Marian Henryk Serejski
Data i miejsce urodzenia

3 maja 1897
Warszawa

Data i miejsce śmierci

23 października 1975
Warszawa

profesor nauk humanistycznych
Specjalność: mediewistyka
Alma Mater

Uniwersytet Warszawski

Doktorat

1925

Habilitacja

1937
Uniwersytet Warszawski

Profesura

1946

Nauczyciel akademicki
Uczelnia

Uniwersytet Warszawski
Uniwersytet Łódzki
Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk

Odznaczenia

Marian Henryk Serejski (ur. 3 maja 1897 w Warszawie, zm. 23 października 1975 tamże) – polski historyk, mediewista, historyk historiografii.

Życiorys

Absolwent historii Uniwersytetu Warszawskiego. W 1925 doktorat (Idea Imperium Romanum w Galii Merowińskiej) pod kierunkiem Marcelego Handelsmana. Habilitacja w 1937 (Idea jedności karolińskiej. Studium nad genezą wspólnoty europejskiej w średniowieczu). W latach 1937-1939 pracował w Wojskowym Biurze Historycznym}. W okresie II wojny przebywał początkowo w Warszawie (zajmował się zabezpieczaniem przed Niemcami akt GISZ), a następnie na wsi w Lubelskiem. W 1940 aresztowany i osadzony w obozie w Oświęcimiu (zwolniony w 1942). Zaangażowany w tajne nauczanie. Od 1945 związany z Uniwersytetem Łódzkim. W 1946 profesor nadzwyczajny, 1956 profesor zwyczajny. W latach 1948-1950 dziekan Wydziału Humanistycznego Uniwersytetu Łódzkiego. od 1965 związany Instytutem Historii PAN (do 1968 kierownik Zakładu Historii Historiografii). Inicjator serii „Klasycy Historiografii Polskiej”. Laureat Nagrody Fundacji im. A. Jurzykowskiego (1971). W 1961 brał udział, jako wolnomularz, w „obudzeniu” Loży-Matki "Kopernik" w Warszawie.

Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1950).

Jego uczniami byli m.in.: Franciszek Bronowski, Andrzej Feliks Grabski, Andrzej Wierzbicki.

Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 80-1-23).

Wybrane publikacje

  • Bizancjum, Warszawa: Spółdzielnia Wydawnicza "Czytelnik" 1947.
  • Narodziny średniowiecznej Europy na Zachodzie, Warszawa: Państwowe Zakłady Wydawnictw Szkolnych 1949.
  • Joachim Lelewel. Z dziejów postępowej myśli historycznej w Polsce, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1953.
  • Studia nad historiografią Polski. Cz. 1, K. B. Hoffman, Łódź: Łódzkie Towarzystwo Naukowe 1953.
  • Upadek cesarstwa rzymskiego i początki feudalizmu na Zachodzie i w Bizancjum, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1954.
  • Zarys historii historiografii polskiej. Cz. 1, (Od połowy XVIII w. do roku ok. 1860), Łódź: Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1954.
  • Zarys historii historiografii polskiej. Cz. 2, (1860-1900), Łódź: Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1956.
  • Koncepcja historii powszechnej Joachima Lelewela, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1958.
  • Karol Wielki na tle swoich czasów, Warszawa: "Książka i Wiedza" 1959.
  • (współautorzy: Józef Dutkiewicz, Krystyna Śreniowska), Zarys historii historiografii polskiej. Cz. 3, (1900-1939), Łódź: Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1959.
  • Historycy o historii: Od Adama Naruszewicza do Stanisława Kętrzyńskiego, t. 1: 1775-1918, zebrał, wstępem i koment. opatrzył Serejski Marian Henryk, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1963.
  • Przeszłość a teraźniejszość. Szkice i studia historiograficzne, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich - Wydawnictwo PAN 1965.
  • Historycy o historii: Od Adama Naruszewicza do Stanisława Kętrzyńskiego, t. 2: 1918-1939, zebrał, wstępem i koment. opatrzył Serejski Marian Henryk, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1966.
  • Europa a rozbiory Polski. Studium historiograficzne, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1970 (wyd. 2 Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN 2009).
  • Naród a państwo w polskiej myśli historycznej, Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy 1973(wyd. 2 1977).
  • Jestem zdrów i czuję się dobrze... Oświęcimskie listy Mariana Henryka Serejskiego, w oprac. Krystyny Serejskiej Olszer, Oświęcim: Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau 2007.

Bibliografia

Linki zewnętrzne

  • Biogram

Przypisy

  1. ↑ Tadeusz Cegielski, Macierzysta Loża Polski „Kopernik" („Copernic") na Wschodzie Paryża. 70 lat historii (1939-2009), „Ars Regia” 12/19, 2010, s. 258.
  2. ↑ M.P. z 1950 r. nr 85, poz. 1021
  3. ↑ Cmentarz Stare Powązki: RUDOLF WINIARZ, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2020-04-07].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.