Marian Żybułtowski
„Wacław Swirski”
major saperów
Data i miejsce urodzenia

23 stycznia 1889
Częstochowa

Data i miejsce śmierci

20 sierpnia 1936
Dęblin

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia Imperium Rosyjskiego
Wojsko Polskie

Jednostki

Batalion Mostowy

Stanowiska

zastępca dowódcy batalionu

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka

Odznaczenia

Marian Żybułtowski ps. „Wacław Swirski” (ur. 23 stycznia 1889 w Częstochowie, zm. 20 sierpnia 1936 w Dęblinie) – major saperów inżynier Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 23 stycznia 1889 w Częstochowie, w rodzinie Marcelego (1851–1928) i Wiktorii ze Sroczyńskich (1850–1929). Był starszym bratem Jana Oktawiana (1891–1969).

Wykształcenie elementarne otrzymał w domu. Do szkół średnich uczęszczał w Warszawie. W 1905 wziął udział w strajku szkolnym. W 1912 wyjechał do Wiednia, gdzie studiował na wydziale inżynierii. W 1914 został zmobilizowany do armii rosyjskiej. Po ukończeniu szkoły oficerskiej w Kazaniu został mianowany chorążym. Po rewolucji lutowej działał czynnie w Związku Wojskowych Polaków w Odessie, a później został skierowany do II Korpusu Polskiego w Rosji. W bitwie pod Kaniowem (11 maja 1918) dostał się do niemieckiej niewoli, z której zbiegł i wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej. W Niżnym Nowogrodzie został aresztowany przez bolszewików i do połowy grudnia 1918 był więziony w Moskwie. Po ucieczce z więzienia i powrocie do kraju został przyjęty do Wojska Polskiego.

16 października 1919 otrzymał przeniesienie z 4 pułku piechoty Legionów do batalionu mostowego. 13 czerwca 1920 pod wsią Makalewicze w czasie odwrotu spod Kijowa został ciężko ranny. Z niezaleczoną raną wrócił na front.

W czerwcu 1921 służył w II batalionie saperów, a jego oddziałem macierzystym był 4 pułk saperów w Sandomierzu. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 49. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów. W 1923 był odkomenderowany na Politechnikę Lwowską celem ukończenia studiów. Ukończył studia na wydziale komunikacji i kontynuował służbę w macierzystym pułku. W styczniu 1927 został przeniesiony z Szefostwa Saperów Okręgu Korpusu Nr VI we Lwowie do batalionu mostowego w Kazuniu na stanowisko zastępcy dowódcy batalionu. 12 kwietnia 1927 został mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927 i 6. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W grudniu 1927 został przeniesiony do kadry oficerów saperów z równoczesnym przydziałem do Instytutu Badań Inżynierii na stanowisko referenta. Do 1 września 1928 był słuchaczem I Kursu doskonalenia oficerów sztabowych saperów przy Oficerskiej Szkole Inżynierii. Z dniem 1 stycznia 1930 został przeniesiony z Instytutu Badań Inżynierii (przydzielony do Ministerstwa Robót Publicznych) do Komisji Fortyfikacyjnej na stanowisko kierownika robót. W czerwcu 1930 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i pozostawiony bez przynależności służbowej z równoczesnym przeniesieniem do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr I. Z dniem 31 lipca 1931 został przeniesiony w stan spoczynku.

Po zwolnieniu ze służby został zatrudniony w Szefostwie Budownictwa Okręgu Korpusu Nr I. Równocześnie był członkiem Podkomisji 2-go Korpusu w Komitecie Krzyża i Medalu Niepodległości. 3 czerwca 1932 został wybrany na funkcję wiceprezesa Zarządu Głównego Związku Kaniowczyków i Żeligowczyków. Od 1 września tego roku pracował jako nauczyciel w Liceum i Szkole Handlowej im. Kaniowczyków i Żeligowczyków. W 1934 pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”. 20 sierpnia 1936 zmarł tragicznie w Dęblinie.

Marian Żybułtowski był żonaty z Jadwigą Anną Kuczyńską z domu Powierza (1886–1976).

Ordery i odznaczenia

Uwagi

  1. ↑ W ewidencji Wojska Polskiego figurował jako Marian Zybułtowski.

Przypisy

  1. 1 2 Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 350, 852.
  2. 1 2 3 Kartoteka personalno-odznaczeniowa. WBH. [dostęp 2020-12-27].
  3. 1 2 Kolekcja ↓, s. 1.
  4. 1 2 3 4 Kolekcja ↓, s. 4.
  5. 1 2 3 4 5 Wspomnienia pośmiertne ↓.
  6. ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 95 z 26 listopada 1919 roku, poz. 3735.
  7. ↑ Rozkaz DOGen. Kielce ↓, Nr 5 z 16 stycznia 1920 roku, pkt 4.
  8. ↑ Kolekcja ↓, s. 2.
  9. ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 340, 977.
  10. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 231.
  11. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 880, 907.
  12. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 804, 830.
  13. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 12 stycznia 1927 roku, s. 2.
  14. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 20 kwietnia 1927 roku, s. 120.
  15. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 28 z 23 grudnia 1927 roku, s. 365.
  16. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 583, 594.
  17. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 5 listopada 1928 roku, s. 391.
  18. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 20 z 23 grudnia 1929 roku, s. 388.
  19. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 18 czerwca 1930 roku, s. 201.
  20. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 3 sierpnia 1931, s. 248.
  21. ↑ Kozłowski 1932 ↓, s. 48.
  22. ↑ M.P. z 1932 r. nr 217, poz. 249.
  23. 1 2 Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 583.
  24. 1 2 3 4 5 Kolekcja ↓, s. 3.
  25. ↑ Kolekcja ↓, s. 1 foto..
  26. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 19 z 12 grudnia 1929, s. 365.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.