habilitacja

1967

Profesura

1978

Nauczyciel akademicki
Uczelnia

Katolicki Uniwersytet Lubelski

Okres zatrudn.

1974 - 1997

Marian Kucała (ur. 2 marca 1927 w Więciórce, zm. 20 października 2014 w Krakowie) – polski filolog i językoznawca.

Życiorys

Uczył się w Gimnazjum św. Jacka w Krakowie. Później, w latach 1948–1952, studiował filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim. Stopień magistra otrzymał na podstawie pracy dialektologicznej Słownik gwary wsi Więciórka w pow. myślenickim w porównaniu ze słownikiem podbabiogórskiej Sidziny i nadwiślańskiego Facimiecha, a stopień doktora uzyskał w roku 1957 na podstawie rozprawy leksykograficznej Porównawczy słownik trzech wsi małopolskich. Dziesięć lat później habilitował się na podstawie książki Rozwój iteratiwów dokonanych w języku polskim. W roku 1978 został zgodnie z ówcześnie obowiązującą procedurą profesorem nadzwyczajnym, a w 1984 profesorem zwyczajnym. Był wieloletnim pracownikiem Instytutu Języka Polskiego Polskiej Akademii Nauk w Krakowie, współautorem Słownika staropolskiego i redaktorem Słownika polszczyzny Jana Kochanowskiego, wykładowcą na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Uczelnia ta w uznaniu zasług przyznała mu doktorat honoris causa. Pełnił też funkcje przewodniczącego Komisji Dialektologicznej PAN, był działaczem Polskiego Towarzystwa Językoznawczego i Towarzystwa Miłośników Języka Polskiego, jak również redaktorem naczelnym czasopisma Język Polski. Był członkiem Polskiej Akademii Umiejętności – członkiem korespondentem od roku 1993, a czynnym członkiem od 2001.

Pod jego kierunkiem wypromowało się siedmiu doktorów, w tym przyszli profesorowie: Ireneusz Bobrowski, Ewa Deptuchowa, Bożena Sieradzka-Baziur i Felicja Wysocka.

W 1985 r. opublikował krytyczne wydanie traktatu Parkosza razem z tłumaczeniem i faksymile rękopisu. W 2011 r. wyraził zgodę na udostępnienie dzieła na otwartej licencji, dzięki czemu jest ono dostępne w bibliotekach cyfrowych.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 Prof. Marian Kucała (1927-2014). Biblioteka Uniwersytecka KUL. [dostęp 2016-09-27]. (pol.).
  2. ↑ Ireneusz Bobrowski "Marian Kucała (2 III 1927 - 20 X 2014). Wspomnienie". Opinie Edukacyjne Polskiej Akademii Umiejętności. Prace Komisji PAU do oceny podręczników szkolnych, tom XIII (2015), str. 11-12. [dostęp 2018-01-09]. (pol.).
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 prof. dr hab. Marian Kucała. Instytut Języka Polskiego PAN. [dostęp 2016-09-27]. (pol.).
  4. ↑ Prof. Marian Kucała nowym doktorem honorowym KUL (ZDJĘCIA). kurierlubelski.pl. [dostęp 2016-09-27]. (pol.).
  5. ↑ Leszek Bednarczuk, Marian Kucała (2 III 1927–20 X 2014), „Rocznik Polskiej Akademii Umiejętności. Rok 2014/2015”, 2015.
  6. ↑ Bożena Sieradzka-Baziur, Profesor Marian Kucała jako naukowiec, mistrz i nauczyciel, „Studia Paedagogica Ignatiana”, 21 (2), 2018, s. 87–98, ISSN 2450-5358 [dostęp 2019-04-07] (pol.).
  7. ↑ Kucała 1985 ↓.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.